De wereld is onrechtvaardig. Een acteur die de hoofdrol heeft in een prestigieuze biopic van een historisch figuur hoeft weinig moeite te doen om genomineerd te worden voor prestigieuze prijzen. Maar speel je de sterren van de hemel in een goedkope, voorspelbare Netflixkomedie, dan zien ze je niet staan. Terwijl échte genialiteit zich vaak juist openbaart wanneer iemand helemaal overtuigt in een slechte film. Zoals Lauren Lapkus in The Wrong Missy.

Lapkus had bijrolletjes in meer slechte komedies (Blended, Holmes & Watson), maar is vooral bekend van Orange is the New Black. De liefhebber van humoristische podcasts hoorde haar improviseren als talloze personages in Comedy Bang! Bang! en With Special Guest Lauren Lapkus, en de anarchistische stijl waarmee ze in die programma’s populair werd kenmerkt ook haar rol in The Wrong Missy.

Lapkus is Melissa, een vrouw met wie Tim (David Spade) in de openingsscène een verschrikkelijke blind date heeft. Melissa is luidruchtig, irritant, agressief en misschien zelfs gevaarlijk. Tim vlucht weg via het wc-raampje en laat niets meer van zich horen. Drie maanden later ontmoet hij een andere Melissa (Molly Sims), met wie het meteen klikt. Ze wisselen nummers uit en sturen elkaar een paar dagen telefonisch berichten. Het gaat allemaal zo lekker dat Tim besluit Melissa mee te vragen voor een ‘tweede date’ op Hawaï, waar hij met zijn werk naartoe moet.

Totdat ze in het vliegtuig zitten, communiceren Tim en Melissa uitsluitend via tekstberichten. Waarom hebben ze sinds hun eerste ontmoeting nooit gebeld? Omdat dan de premisse van de film onmogelijk zou zijn: Tim was al die tijd met de verkeerde Melissa aan het praten! Die is natuurlijk verrukt dat ze mee mag, en impliceert zelfs dat Tims uitnodiging haar van zelfmoord weerhouden heeft. Uit angst en medelijden besluit Tim de vergissing geheim te houden.

De rest van de plot volgt de platgereden route. Uiteraard merkt Tim na enige tijd samen dat hij Melissa’s impulsieve gedrag eigenlijk wel charmant vindt, en binnen de kortste keren is hij verliefd op haar. Melissa ontdekt natuurlijk net op dat moment hoe de vork in de steel zat en vertrekt boos. Tim wint haar terug door te bewijzen dat hij is veranderd, einde. Spoilers bestaan hier niet, want wie weleens een romcom gezien heeft kent deze film. Ook de verplichte randfiguren zijn aanwezig: de lompe vriend (Nick Swardson), de knappe ex (Sarah Chalke) en haar nieuwe man (Chris Witaske), de doortrapte kantoorconcurrent (Jackie Sandler) en de gevreesde baas (Geoff Pierson). En zoals het een hedendaagse komedie betaamt bevat ook The Wrong Missy afgrijslijke CGI-slapstick.

De regisseur is toevallig Tyler Spindel, maar had ook bijvoorbeeld Sean Anders of Frank Coraci kunnen zijn; Spindels stijl is al even anoniem als het scenario van Chris Pappas en Kevin Barnett. Niemand in de cast en crew doet z’n best om The Wrong Missy meer te maken dan de zoveelste voorspelbare, ongeïnspireerde Netflixkomedie.

Behalve Lauren Lapkus dus. Haar chaotische energie maakt elke scène waar ze in zit het kijken waard, en elke scène zonder haar in contrast nog saaier. Ze schreeuwt en blèrt schijnbaar zonder controle, als een minder maniëristische Jim Carrey. Er is veel improvisatie te pas gekomen aan haar rol, en Lapkus vertrouwt daarbij op haar feilloze instinct en roept zo hard mogelijk de eerste gedachte die in haar opkomt. Ze zegt dingen waar een komiek zonder haar meisjesachtige charme niet mee weg zou komen. Niet alles aan het personage werkt: dat ze erop staat een triootje te doen met Tim en zijn ex is pure mannelijke wensenvervulling van een losgeslagen manic pixie dream girl. En als ze Tim begint te neuken terwijl hij slaapt moeten we vaststellen dat de verkrachting van een man helaas nog geldt als grap op zich.

De film had beter kunnen zijn als meer aandacht was besteed aan de tragiek en duisternis van Lapkus’ Melissa; als The Wrong Missy wat meer op The Cable Guy had geleken. Maar goed, The Cable Guy flopte en The Wrong Missy staat al bijna een week in de Netflix-top 5. En geef ze eens ongelijk. Je kunt hem prima kijken. Het merendeel zul je snel vergeten zijn, maar de chaotische energie van Lapkus niet.

Ze staat op de lijst van fantastische actrices in slechte films, naast Viola Davis en Margot Robbie in Suicide Squad, Eva Green in de films van Tim Burton, Jennifer Lawrence in die van David O. Russell. Stop haar in godsnaam in iets goeds.