De rechtszaak van Amanda Knox is een interessant en dwingend verhaal: de moord op een huisgenote, de aanwezigheid van een vierde, ongeïdentificeerd persoon op de plaats delict, en op de achtergrond de eeuwenoude straten van het Toscaanse stadje Siena. Helaas weet The Face Of An Angel niks van deze aangrijpende gebeurtenis te vertalen naar een onderhoudende speelfilm. De Britse regisseur Michael Winterbottom (A Mighty Heart, 9 Songs) die bekend staat om zijn kunde –real life drama afwisselen met fijne cinema- slaat de plank hier echter mis.

We volgen regisseur Thomas (ingetogen maar ongeloofwaardig gespeeld door Daniel Brühl) en journaliste Simone Ford (Kate Beckinsdale) in Siena. Simone volgt de rechtszaak voor de Amerikaanse krant The Daily Beast, en heeft een boek geschreven over de zaak. Thomas is in Siena en bij de rechtszaak voor onderzoek. Hij heeft van zijn filmmaatschappij de opdracht gekregen om een script te schrijven over de gebeurtenissen rondom Amanda Knox (Jessica Fuller in de film), maar komt niet verder dan een paar omlijningen van het verhaal. Wat volgt is een herhalende oefening van hazy visioenen en nachtmerries, Thomas die coke snuift, wakker wordt, met barmeisje Cara Delevingne afspreekt, coke snuift, een nachtmerrie heeft, met barmeisje Cara Delevingne afspreekt etc. Wat een interessante film had kunnen zijn, is uiteindelijk een nietszeggende ’thriller’ over een regisseur met een writer’s block.

dsc_5449

De invalshoek die Thomas poogt te gebruiken voor zijn script –Dante’s Goddelijke Komedie– komt nergens echt uit de verf (niet in de film, en niet in het ‘echt’). Er is geen ontwikkeling in zijn personage waarneembaar, en als uiteindelijk de filmstudio Thomas van het project afhaalt is dat nergens zo verrassend als de film je wil laten geloven. The Face Of An Angel is geen ambitieus verhaal, geen meta-vertelling over hoe filmstudio’s omgaan met regisseurs die niet uit hun verhaal komen, en geen spannende hervertelling van het waargebeurde verhaal rondom Amanda Knox. Wat is de film wel? Een aaneenschakeling van mensen die elkaar met twee zoenen op de wang begroeten (zo doet men dat in Europa, moet men in Hollywood gedacht hebben) Thomas die angstig uit zijn ogen kijkt en coke-fueled door de donkere smalle straatjes van Siena loopt, en een ode van Michael Winterbottom aan zichzelf. Uiteindelijk had Winterbottom het advies moeten opvolgen dat zijn fictieve wederhelft in de film krijgt: “If you’re going to make a film, make it fiction”. Dat had deze film goed kunnen gebruiken.

The Face Of An Angel draait vanaf 9 juli in de bioscoop.