Nu aan het lezen:

Sundance

Sundance

 

“Sundance was started as a mechanism
for the discovery of new voices and new talent.”
Robert Redford

“Sundance is weird. The movies are weird-
you actually have to think about them when you watch them.”
Britney Spears

De maand januari staat voor (Indie) film liefhebbers in het teken van het Sundance Film Festival. Een festival wat voornamelijk gericht is op onafhankelijke producties en documentaires. Het oorspronkelijke festival bestaat al sinds 1978 en heeft vele veranderingen ondergaan. Omdat ik dit jaar het festival bewust bij Cine meemaak vond ik het tijd voor een achtergrondverhaal over waar het festival nou eigenlijk vandaan komt en hoe het heeft kunnen uitgroeien tot het enorme festival dat het nu is.

sundance

 De beginjaren

We beginnen in 1978, toen het Sundance Film Festival nog het Utah/US Film Festival heette. Sterling van Wagenen, een net afgestudeerde filmmaker en John Earle, lid van de Utah State Film Commission slaan de handen ineen om een film festival te beginnen dat de ruimte biedt aan onafhankelijke Amerikaanse filmmakers om hun kunst tentoon te stellen. De reden dat de onafhankelijke Amerikaanse filmmakers nog niet bekend waren kwam doordat dit nog een vrij onbekend en nieuw fenomeen was. In de jaren vijftig en zestig werden de meeste films gemaakt door film studio’s, zij waren degene met de meeste macht en bepaalde hoe de films eruit kwamen te zien. Deze periode werd later ook wel bekend als ‘The Studio System’. Vanaf het midden van de jaren zestig tot ongeveer het einde van de jaren tachtig verschoof de invloed van de film studio’s richting de filmmakers en schrijvers; een periode die aangeduid werd met ‘New Hollywood’. De nadruk kwam nu veel meer te liggen op de artistieke ideeën van de regisseurs, schrijvers en acteurs. Deze verschuiving zorgde voor een opleving van creativiteit en originaliteit. Een voorbeeld van een van de eerste onafhankelijke films is Easy Rider. Geregisseerd en geschreven door Dennis Hopper, zonder inmenging van film studio’s en andere producenten brak deze film met de traditie van het ‘Studio System’. De opkomst van ‘New Hollywood’ was van grote invloed op het begin van het Utah/US Film Festival en dit is terug te zien in de doelen die de organisatie gesteld heeft. Het festival heeft in eerste instantie drie doelen; ten eerste willen ze een platform bieden voor strikt Amerikaanse films die beoordeeld worden door filmhistorici, filmkenners en filmcritici. Ten tweede willen ze een competitie creëren tussen onafhankelijke filmmakers zodat zij bekender worden bij het grote publiek en tot slot willen ze de staat Utah promoten zodat er meer filmmakers naar de staat komen. Het festival wordt een groot succes mede dankzij de betrokkenheid van Robert Redford die in de jaren zeventig een welbekende Hollywood acteur was en tevens woonachtig in Utah. Een andere reden dat het festival zo populair werd, was dat er een enorme vraag was naar een nieuwe locatie waar strikt Amerikaanse films een podium kregen (het enige film festival wat dit toentertijd aanbood was het USA Film Festival in Dallas).

1980 – 1989

In de jaren tachtig vinden er een aantal grote veranderingen plaats. In 1981 verzet de organisatie het festival van september naar januari en verhuist het film festival van Salt Lake City naar Park City. Het verhaal gaat dat de reden van deze verandering is omdat Sydney Pollack, (regisseur en tevens lid van de commissie) op het idee kwam om het festival te verplaatsen naar een skigebied. Oftewel in zijn eigen woorden: “… the only film festival in the world held in a ski resort during ski season, and Hollywood would beat down the door to attend.” 1981 is ook het jaar dat het festival in geldproblemen komt. Het budget loopt steeds verder in het rood en de commissie van het festival gaat op zoek naar oplossingen. Er wordt zelfs gedacht om het typisch onafhankelijke aspect te laten vallen en zich voornamelijk te richten op Hollywood films die meer aandacht genereren. Dit idee wordt (gelukkig) losgelaten als investeerders instappen om het festival te redden en de spirit van het festival blijft voort bestaan. In 1984 wordt het management overgenomen door het dan gerenommeerde Sundance Institute (opgericht door Sterling van Wagenen en Robert Redford) die vervolgens ook een aantal dingen aanpassen. De lengte van het festival wordt uitgebreid naar tien dagen en vanaf dan worden er ook internationale films toegelaten.

sundance sterling en Redford

1990 – 1999

Vanaf de jaren negentig maakt het festival opnieuw een aantal veranderingen door. Door de inzendingen van documentaires en het onafhankelijke karakter heeft het festival altijd al een maatschappijkritische ondertoon gehad. Dit wordt met name benadrukt als in 1990 de film Longtime Companion van Norman Rene een award wint op het festival. Longtime Companion, een film met als onderwerp de ziekte Aids wordt door velen gezien als de eerste film die de ziekte een menselijk gezicht geeft. Vanaf 1991 ondervindt het festival een naamsverandering. Vernoemd naar Robert Redford zijn personage in de film Butch Cassidy and the Sundance Kid gaat het festival verder als het Sundance Film Festival en krijgt het de naam zoals we die nu kennen. In 1992 maakt de Short Movie zijn introductie welke weer een extra dimensie aan het festival geeft. Gedurende de jaren negentig blijven de bezoekers aantallen groeien en in 1998 voegt het festival een extra 1.300 zitplaatsen toe met het Eccles Theatre.

2000 – 2009

De groei van het festival krijgt vanaf 2000 voor sommige Sundance liefhebbers een nare bijsmaak als het steeds meer begint af te wijken van de oorspronkelijke bedoeling. Vanuit de visie om onafhankelijke filmmakers een podium de bieden krijgt het festival steeds meer te maken met invloeden van Hollywood. Het film festival krijgt te maken met een enorme aandacht van de media en low budget films moeten steeds vaker ruimte maken voor miljoenen projecten van grote film studio’s. Deze verandering komt ze dan ook op kritiek te staan. Om dit tegen te gaan lanceert Robert Redford in 2007 de ‘Focus on Film’ campagne en vraagt hij de bezoekers het oorspronkelijke idee achter Sundance niet uit het oog te verliezen. Helaas heeft dit niet veel effect en zoals in de 2009 uitgebrachte documentaire Official Rejection duidelijk wordt hebben de onafhankelijke filmmakers nog steeds erg veel moeite om toegelaten te worden tot het festival. Toch zien we ook een aantal positieve veranderingen in de jaren na 2000. Zo wordt vanaf 2005 de World Cinema Competition gelanceerd die het voor buitenlandse films mogelijk maakt om bekendheid te krijgen en is het in 2009 feest omdat het vijfentwintig jarig bestaan wordt gevierd.

2015 Sundance Film Festival - Atmosphere

Het hedendaagse film festival

Met een opkomst van meer dan 45.000 mensen is het Sundance Film Festival tegenwoordig het grootse onafhankelijke film festival binnen Amerika en heeft het de carrières gelanceerd van grote namen, zoals Quintin Tarantino, Kevin Smith, Darren Aronofsky en Steven Soderbergh. Ook heeft het vele films bekendheid gebracht zoals The Blair Witch Project, Reservoir Dogs, Donnie Darko, Clerks en meer recent Whiplash. De bekendheid van het film festival is enorm en dit is terug te zien in de populaire hedendaagse cultuur. De hitserie Entourage heeft er een hele aflevering aan besteed en ook zien we het festival terug in populaire tv series zoals Southpark, Gilmore Girls en The Simpsons.

Het festival vindt dit jaar plaats van 21 januari tot 31 januari in Park City, Utah. Een vooruitblik op de aankomende editie van Sundance vind je hier.

“There is nothing I can do about this stuff
and I am pretty well ok with the fact that
I think Sundance is not going to be stopped by it,
because the Festival is itself now,
and doesn’t need me out there to talk about it like I did years ago.”
Robert Redford

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Written by

Aankomend geschiedenis leraar & film fanaat.

Typ en klik enter om te zoeken