Michael Fassbender zit op een winners streak. Vanaf Inglorious Bastards kan hij eigenlijk niets meer fout doen zo lijkt het, en zijn victorylap gaat door in Slow West. Een film die niet zo traag is als de titel doet vermoeden, en met zijn speelduur van 84 minuten een compact avontuur is, met een melancholisch randje. Niet zonder fouten, maar het debuut van regisseur John Maclean mag er zijn.

De jonge en niet zo stoere Jay Cavendish (Kodi Smit-McPhee), reist vanuit Schotland naar het Amerika van 1870. Geweld, roof, moord en een volk dat inherent van laag allooi is verwelkomen zijn aanwezigheid, en zo ontmoet hij Silas (Michael Fassbender), een premiejager die toezegt Jay te helpen in ruil voor zijn geld. Jay is opzoek naar Rose, zijn voortvluchtige vriendinnetje uit Schotland waar hij heimelijk verliefd op is, niet wetend dat Silas opzoek is naar diezelfde Rose, in ruil voor de premie van 2000 dollar. Op hun reis ontmoeten ze een reeks aan rogues, waaronder Ben Mendelsohn in een glansrolletje als Payne, die –gedrapeerd in wat lijkt op een vrouwenbontjas– een vooral zwijgende, dreigende aanwezigheid is.

slow_west_67000123_st_7_s-low (1)

Zoals eerder gezegd is de film niet zo traag als je denkt –afgaande op de titel en de trailer– maar het is ook niet zo dat de film haast heeft. Een specifiek moment, als Jay ‘s nachts zijn tent uitgaat om te plassen en bij een verkeerd tentenkamp uitkomt is treffend: de groep rogues die daar om het kampvuur heen zit weet wie hij is en waar hij naartoe gaat, maar ze vormen geen acute bedreiging voor Jay, die blijft zitten om naar een zeer amusant verhaal te luisteren van een van de rogues. In dit segment komt het talent voor het vertellen van verhalen van de regisseur naar voren, door een flashback te gebruiken die briljant geëdit is en doet denken aan de sequencing van de betere Tarantino films. Tevens een dubbel moment, aangezien de gehele film baat zou hebben bij een dergelijk strak en enerverend verteld verhaal. De film komt uiteindelijk tot een opwindend slot als de eindscène wordt bereikt. Een gigantische shoot-out, mooie beelden, en een bitterzoet einde geven jou als kijker een bevredigend gevoel. Daarnaast krijgt de motivatie voor Jay’s reis nieuw elan, een reis die –zo blijkt– pas echt interessant wordt zodra die eigenlijk overbodig is.

Hoewel Fassbender een goede beurt maakt als de norse Silas, lijkt het voor hem nog steeds lastig om een personage of rol te vinden dat zijn talent waardig is: hij wordt niet echt uitgedaagd in Slow West. Kodi Smit heeft moeite met zijn Schotse accent en de debuterende regisseur heeft zichtbaar moeite om een dwingend en intrigerend aaneengesloten verhaal te vertellen. Toch biedt Slow West, met de uitgestrekte beelden, toffe personages en vlotte vaart een goed perspectief voor de films die nog gaan komen van Maclean. Het talent voor het schieten van mooie, wijdse beelden, het vertellen van een meeslepend verhaal en het bedenken van interessante personages zijn allemaal aanwezig. Slow West krijgt daarom een dikke ruim voldoende maar mijn glazen bol zegt dat de volgende film van deze regisseur het predikt uitstekend krijgt.

Slow West draait vanaf 17 september in de bioscoop.