Nu aan het lezen:

Schneider vs. Bax

Schneider vs. Bax

Na de eerste minuten van Schneider vs. Bax, de nieuwe film van Alex van Warmerdam, kom ik tot de conclusie dat hij iets toegankelijker is dan voorganger Borgman. Iéts, zeg ik dan nadrukkelijk, want ook Schneider vs. Bax is vreemd, absurdistisch, hard en komt aan. Maar lukt het Van Warmerdam om nog een keer een film te maken die zo goed scoort bij een groot publiek?

Schneider vs. Bax draait om twee mannen die de achternamen dragen van de filmtitel, en zoals die al voorspelt staan de twee tegenover elkaar. Het zijn allebei huurmoordenaars die worden uitgespeeld en uiteindelijk op jacht gaan, op elkaar. Door het verhaal heen zijn diverse plotwendingen te zien en personages die in de film verstrikt raken –telkens weer op een manier die je niet had verwacht. Dat laatste maakt de film heel sterk wat mij betreft; bij een film met thriller-elementen ligt voorspelbaarheid altijd op de loer, en dat is hier vakkundig weggelaten.

schneider vs bax review

duivels

Schneider heeft een gezin. Een blonde vrouw die haast klinisch het huishouden regelt en hem iedere paar uur opbelt met de gezichtsuitdrukking van een robot. En haar twee blonde dochtertjes die ook niet helemaal normaal zijn, al kun je maar moeilijk een vinger leggen op waarom dat zo is.
Bax verblijft in een afgelegen huisje (met een deurbel, dat wel) ergens in de polder. Omgeven door enkel riet, water en moerasgebied. Hij krijgt gezelschap van zijn  dochter, die toekijkt hoe Bax onder invloed van drank en drugs zichzelf ‘schrijver’, noemt maar eigenlijk gewoon naar de klote aan het helpen is.
De twee mannen worden ingeschakeld om elkaar te vermoorden door een persoon genaamd Mertens –iemand die ‘op een bok rijdt’. Een verwijzing naar de duivel? Dat lijkt bevestigd te worden door een scène waarin de dochter van Bax wonderlijk aan de dood ontsnapt, en dan haar blik omhoog laat gaan. Wat volgt is een stilstaand shot van een stralende hemel, de zon die dwars door de dunne takken van een boom schijnt. Goddelijke interventie. Dit fenomeen zagen we ook al in Borgman. Dat verschil tussen goed en kwaad, God en de duivel, hemel en hel.

In het riet

Van Warmerdam ziet Schneider vs. Bax als de vertaling van een western (uitgestrekte vlaktes) naar het Nederlandse landschap. En dat is knap gedaan. Normaal gesproken besef je niet dat een groot deel van Nederland nog zo leeg is dat het zich leent voor dat genre. Maar door de woestijn te vervangen door grote rietkragen en moerassen waar de mannen op elkaar jagen ontstaat een omgeving die beklemmend werkt. Iedereen die weleens een wandeling heeft gemaakt door een groot natuurgebied, of een dag heeft zitten vissen op een plek waar geen mens komt, kan zich voorstellen hoe het is als in zo’n omgeving iemand achter je aan zit.

Conclusie? Schneider vs. Bax heeft me gegrepen. De onvoorspelbaarheid, de beklemmende setting, de humor die erg goed past en vooral de sfeer zijn elementen die bij elkaar opgeteld een goede film maken. Niet Nederlands, of on-Nederlands goed. Gewoon goed. Van Warmerdam flikt het weer.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Written by

Mede-oprichter van Cine omdat de domeinnaam zo mooi was. Veel ideeën, weinig tijd. Kijkt series als het eigenlijk tijd is om te slapen. Onderdeel van 10 miljoen Nederlanders die een boek wil schrijven maar daar niet goed genoeg voor kan schrijven.

Typ en klik enter om te zoeken