Now Reading:

Ruben Brandt, Collector

Ruben Brandt, Collector

Leven en kunst imiteren elkaar in Ruben Brandt, Collector. Deze fantasmagorie verbluft met de kinetische kracht van de artistieke hallucinaties.

Een amalgaam van vaak kubistische kunstwerken is het hoofdingrediënt voor deze filmtrip door de psyche van de titelfiguur. Een gevierd kunsttherapeut voor wie de wereld bij tijd en wijle zo verknipt is als de hoekige of drie-ogige figuren die de film bevolken. Zelf kan hij namelijk ook therapie gebruiken. Hij wordt geteisterd door nachtmerries waarin bekende schilderijen tot leven komen. Zijn clientèle bestaat uit schorriemorrie wiens problemen in de weg staan van hun criminele carrière. Op initiatief van de pientere dievegge Mimi besluiten zij tot wederkerigheid. Om Ruben Brandt rust te bezorgen starten ze een rooftocht om elk schilderij dat hem in zijn slaap lastigvalt te verzamelen. Ondertussen zijn maffe gangsters en Mimi’s rivaal, superagent Mike Kowalski, hen op het spoor.

Ruben Brandt, Collector is een surreële aaneenschakeling van hommages. Dan stapt Ruben Brandt Hoppers café binnen, of dropt Van Goghs postbode hem boven Arles. Agent Kowalski dient als filmfan ook een portie filmverwijzingen op. Waar referenties in popcultuur vaak uitmonden in navelstaarderij, is dat hier niet het geval, ondanks zelfvoldane plaagstootjes jegens onwetende toeristen. Kowalski’s zoektocht is tegelijk een afdaling in Brandts drijfveren, met een intrigerende conclusie als gevolg. De parade van personages in vroeg twintigste-eeuwse schilderstijlen is daarmee de lijm die deze stortvloed van verwijzingen aan elkaar bindt. De sierlijke mengelmoes komt zowel naturel als fantasierijk over. En raakt daarmee de kern van Ruben Brandts doldwaze overpeinzingen.

Geen zelfgenoegzame verering van kunst omwille van kunst, noch plechtigheden over haar potentie. In plaats daarvan werkt deze megamix als een geestdriftige caper met humor. Ruben Brandt lijkt qua avonturen wel op de frivole capriolen van films als The Goonies, een niet aflatende stroom spannende taferelen. De goonie squads in Ruben Brandts leven geven de film zijn levenslust. Naast de hilarisch opportunistische maffia zorgt met name zijn gemêleerde roversbende voor het speelse karakter. Mimi is met haar elastische bokkensprongen een en al kinetische energie, en de drie mafkezen om haar heen aandoenlijk in hun strapatsen. Er staat bovendien wat op het spel in de roekeloze achtervolgingen, nadat de gelegenheidsbende furore maakt in een opzwepende montage.

Kunst zit overal in verweven en husselt daarmee de droom en het leven door elkaar tot een ongrijpbaar geheel. Dankzij het komische karakter en de snelle actie daalt de kunst neer op aarde, waar die thuishoort. De esthetische ervaring is hier een rede tot vreugde en spelen, wat Ruben Brandt, Collector dan ook met verve doet in een zinderend eindgevecht, dat hilarisch genoeg door moet gaan voor een performance. Qua verbeeldingskracht gaat de film verder waar de fletse animatie van een Pixar stopt. De film is niet zozeer een karakterstudie of avontuur, maar de homo ludens zelf geprojecteerd op het grote scherm. Daarom is Ruben Brandt, Collector een film om in te lijsten. En vervolgens mee te jongleren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Input your search keywords and press Enter.