Nu aan het lezen:

Que Sera Sera/Hitchcock Truffaut Cavett Godard/Pour Qui Pour Quoi

Que Sera Sera/Hitchcock Truffaut Cavett Godard/Pour Qui Pour Quoi

Ze hadden een andere achtergrond, kwamen uit een andere generatie en hadden een andere kijk op film. Beiden leefden echter voor de cinema en dat bracht hen nader tot elkaar. In 1962 kreeg filmcriticus François Truffaut de kans om zijn grote idool regisseur Alfred Hitchchock te interviewen, acht dagen lang. Maar liefst 500 vragen had hij voorbereid en met de verkregen antwoorden zou hij het boek Le cinema selon Alfred Hitchcock (1966) schrijven, een boek dat de wereld zou doen inzien dat Hitchcock als filmmaker serieus genomen moest worden, een auteur was.

Truffaut slaagde in zijn doel, maar er gebeurde meer dan dat. Het boek zorgde voor een ware revolutie. Film werd eindelijk beschouwd als een vorm van kunst en niet als plat entertainment. In de documentaire Hitchcock/Truffaut (2015) spreken hedendaagse filmmakers vol lof over zowel het boek als Hitchocks oeuvre. Dankzij dit naslagwerk wilde David Fincher echt filmmaker worden, terwijl het voor Paul Schrader en Woody Allen als een soort opluchting voelde dat cinema als kunst omarmd mocht worden.

En ook vandaag de dag blijkt de ontmoeting tussen Truffaut en Hitchcock een bron van inspiratie te zijn. Bijvoorbeeld voor Damiaan De Schrijver en Bert Haelvoet van toneelspelersgezelschap STAN en Matthias de Koning van Maatschappij Discordia, die van de meest interessante momenten uit het boek een humoristische toneelvoorstelling hebben weten te maken: Que Sera Sera/Hitchcock Truffaut Cavett Godard/Pour Qui Pour Quoi. Want ja, ook Dick Cavett en Jean-Luc Godard komen tijdens de voorstelling om de hoek kijken.

© Tim Wouters

Van een vierde wand is vanaf het begin van de voorstelling al geen sprake. De Schrijver improviseert er op los, herinnert het publiek er nog even aan aanwezig te zijn bij de Nederlandse première en stelt technicus Tim Wouters voor, die niet lang meer te leven heeft. Hij zal namelijk het lijk spelen in de reproductie van de iconische beginscène van Hitchcocks Rope of Touw, zoals De Schrijver het prefereert – waarin de moordenaars dineren aan de kist waarin het lijk verborgen ligt.

Terwijl De Schrijver en Haelvoet de scène op geheel eigen wijze uitvoeren, dansen hun schaduwen op het doek met daarop een Amerikaanse skyline. Een zwarte kraai, refererend naar The Birds (1962), houdt de wacht. Wie verwacht dat de heren twee uur lang in een steriel decor aan een tafel zitten en het interview tussen Truffaut en Hitchcock woord voor woord zullen naspelen, komt bedrogen uit. Que Sera Sera is een dynamische voorstelling vol projecties, stunts, humor en (hoe kan het ook anders) suspense.

Of surprise? Want wat is nu eigenlijk het verschil? En wat is een MacGuffin? Hitchcocks angsten, zijn dromen, zijn voorliefde voor de stomme film en waarom hij het regisseren van een film eigenlijk helemaal niet zo interessant vindt: De Schrijver en Haelvoet halen exact de meest noemenswaardige momenten uit het interview aan en kunnen het daarbij niet laten om Hitchcocks geweldige gevoel voor humor te benadrukken. De Schrijver zet een Hitchcock neer die zichzelf hilarisch en geniaal vindt, terwijl Haelvoets Truffaut maar al te graag laat weten de films van deze grootheid gezien te hebben, zonder een karikatuur van deze grootheden te maken.

De acteurs wisselen af en toe van rol en halen daarmee interviews met Godard en Cavett aan. Dit werkt wat verwarrend en voegt niet per se iets toe, ondanks dat de mannen moeiteloos van het ene naar het andere personage switchen. Interactie met de toeschouwer wordt gedurende de voorstelling niet uit de weg gegaan en zelfs het stroeve publiek dat ze tijdens de Nederlandse première troffen, weten ze aan de praat te krijgen. De Schrijver en Haelvoet zijn alert en reageren vlijmscherp op wat er in de zaal gebeurt – of juist niet gebeurt.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken