Nu aan het lezen:

Meer dan sterren en cijfers

Meer dan sterren en cijfers

Waarom leren we niet verder te kijken dan de sterren en cijfers die een film toebedeeld krijgen? Een poging tot verder kijken dan Imdb, MetaCritic en RottenTomatoes.

Deze week verscheen hier op Cine een stuk van Roeland over de tegenvallende zomer voor Amerikaanse blockbusters. Het is een – in filmjournalistieke kringen – vaker gehoorde klacht. De Amerikaanse site SlashFilm kopt ‘Was 2016 The Worst Summer For Movies?’ Gekeken wordt dan naar de kwalitatief tegenvallende vervolgstroom waar Hollywood door gegijzeld wordt. Maar was het allemaal echt zo slecht?

Mijn grootste ergernissen bij het artikel zoals dat bij SlashFilm verscheen, is dat alleen wordt gekeken naar Amerikaanse producties en alleen naar de cijfers die sites als RottenTomatoes films geven.

Voor het geval je niet bekend bent met RottenTomatoes, de site telt verschillende recensies van critici bij elkaar op en geeft dan een rating. Positief is dat je een film in een opzicht beoordeelt ziet door een grote groep professionals. Negatief is dat de site elke recensie doorberekent naar een simpele plus of min, waardoor elke nuance verdwijnt.

In Nederland, waar we het concept film wat breder trekken en kijken naar alle internationale producties hebben we kunnen genieten van fantastische films. Wat te denken van Nicolas Winding Refns The Neon Demon, vers uit Cannes? Deze modehorror – volgens mij een van de beste films dit jaar – verlegt de grenzen van Refns esthetische opmars (na Drive en Only God Forgives) en geeft ons bovendien een fantastische soundtrack van Cliff Martinez, naast fraaie rollen voor Elle Fanning en Keanu Reeves.

Als je dit alles terugbrengt tot een enkel cijfer (een 6,5 op Imdb, een 5,1 op MetaCritic en een 5,4 op RottenTomatoes) lijkt de film een artistieke flop te zijn, de moeite van het kijken niet waard tegenover andere films in de schijnbaar oneindige catalogus van werken die wel een positief oordeel krijgen.

Het probleem is dat je aan de hand van cijfers of sterren niet kan zien of de film iets voor jou is, en niet of de film de voor jou zo belangrijke eigenschappen bezit. Zelf hou ik van esthetisch rijke werken. Mijn buurman houdt van grote actiefilms. Ik heb vrienden die er vooral van houden als de film de realiteit zo dicht mogelijk nadert, of zich vooral willen inleven in een personage.

Aan de andere kant zijn er redenen een film niet te zien, ongeacht zijn artistieke kwaliteit. Kannibalisme en een verkrachting van een minderjarige waren redenen waarom sommige mensen The Neon Demon links lieten liggen. Bij Cine kregen we een reactie van iemand die op basis van onze recensie naar de film was geweest en verafschuwt was door het geweld. Hoe konden we deze film drie sterren geven?

Toegegeven, het is een vrij heftige film, maar met een open blik valt er genoeg te zeggen voor dit bijzondere werk van Nicolas Winding Refn, zoals Dandyano in zijn recensie ook besloot.

Een voorbeeld tot slot: de beste film van het jaar tot dusver draait nu in de bioscoop. The Wailing is een non-stop rollercoaster van suspense, horror, fantasy en familiedrama. De Koreaanse film beweegt nooit zoals je verwacht dat hij beweegt en heeft tal van verrassingen in petto. Zo min mogelijk lezen van tevoren en zo snel mogelijk zien, zou ik zeggen. Tenzij je niet houdt van exorcisme, grof taalgebruik, schrikeffecten en bloederige lichamen. Niet op basis van de 10 op RottenTomatoes, de 8 op MetaCritic of de 7,6 op Imdb. Ga omdat het een film is die bij uitstek laat zien dat films niet in sterren of cijfers zijn in te delen.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken