Now Reading:

Marriage Story

Marriage Story

Er zijn films met personages van wie je gaat houden. Er zijn ook films met personages die zo overtuigend zijn, dat je boos op ze kunt worden zoals je dat op je familie wordt, of teleurgesteld in ze kunt zijn, terwijl je al hun keuzes begrijpt. Dat is een zeldzaam genot. Marriage Story is een film over een conflict waarin je op elk moment voor beide kanten partij zou kunnen kiezen.

Theaterregisseur Charlie (Adam Driver) en actrice Nicole (Scarlett Johansson) zijn allebei even redelijk en even onuitstaanbaar. Hun echtscheiding willen ze eerst vriendschappelijk afhandelen, zonder advocaten en dat soort gedoe, maar dat plan loopt al snel in de soep. Nicole, die voor een rol in een pilot van New York naar Los Angeles verhuist, neemt aldaar toch maar een advocaat in de hand. Charlie schrikt en ziet zich genoodzaakt ook naar L.A. te komen. Het zal toch niet dat Nicole hun zoontje Henry in L.A. wil houden? ‘We’re a New York family’, blijft Charlie herhalen, en hij heeft gelijk. Maar daar denken de advocaten anders over. Wanneer het recht zich mengt in menselijke relaties wordt de boel al snel absurd. Charlie en Nicole worden steeds vijandiger. En juist op die momenten zie je ook waarom ze ooit een stel waren.

Charlie is een manipulatieve egoïst die problemen eindeloos voor zich uit wil schuiven en Nicole kan volstrekt onredelijk zijn. Maar allebei zijn ze sympathiek. Baumbach onthult de aard van zijn personages middels verfijnde dialogen, die op papier niet realistisch overkomen (niemand brengt zo economisch informatie over in een geëmotioneerd gesprek), maar door het natuurlijke spel van Driver en Johansson vrijwel altijd overtuigen. En omdat overtuigend menselijk gedrag vaak op de lachspieren werkt, is Marriage Story ook bijzonder geestig. Verrassend karikaturale bijrollen van Laura Dern en Julie Hagerty maken de film bij vlagen zelfs een echte komedie (en bij de Golden Globes zal hij in die categorie genomineerd worden). Maar dan is er toch weer die stomp in je maag, als iemand een voormalig geliefde doodwenst.

Stilistisch is Baumbach subtiel virtuoos: zijn vele long takes vallen pas op als je erop gaat letten, zijn uitgekiende blocking voelt nooit geforceerd, zijn belichting is er puur op gericht de acteurs, vooral hun gezichten, tot hun recht te laten komen. Marriage Story is een bijzonder esthetische film, maar niet mooi om het mooi. De esthetiek staat in dienst van de personages en hun conflicten. Die functionaliteit is wat Baumbach zo’n ouderwets goede regisseur maakt; zo’n regisseur als Todd Phillips misschien zou willen zijn.

Written by

Redacteur bij Cine, Schokkend Nieuws en The Cult Corner. Schrijft ook voor Hard//hoofd. Daarnaast editor en scenarist. Houdt van lange openingstitels.

Input your search keywords and press Enter.