LvH: ‘Ola Muchacho & Muchachas! Goed nieuws! Koters mogen binnenkort weer beginnen met school en sporten en shit! Minder goed nieuws! We zijn al een tijdje geen koters meer en hebben ook geen kroost, dus wij hebben er nog niet zoveel aan. Houden jullie het allemaal nog een beetje vol? Ik moet bekennen dat ik in het midden van de week een flinke dip had, maar gelukkig ben ik daar weer uitgeklommen. Ik ging voor het eerst sinds het begin van deze crisis met het OV en ik trok het niet zo goed dat er hoestende en rochelende mensen mee reisden. En dan zonder mondbedekking en handschoenen… dat was ff iets teveel gevraagd van mijn gemoedsrust.’

TS: ‘Ik had de afgelopen week een flink ontstoken kies, zelfs zo dat ik bijna flauwviel van de pijn. Vandaag met lood in mijn schoenen naar de tandarts gefietst, en het verbaasde me hoe ontzettend veel mensen op straat liepen, en hoe niemand een reet leek te geven om de 1,5 meter afstandsregel. Het maakt me moedeloos. Ik ga mezelf nog verder cocoonen, zoals ik de afgelopen weken al gedaan heb. Dat was voornamelijk ook vanwege een viertal artikelen die ik moest schrijven voor de Queer Fear-special in de aankomende Schokkend Nieuws, waar ik hopelijk binnenkort meer over kan vertellen. Maar die taak zit er dus op. De komende weken ga ik me storten op wat video-essays die ik ga maken voor VoorDeFilm en ga ik lekker gamen op mijn Nintendo Switch. Wat doen jullie om de tijd door te komen?’

TR: ‘Hey daar! Hier is ups en downs wel het thema van de afgelopen weken. Ik heb de quarantainebingo wel uitgespeeld want het er is geklust in huis, ik heb gras in de tuin, er wordt nog wat gesport en ik ben zelfs aan de bullet journal… Klinkt allemaal super actief, maar eigenlijk is het vooral ontwijkend gedrag. Alle wilde plannen om juist nu meer voor Cine en andere platforms te schrijven, liggen stof te vangen op een plankje achterin mijn brein.  Die hele intelligente lockdown doet blijkbaar rare dingen met je. Normaal schrijf ik te weinig omdat ik druk ben met werk en mis ik het heel erg. Nu heb ik de tijd en komt er niets uit mijn toetsenbord. Herkennen jullie dat, of heb ik gewoon last van covid-19-aanstelleritus? 

Gelukkig eindigt de week met wat lichtpuntjes: de verkering en ik hebben samen een auto gekocht. Zo eentje zonder dak, dus dit weekend gaan we lekker door het land rijden. Niet dat we ergens heen kunnen of kunnen uitstappen, maar we kunnen wel even anderhalvemetersamenlevingproof naar oma zwaaien vanuit de nieuwe bolide.  Daarnaast zijn we druk bezig om een soort hoorspelachtige zoomvoorstelling te maken over Anne Frank. Als het allemaal lukt gaan we die op 4 mei live-streamen. Dus daar kan ik wel weer een creatief ei in kwijt.  Ups en downs dus…  Merk ook dat ik qua films en series een beetje vastloop. Jullie hebben op dat gebied ongetwijfeld nog wel wat fijne tips…’ 

ES: ‘Je bent zeker niet de enige hoor, ik voel hetzelfde. Ik heb inmiddels alles waar ik nooit tijd voor had wel een keer geprobeerd en van de tien dingen zijn er al acht afgevallen. Het enige wat ik heb weten vast te houden is koken en sporten. Voor de rest heb ik nergens de rust voor, wat natuurlijk helemaal nergens op slaat. Ik probeer die gedachtegang dus zo vaak mogelijk te doorbreken, maar niet altijd met succes. Ik speel nog wel steeds Animal Crossing. Ik ontvang dit weekend mijn tiende en laatste eilandbewoner: een eend die ontzettend van sporten houdt. En me de hele tijd bro noemt. Ik ben geen bro, maar vooruit, hij ziet er echt ontzettend schattig uit. Voor de rest hangt er nu ook een guy met een boot op mijn eiland uit die me vandaag kunst verkocht heeft. Ik heb gehoord (dit is mijn eerste Animal Crossing game en heb dus echt geen idee wie deze personages zijn) dat dit een gast is die je vervalsingen probeert te verkopen. Hij verkocht mij de Zonnebloemen van Van Gogh, maar helaas was de afbeelding zo klein dat ik het verschil tussen vervalsing en het echte werk niet kon zien. Barthers (de uil in mijn museum) lijkt in ieder geval heilig overtuigd van het feit dat het om het origineel gaat dus dat komt in het museum te hangen. Jammer, had het toch graag in mijn eigen huis gehad. Voor de rest zag ik dat Mission:  Impossible – Fallout op Netflix staat. Toen ik hem in de bioscoop zag vond ik de film fantastisch, tot het laatste (halve) uur. Toen raakte ik echt de focus kwijt (oh leuk nog een achtervolging). Iedereen was echter zo enthousiast dat ik de film nog een kans wil geven. Wat zijn jullie plannen?’

LvH: ‘We hebben gisteren onze titel verdedigd tijdens de Online Boom Chicago Movie Quiz, helaas zonder jou, Eline. Misschien was die afwijking van de magische formule de reden dat we door een tiebreaker uiteindelijk derde zijn geworden nadat er drie teams de eerste plek hadden bereikt. De planning is dat er volgende week weer een editie plaats zal vinden, hopelijk zijn de kinderziektes dan genezen (aangezien het coronavirus niet gevaarlijk is voor koters, durf ik dit nog wel te zeggen). Ik kan iedereen die op zoek is naar iets om te kijken The Midnight Gospel aanraden, een nieuwe animatieserie van de komiek en podcaster Duncan Trussell en Pendleton Ward, het creatieve genie achter Adventure Time. Duncan Trussell maakt sinds 2012 een podcast genaamd The Duncan Trussell Family Hour en Pendleton Ward raakte geïnspireerd om de podcasts te gebruiken als basis voor een animatieserie. Het resultaat is super trippy en weird maar heeft een onverwachte diepgang. In The Midnight Gospel volg je de avonturen van Clancy, een spacecaster (de overtreffende trap van een podcaster) die dankzij een illegaal aangeschafte multiversum-simulator telkens afreist naar bizarre werelden die op het punt staan van een Apocalyps, om mensen te interviewen voor zijn spacecast. De mensen die geïnterviewd worden zijn eigenlijk de gasten van Duncan Trussell’s podcast, die fictieve personages belichamen maar tijdens een zombie-uitbraak of middeleeuwse wraakqueest met Trussell/Clancy praten over o.a. geestverruimende middelen, magie, boeddhisme en de dood. Het is vaak gewelddadig, maar door de vaak schattig ontworpen personages en het intense kleurgebruik is dat niet afschrikwekkend. Na zeven afleveringen vol met quirky, geanimeerde stonergesprekken was ik echter niet geheel voorbereid op de laatste aflevering, die een onverwachte emotionele impact heeft die me echt diep raakte. Bam! Right in the feels. Ik ben heel benieuwd wat jullie er van zullen vinden.’ 

TR: ‘Oh, die gaat zeker op het lijstje. Hoewel ik meestal snel afhaak bij animatieseries, klinkt dit wel echt als iets dat mijn interesse kan vasthouden. Mission:  Impossible – Fallout laat ik denk ik even schieten. Niet dat er iets is mis met een lekker actieknaller, maar Tom Cruise zit bij mij zeer hoog in de allergie. Ik kan die man echt niet uitstaan. Behalve in Magnolia, want daar speelt ie een man die niet uit te staan is, dus dan werkt het prima. Misschien is dat wel een fijne film om de stoflaag eens vanaf te blazen de komende week. 

Leuk om te horen dat jullie je weer goed hebben verdedigd in quizland. Wij online quizzen hier ook wat af thuis. Nu ben ik normaliter dol op een  pubquiz, maar dat thuis op de bank achter de laptop is toch een stukje minder leuk. Alleen is het wel zo’n beetje de enige sociale activiteit die ook online nog werkt… Maar voor ik weer in de coronadepressie schiet en ga mijmeren over volle terrassen en druk bezochte concerten: We hebben natuurlijk een weekend voor de boeg, maar hoe zit het eigenlijk met de plannen voor Koningsdag? Of is dat nu Woningsdag?  Hoe het ook zij, gaan er nog mensen op een digitaal kleedje spullen verkopen of live een blokfluitconcert streamen?’

TS: ‘Ik sloeg Koningsdag sowieso al over, mij te druk. Maar merk dat ik wel weer de behoefte voel om wat vaker mensen te spreken. Dus heb een flinke trits Skype-afspraken staan, de komende weken. Over Magnolia gesproken, die heb ik toevallig aan mijn vriend laten zien, de laatste keer dat hij hier langs kwam, want dat is mijn favoriete film aller tijden. Een film die hoop geeft in bange dagen, dus misschien nu juist wel een goede om af te stoffen inderdaad. The Midnight Gospel stond ook al op het lijstje, Luuk, en daar ga ik eerdaags ook maar aan beginnen. 

Verder ben ik helemaal verslaafd aan Thimbleweed Park, een point-and-click-avontuur van Lucasarts, de namen achter de Monkey Island  games, Grim Fandango en Sam & Max Hit the Road. Thimbleweed Park is een soort van X-Files meets Twin Peaks, maar dan met een hele flinke dosis kolderieke humor. En in tegenstelling tot iets als Grim Fandango kom ik er tot nu toe goed uit met logisch nadenken en zonder behulp van walkthroughs. Ook platform-game Pikuniku heb ik nu heel veel plezier aan: de simpele kleurrijke designs en de kekke muziekjes zijn erg fijn. Maar nog plezieriger is de tegendraadse humor, waarom ik regelmatig moet schaterlachen. En het feit dat het mannetje dat je bestuurt praktisch alle kanten op stuitert en regelmatig mensen “per ongeluk” voor hun hoofd schopt. Het is precies dat soort onzinnige balorigheid waar ik heel vrolijk van wordt momenteel.’ 

ES: ‘Thimbleweed Park klinkt precies als iets wat ik nu graag wil spelen, Theodoor! Die ga ik meteen even aanschaffen voor de Switch. Maandag willen de mensen uit mijn gebouw (we zitten al ruim een maand samen in een pand-lockdown) een paar spelletjes organiseren in onze tuin. Er is gelukkig genoeg ruimte voor iedereen, en het idee om even buiten te zijn in een “veilige” omgeving lijkt me wel fijn. De muren beginnen een beetje op me af te komen (ook al heb ik genoeg te doen). Daarnaast staat er een grote zolderschoonmaak op het programma, alles moet weg. Geen idee of ze op dinsdagochtend nog het grofvuil komen halen, na Woningsdag. We zullen wel zien. Mocht het toch allemaal niks worden maandag, dan kruip ik binnen op de bank en begin ik aan Good Omens. Ik heb de serie express links laten liggen zodat ik eerst het boek kan lezen. Lijkt me een prima boek nu. Oh, en Cruise in Magnolia is de beste rol die hij ooit heeft gespeeld.

En omdat iedereen nu vol aan het quizzen geslagen is werd het ineens noodzakelijk om een agenda bij te houden en te bepalen bij wie ik kan aansluiten. Daardoor heb ik helaas de quiz van vrijdag dus moeten missen. Sorry Luuk! Volgende keer beter, misschien?’

LvH: ‘Ach ja, Koningsdag, een feestdag gewijd aan het vieren van het bestaan van mensen wiens enige wapenfeit is dat ze zich voortplanten en die teren op anderen terwijl ze een kroon op hebben. Toepasselijk dat het dit jaar niet door zal gaan dus, al ben ik zelf meer van de Franse slag. Verder hoop ik jullie allemaal binnenkort weer eens te zien tijdens een virtuele Cine-borrel. Het was wederom een waar genoegen om met jullie het weekend door te nemen en hang in there babes!’