Nu aan het lezen:

Het weekend van Cine, met Theodoor, Luuk en Eline

Het weekend van Cine, met Theodoor, Luuk en Eline

LvH: ‘Wat doet de redactie van Cine dit weekend?’ is natuurlijk een vraag die onze trouwe lezers op de lippen brandt. Welnu, laten we daar eens achter komen, met onze guest star Theodoor Steen en onze eigen baller op Bali, Eline Soumeru!  

ES: Soms heb je geluk met je hotel en heb je een heel scala aan filmkanalen om doorheen te zappen na een lange dag op pad te zijn geweest. Het verkeer hier op Bali is als in een actiefilm en ik ben elke keer weer blij als ik de deur van de hotelkamer dicht kan doen, op bed kan ploffen en een lekkere blockbuster aan kan zetten.

LvH: Waarvan heb je tot nu toe mogen genieten, Eline?

ES: De score tot nu toe: een hele avond Tom Cruise met een Mission Impossible (weet even niet meer welke), Top Gun en Days of Thunder. Daarna een avond met Pacific Rim 2 (dat was een lange zit en zonde van John Boyega), gevolgd door… Eigenlijk hield mijn filmavontuur daar op, want ik heb geen tv meer gezien. Wel veel rijstvelden en stranden. En op die stranden heb je veel strandtenten met coverbands. Eigenlijk heeft elke bar er wel een, die allemaal je standaard Sky Radio repertoire voorschotelen. Ik heb nu wel elke variatie van Don’t Know Why van Norah Jones gehoord die er bestaat denk ik. Heeft die niet ook ooit een keer in een film gespeeld?

LvH: Zekers. Ze zat in My Blueberry Nights van Wong Kar-wai.

ES: Dat was het! Nooit gezien, jij wel?

LvH: Yep. Sommige filmmakers moeten geen Amerikaanse uitstapjes maken.

TS: Durf ik gewoon te zeggen dat My Blueberry Nights, hoewel geen In The Mood for Love, gewoon een prima film is? Natuurlijk is het script een zwak punt, maar het camerawerk van Darius Khondji is om door een ringetje te halen. En omdat we het over Norah Jones hadden, die doet het niet onverdienstelijk. En ik wil ook even een lans breken voor haar als zangeres, want haar werk met The Little Willies, haar duo-album met Danger Mouse, Rome, en enkele van haar features als zangeres (o.a. Met Outkast en Belle and Sebastian) laten een muzikale kameleon zien, die zoveel meer is dan alleen die vervelend slaperige crooner van Don’t Know Why.

LvH: Ik ben een fan van Wong Kar-wai, Fallen Angels staat in mijn top tien van favoriete films aller tijden, maar My Blueberry Nights was op zijn best halfbakken te noemen.

ES: Hoe was jouw week?

TS: Mijn week bestond vooral uit het bingen van Steven Universe. Het is de favoriete serie van mijn vriend, en ik was zelf nog niet ver genoeg in de serie om er over mee te kunnen praten, tot zijn ergernis. Dus nu Steven Universe: The Movie uitkwam heb ik twee-en-een-half seizoen van de serie, plus de film, in één dag gebinged. En ik ben fan. Zeker seizoen vijf is een ambitieuze space-opera, met een uiterst effectief whodunnit-plot. Het hele wereldbeeld van de serie, met een groot vertrouwen in de veranderlijkheid én goedheid van de mens is bijzonder opbeurend in deze barre tijden. En het is ook zonder meer de meest diverse serie op gebied van liefde en romantiek voor kinderen op dit moment: op een lichtvoetige en bijna nonchalante manier kent de serie één van de meest romantische lesbische relaties die ik ooit in een serie heb gezien. De film is trouwens ook geweldig, een onvervalste musical met liedjes van Chance the Rapper, Galant, Ted Leo en mijn grote favoriet Aimee Mann. Luister naar Drift Away (door Aimee Mann geschreven) en Independent Together (door Aimee Mann gezongen) en je hoort gewoon die lekkere Bachelor Nr. 2 vibes. Ik laat me wel kennen als liefhebber van mellow zangeressen met warm-donkere stemmen, he? En wat heb jij gedaan, Luuk? 

LvH: Gisteren voor mijn doen op tijd op voor de bezorging van een nieuwe stofzuiger en voor een loodgieter, maar die laatste bleek niet op te komen dagen. Figures. Dankzij de nieuwe stofzuiger herinnerde ik me dat er dezelfde avond een filmvertoning was in de Vondelbunker van Plan B, de filmavond waar bizarre B-films en foute 90’s muziek elkaar weten te vinden. De film in kwestie was namelijk Over-sexed Rugsuckers from Mars uit 1989, waarin aliens besluiten om mensen te kruisen met een stofzuiger om zo voor een meer propere Aarde te zorgen. Wat uiteraard niet mijn plannen zijn met de nieuwe Philips (not that I’m kink-shaming anyone), maar ik was het bijna vergeten. Dus daardoor een vermakelijke portie B-film achter de kiezen.

ES: Wacht, hoe laat is het nu bij jou? Sorry, de zon gaat hier om 18:15 onder en de hitte is slopend, dus mijn tijdsbesef is weg.

LvH: No worries, het is nog lang geen kinderbedtijd voor mij. Waar gaat de reis morgen naartoe?

ES: Ubud, yoga/monkey heaven. Ik heb het niet zo op apen, als ik heel eerlijk moet zijn. Ik vond ze al vervelend toen ik jong was en ze in Jumanji zag. En dat is nooit meer verdwenen. Wat zijn jullie plannen dit weekend? Ik ga dus de jungle in, dus nog meer rijstvelden/tempels en rondjes in het zwembad. En een lekker vroege bergtocht om 3 uur ‘s ochtends ook nog volgens mij.

LvH: Well, zaterdag heb ik een housewarming van een bevriend stel, daarna een verjaardag van een vriendin. Als ik het voor elkaar krijg, ga ik The Dark Crystal: Age of Resistance afkijken en ik wil nog naar Monos en Tigers Are Not Afraid. En misschien nog naar de opening van de Tarkovsky-expo in EYE, de combinatie van intellectuele street-cred en gratis hipsterbier is altijd aanlokkelijk. 

TS: Ik leg de laatste hand aan de quiz die ik over twee weken ga presenteren op Camera Japan, volledig met vragen over de Japanse cultuur, inclusief film, eten, taal, mascottes, etc. Dat wordt sowieso een drukke week voor mij, als programmeur verzorg ik inleidingen bij de films (bekijk het programma hier: www.camerajapan.nl). Maar het maken en presenteren van de quiz, samen met een collega, vind ik het spannendst. We komen nog teams tekort, dus ben je op vrijdagavond de 27e om 22.00 in de buurt van LantarenVenster in Rotterdam, kom dan meedoen en stuur een mailtje naar quiz@camerajapan.nl. Verder ga ik zondag bij een vriend van mij gratis een tweedehands Playstation 2 ophalen. Ik mag dan wel een nerd zijn, ik ben helaas nooit een gamer geweest, maar daar wil ik verandering in brengen. En tot slot ben ik net gratis lid geworden van Disney+, dat de eerste twee maanden enkel in Nederland al proefdraait. Zijn er meer mensen die al gelijk de eerste dag overstag gegaan zijn voor onze Corporate Overlords?

ES: Ik zit in dubio, ik ben ontzettend benieuwd naar The Mandalorian, maar ik loop alleen totaal niet warm voor alle live action remakes waar Disney tegenwoordig mee in de weer is. Ik heb Dumbo geprobeerd te kijken in het vliegtuig, dat ging een uurtje. Ben daarna met een grote boog om Aladdin en The Lion King heengelopen. Marvel en Star Wars dan maar? De Marvel series doen me weinig. Enige wat overblijf is Star Wars, daar mag je me altijd voor wakker maken 🙂

LvH: Ik zat er over te denken, maar ik ben net overgestapt op een Macbook en ik ben bang dat ik met Disney+ een virtueel slagveld zou openen waarop de geest van Steve Jobs de strijd aan zou gaan met een door het vers ontdooide hoofd van Walt Disney aangedreven Mecha. Dus ik kijk nog even de muis uit de boom.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken