LvH: ‘Hey luitjes! How’s it goin’? Heb je alle infernale voedselsterren al verzameld om The Great Old Ones op te roepen met een kekke formatie, Theodoor? En Eline, weet je je zorgzame kant als imker te balanceren met de moorddadige impulsen die je voelt als je ook maar een wesp hoort?’

TS: ‘Laten we eindigen met mijn updates over de Foodstars, Luuk, want dat beloofd geheid vuurwerk én afhakende lezers. Terwijl voor die lezers een lazy weekend ook wel fijn kan zijn. Ik ben in ieder geval geen lazy lezer, maar wel een lazy schrijver, want na weken waarin ik me het schompes heb gewerkt ga ik dit weekend vooral rustig op de bank genieten van het Nederlands Film Festival Online, waar ik volgende week wat verslagen over zal schrijven. Het tempo gaat dus, godzijdank, iets omlaag voor mij. Normaal zou dit de tijd van het jaar zijn dat ik me overigens uit de naad zou werken op Camera Japan, maar omdat ik nog niet in de trein stap (en überhaupt weinig de deur uit ga) vanwege voorzichtigheid met Corona, zullen ze het daar helaas zonder mij moeten stellen. LantarenVenster zelf, waar de laatste dag van het Rotterdamse gedeelte van het festival op het moment van schrijven plaatsvindt en LAB111, waar het festival volgend weekend plaats zal vinden, zijn overigens helemaal netjes volgens de corona-richtlijnen ingedeeld en wij als organisatie nemen de situatie uiterst serieus. Dus mocht je in Amsterdam wonen en graag je onderdompelen in de Japanse cultuur, wees meer dan welkom. Voor tips van mij persoonlijk kun je hier en hier kijken. Gaan jullie het ook een beetje rustig aan doen, Luuk en Eline?’

ES: ‘In mijn geval is een rustig weekend nog zacht uitgedrukt. De komende 48 uur begeef ik me niet buiten de deur, behalve om even in de tuin naar onze nieuwe aanwinst Zorro te kijken (een prachtig kipje, ze is eindelijk groot genoeg om buiten het hok te leven). Ik heb voor het weekend een nieuwe game voor de Switch gekocht: Hades. Een dungeon button mashing roguelike RPG. Yep, I said it. Je speelt Zagreus, zoon van Hades, die het wel een beetje gezien heeft in de onderwereld en besluit te ontsnappen. Mijn huisgenoot heeft net een gloednieuwe beamer gekocht dus daar ga ik gebruik van maken dit weekend. Verder zag ik ineens dat Videoland The Wire in zijn geheel online heeft staan. Het is inmiddels zo lang geleden dat ik deze serie voor het laatst zag dat er genoeg tijd tussen gezeten heeft om het weer met frisse ogen te kijken. En jij Luuk?’

LvH: ‘Ik ben gisteren even de hort op geweest naar de Vondelbunker en ben toen met twee Bunkerbuddies een hapje gaan eten, maar verder blijf ik dit weekend ook binnen. Ik hoor heel goede dingen over Hades in het bijzonder en de games van makers Supergiant Games in het algemeen, dus ik ben benieuwd of het je gaat bevallen! Ik heb zelf Assassin’s Creed III in huis gehaald: nu de Amerikaanse democratie de nek omgedraaid dreigt te worden, is het hoog tijd om terug te gaan naar de roots van dit historische experiment. Mijn personage is net in koloniaal Boston aangekomen en ik vermoed dat ik nog een flinke kluif ga hebben aan dit spel. Verder ga ik er met de pet naar gooien, of eigenlijk met Mario’s pet in Super Mario Odyssey. Ik ben er echt net aan begonnen, dus ik durf er nog geen oordeel over te vellen. Een klein lichtpuntje in het gapende inkzwarte gat dat 2020 heet is dat mijn hoop/voorspelling van een tijdje terug zowaar is uitgekomen: het YouTube-kanaal Binging with Babish is omgedoopt tot The Babish Culinary Universe door de toevoeging van de nieuwe serie Stump Sohla! Yes, Sohla El-Waylly, de meest getalenteerde en levenslustige chef uit de keuken van Bon Appétit heeft een nieuw online onderkomen gevonden: een kookshow waarin ze een recept moet koken, maar telkens met een extra handicap. In de eerste aflevering maakt ze Mac and Cheese, maar dan op een 18e-eeuwse manier op een open vuur met een gietijzeren pan. In de tweede aflevering maakt ze een gastronomisch zeven-gangen diner met alleen maar ingrediënten uit een New Yorkse bodega, oftewel een kruising tussen een nachtwinkel en een buurtsuper. Is er dan toch iets van gerechtigheid in deze wereld? Misschien?’

TS: ‘Over comfort food gesproken: The Great British Bake Off is afgelopen week weer begonnen, en oh, wat had ik dat hard nodig. De kneuterigheid, ‘cheeky’ humor en optimisme van dat programma heb ik met node gemist. Ik merk dat ik sowieso heel erg neig naar optimistisch entertainment. Ja Zuster, Nee Zuster zit hier flink in de roulatie (daar hebben we het eerder over gehad) maar ook Josie and the Pussycats heb ik al drie keer gekeken de afgelopen maanden. Het ongeneeslijke optimisme, de heerlijk dik aangezette humor en de prettige jaren negentig tienerpoppunk-soundtrack vallen gewoon érg goed. En zoals mijn vriend zei: ‘Alleen een groep heel slimme mensen kan een film maken die zo heerlijk dom is.’ Er is een goed filmrecensent aan hem verloren gegaan. Ook zag ik pas weer Elizabethtown, een vrijwel vergeten film die enkel bekend is omdat de recensent Nathan Rabin de seksistische term Manic Pixie Dream Girl bedacht naar aanleiding van Kirsten Dunst personage in deze film. Naast dat het haar personage erg tekort doet is Elizabethtown zo’n film waarvan ik de slechte recensies niet begrijp. De film is zo ontzettend hoopvol en warm qua toon, en raak geschetst wat betreft familiebanden en rouwverwerking. En de filmmakers zetten zoveel sterke details neer, die uit het leven gegrepen lijken, en durven zich zeldzaam kwetsbaar op te stellen. Ik vond hem bij deze herkijkbeurt echt geweldig, het was precies de film die ik nodig had. Jij had hem ook pas herbekeken toch, Eline? Wat vind jij? 

ES: ‘Klopt, en ik kan me helemaal vinden in de woorden van Theodoor. Het is echt zo’n film die in vergetelheid geraakt is (voor mij dan, er zit echt een heel groot gat zo rond 2000-2010). Mede door het feit dat ik zelf het nodige aan rouwverwerking heb gedaan in de afgelopen twee jaar zorgt voor veel herkenning, die ik misschien eerst niet had. Ik kan alleen echt niet wennen aan Orlando Bloom met een Amerikaans accent, dat gaat hem niet worden voor mij. Ik zag laatst nog een nieuwe Engelse serie met Bloom als moordenaar ofzo? Ik heb eerlijk gezegd echt geen idee hoe het zit met de release data van zowel series als films. Ik ben de draad echt helemaal kwijt. Gisteravond vertelde een vriend van me dat er een extra seizoen is van Wie is de Mol?, omdat het programma 20 jaar op de Nederlandse buis is. Wat? Wanneer is dit aangekondigd? Waarom stonden mijn feeds niet vol met promotie? 20 jaar is toch prachtig? Ik keek met veel liefde naar Wie is de Mol?. Overigens, wie zei nou dat de Belgische versie beter is? Was jij dat Theodoor?’

TS: ‘Ja, dat was ik. Het Vlaamse De Mol (zonder ‘Wie is de’ er voor) is echt superieur aan de Nederlandse versie en heeft de Nederlandse versie een beetje voor mij verpest. Er doen geen Bekende Vlamingen aan mee, dus ze kunnen echt kiezen uit rauwdouwers, waardoor het niveau van de kennisvragen, lichamelijke beproevingen en psychologische mindgames echt véél hoger ligt. Sterker nog, vaak bevat één opdracht alle drie de elementen, dat niet alleen een parcours afgelegd moet worden, maar dat er tijdens het parcours ook trivia en psychologisch pittige keuzes langskomen. Het is zoveel creatiever en spannender dan de Nederlandse versie. Dat Nederlandse jubileumseizoen is geinig, maar ik heb niet het idee naar de top van reality televisie te kijken, en dat heb ik bij de Belgische wel.

Wat betreft ontspanning: ik heb de boomer in mezelf gevonden en speel nu op de Switch Murder By Numbers, wat een mix is tussen een murder mystery en een Japanse puzzel-spel, en een hele grote scheut humor. Denk de Ace Attorney-games, maar dan gecombineerd met de favoriete hobby van je oma of opa. Heerlijk voor een druilerige zondagmiddag. Wat doe jij op dagen als deze, Luuk?’

LvH: ‘Ik blijf even stilstaan bij Orlando Bloom, wiens illustere carrière begon als “Rentboy” in Wilde en nu een detective speelt met de belachilarische naam Rycroft Philostrate in de steampunk urban fantasy serie Carnival Row, ik denk dat dat de serie is die je bedoelde, Eline? Normaliter hou ik wel van deze genres, misschien dat ik die serie een kans ga geven en dan laat ik wel weten of het de moeite waard is. Ik heb nog 22 shorts die ik moet kijken voor het Kaboom Animation Festival, daar ben ik vandaag nog wel even zoet mee. Onze Call for Entries is binnenkort afgelopen, dus ik verwacht dat er nog een flink aantal late inzendingen en daarmee nog meer films die bekeken moeten worden. Ik ben daarnaast zelf constant op zoek naar interessante films om te vertonen en er zijn al een paar films bekend voor de volgende editie in 2021. Waaronder de wonderschone film Marona’s Fantastic Tale, waar Theodoor een lovende recensie over heeft geschreven die morgen online komt op de site en dit pareltje afkomstig uit mijn favoriete Baltische staat:

Laat je het weten als je iets nodig hebt, Eline? Of als je Cabin Fever begint te krijgen? Ik stuur met alle liefde een Sint Bernard met een kruikje cognac naar Huize Vosmaer, al zou ik die dan eerst moeten trainen. Waarschijnlijk is het dan sneller als ik zelf iets kom brengen. Maar het aanbod staat!’

ES: ‘Ja een hond! Ik wil een hond! Neem dit vooral niet al te serieus, ik heb van heel veel dingen de afgelopen dagen het idee dat ik ze wil hebben. Ja, ik had het over die serie Luuk, op dit moment ben ik niet al te kieskeurig met series. Oh, en inderdaad, dan is Bloom geen moordenaar. Even opletten, Eline. Overigens, kwam nog een game in mijn Switch bibliotheek tegen die ik helemaal vergeten was: Inside. De studio achter deze game, Playdead, maakte al eerder Limbo. Inside heeft prachtige graphics, is duister, mysterieus, een tikkeltje eng en zit vol goede puzzels. Ooit aan begonnen en helaas, tot mijn grote schaamte, nooit afgemaakt. Gelukkig heb ik nooit spoilers opgezocht, dus kan er weer helemaal blanco instappen. 

Oh, ik kreeg trouwens een oud stripboek van mijn huisgenoot om te lezen genaamd De Hondenmenner. Ooit van gehoord? Misschien ga ik die vanavond even lezen.’

TS: ‘Het zegt me niets, maar op basis van de cover is het niet helemaal mijn stijl. Beetje eng-realistisch. Over eng realistisch gesproken…(dit was het slechtste bruggetje ooit): ik heb de derde van de vier sets Foodstars in de pocket. En er zit weer goud tussen: deze twee betweters bijvoorbeeld, jong én oud, geven me vooral het idee dat ik op rimpels of puistjes aan het kauwen ben wanneer ik walnoten of kaas eet. Niet waar je aan wilt denken.

En beklaagde jij je twee weken geleden nog over de nietszeggende namen, Luuk, ik heb hier twee ‘woordspelingen’ uit setjes 2 en 3 die echt wérkelijk nergens op slaan. Wat is een Auberginnie? Een samentrekking van Aubergine en wat? Ginnie, minnie, vinnie, winnie? Het enige wat ik me kan bedenken is Dinnie, als een afkorting van vriendin, maar dat verklaart de Goth Chique-look niet. En Yoghologen? Wat is dat? Een samentrekking van yoghurt en psychologen? Dat is niets. Helemaal NIETS. 

Lovecraftiaanse wezens zitten er nog steeds tussen overigens. Ik dacht de allerergste wel gehad te hebben, maar de meest afschuwelijke tot nu toe zat in setje 3: een tot leven gekomen zalmmoot, die de boogie doet. De structuur van zalm, in combinatie met het opengereten lichaam doe mij bovenal denken aan de clip van Robbie William’s Rock DJ, een jeugdtrauma if there ever was one. Ik ga je voorspellen, tien jaar later heeft een handvol kinderen het nog over de Foodstars, en niet op een goede manier. Het wordt de Michael Jackson’s Thriller, de Rock DJ of de Karbonkel van hun generatie. Dat geef ik je op een briefje.

En om je vraag uit de opening te beantwoorden: nog één setje nodig om mijn pentagram af te maken, en die krijg ik hopelijk deze week binnen.’

LvH: ‘Het design van de Foodstars gaat alle kanten op: moet het grappig zijn? Dat is niet echt gelukt. Hip misschien? Het heeft daarvoor een veel te hoog “Fellow Kids”-gehalte. Het doel lijkt me dat interesse van koters voor voedsel op probeert te wekken, maar dan moet je inderdaad de gaten in kaas niet gaan associëren met jeugdpuisten… Tenzij er een soort verkapte anti-zuivellobby achter zit… Hmmm… die Yoghologen zien er ook lichtelijk sinister uit. Zouden de Foodstars stiekem een front zijn voor Scientology? Zodat over twee weken opeens de thetan van L. Ron Hubbard uit je pentagram verschijnt? Wat voor een lugubere krachten achter de Foodstars zitten, het is overduidelijk dat de bedenkers een vrij zielloos clubje zijn: Auberginnie slaat inderdaad als een Solanum Melongena op een slagroomtaart. Ik vond zelf de Spaghettinja’s ontzettend gemakzuchtig: ninja’s zijn niet Italiaans en was er werkelijk niemand die als alternatief Noedelninja’s heeft geopperd? De vraag is echter: zijn de bedenkers zielloos omdat ze murw gebeukt zijn door de eindeloze rat race waarbij alle originaliteit vermalen wordt in de ritmisch malende kaken van het kapitalisme, of zijn ze uitgehold door de Outer God Yog-Sothoth om de wereld voor te bereiden op zijn terugkeer? In dat geval zou ik toch willen aanraden om als je je pentagram voltooit, voorbereid te zijn op bezoek. Niks bijzonders, gewoon wat toastjes met geitenkaas, nootjes, maagdenbloed, the usual. Zorgen dat je namens de mensheid een beetje een gastvrije indruk achterlaat.’    

ES: ‘Hahaha Luuk. Ik denk dat er misschien wel gewoon te veel vingers in de pap zitten bij dit soort projecten? Maar zoals Theodoor al eerder zei, ik heb echt geen idee voor wie dit nu is. Ik zit net even te kijken op de site van AH.

Ze hebben zelfs vloggers bij betrokken (we love vloggers bij Cine). Als ik zo naar de foto’s kijk gaat het dan een beetje om kinderen tussen 10-13 ofzo? Of straight from the source (Marit van Egmond, CEO Albert Heijn): “Ongeveer de helft van de kinderen in Nederland eet dagelijks onvoldoende groente en fruit. Wij willen gezinnen daarom helpen verser, gezonder en gevarieerder te eten. Spelend leren en zelf ervaren zijn daarbij van cruciaal belang. Foodstars is daar een mooi voorbeeld van. De basis voor gezond en duurzaam eten begint al op jonge leeftijd. Kinderen die meer weten over voedsel, hebben meer kans op een gezond voedingspatroon. Jong geleerd is oud gedaan!”

Op zich wel sympathiek verder hoor, daar niet van. Het is natuurlijk ook best triest dat kinderen dus nog steeds niet genoeg groente en fruit eten. Mijn moeder was daar altijd heel duidelijk over en ik was een zeer gehoorzaam kind, dus ik at alles netjes op. Hou zouden jullie Foodstars aanpakken? Ik zou een gratis game/app ontwikkelen, beetje zoals Plants vs. Zombies, Farmville of Fortnite en die hele game vol stoppen met loot boxen vol cosmetische onzin waarvoor je moet betalen met de creditcard van mama of papa. Kinderen leren er misschien iets van (ik leer toch altijd wel iets van de games die ik speel, merk ik) en AH kan lekker binnenlopen. En ik zou dus gewoon het nachtmerrie ontwerp van de kaarten gebruiken zoals ze nu zijn. Let’s goooooo. Sla ik een beetje door? Of niet ver genoeg?’

TS: ‘Er is dus al een app, maar gelukkig geen Fortnite of Candy Crush-achtige taferelen, volgens mij. Van de vele spelletjes die je met Foodstars kunt spelen worden de spelregels gratis aangeboden. Ze klinken allemaal even saai. Spelletjes met klinkende namen als Foodstar Express, Moestuinmania, Kassa Kabaal, Baruch’s Bloedoffer, etc. Overigens moeten jullie volgende week even wachten op mijn verdere Foodstar-avonturen. Ik krijg als het goed is wél het laatste setje binnen deze week, maar volgend weekend is mijn 2,5-jarig jubileum met mijn partner, dus ik heb het dan te druk voor Het Weekend van Cine. Ik ben dan het hele weekend Moestuinmania aan het spelen. Veel succes volgende week en hopelijk kan ik over twee weken laten weten of ik bezoek heb gehad van infernale voedselmonsters. Wel zo fijn voor de lezers: een weekje rust van deze ellende.’