LvH: ‘Hey kameraden, it’s been a while maar nu zijn we terug voor een nieuwe editie van Het Weekend van Cine! Ik ben grotendeels bijgekomen van Kaboom, ik ben blij dat ik het nog enigszins heb uitgehouden met zo’n 4 à 5 uur slaap per nacht en voor zover ik weet is er geen nieuwe Covid-variant ontstaan tijdens het festival. Ik heb me wel elke ochtend moeten testen omdat ik tijdens de opening tien minuutjes gepraat had met een kennis die de dag erna positief testte, maar gelukkig bleef ik de dans ontspringen. Ben jij ook al een beetje bijgekomen, Eline? En hoe gaat het met vous, Theodoor?’

TS: ‘Hier gaat het goed. Er is natuurlijk het een en ander gebeurd sinds de laatste keer dat we elkaar spraken voor Het Weekend van Cine. Zo ging ik live de Oscars kijken en we weten allemaal wat daar gebeurd is. Ik was tijdens de avond al moe over alle meningen en memes over ‘the slap’, maar nu twee weken later ben ik al helemaal opgebrand. Ik zal jullie dus ook niet vragen om jullie meningen, want het onderwerp is tot in den treure uitgekauwd. Wel was het fijn om jullie even in de levende lijve tegen te komen op Kaboom. Ik was daar voor de masterclass van Ari Folman, die vanwege Covid alleen in kon bellen via zoom. Het leverde soms aandoenlijke boomer-taferelen op, waarbij de zaal en moderator op afstand Folman probeerde te gidsen door de wondere wereld van beeldbellen. De masterclass zelf was goed en interessant, maar miste wat structuur. Folman was geneigd de hoofdlijn constant te verliezen en zich te richten op minutieuze details. Net als in zijn films eigenlijk. Sommige van de achtergrondverhalen waren wel oprecht interessant, zoals het ontstaan van Waltz with Bashir tijdens door de overheid verplichte therapiesessies voor oud-veteranen. Daar werd Folman verteld dat hij mentaal gezond was, maar dat hij beter niet in zijn verleden kon gaan graven, omdat dit niets goeds zou brengen. Folman (ik parafraseer): “en toen wist ik dat ik mijn volgende project had gevonden, want als iemand zegt dat je iets niét moet doen, moet je het juist doen’. Het was uiteindelijk zijn doorbraakfilm en een meesterwerk ook, maar Ari Folman kwam in zijn praatje enkel tot zo ver. Door zijn neiging constant af te dwalen kwam hij niet voorbij de productie van Waltz With Bashir en had hij geen eens tijd om over diens ontvangst te praten. Opvolgers The Congress en Where is Anne Frank bleven nagenoeg onvermeld. Jammer, want ik had graag verhalen over beide films gehoord. 

Jij had Where is Anne Frank gezien toch, Eline? Wat vond je? En wat vonden jullie van The Batman? Ik kom namelijk net terug van die film, in mijn eerste blockbusterbezoek in twee jaar tijd in een volledig lege zaal. Op die manier durf ik films wel weer aan, denk ik. Last minute bezoeken in lege zalen. Maar ik hoor graag eerst jullie meningen over de film, alvorens ik er over uit ga wijden.’ 

ES: ‘Hallo allemaal! Ook ik ben eindelijk bijgekomen van het festival. En wat een ervaring! Het is fijn om te merken dat sommige dingen die we hadden bedacht ook echt zijn uitgekomen en het is leerzaam om te zien dat we sommige dingen nog kunnen verbeteren. Al met al ben ik in ieder geval ontzettend trots op wat we hebben neergezet. Ondanks het feit dat de dagen vrij lang waren (twaalf uur, eitje toch?) vlogen ze voorbij. Ik heb niet eens echt tijd gehad om films te zien tijdens het festival. Gelukkig heeft Luuk met nog meegesleurd naar de Stand-Up Comedy & Live Animation show: comedians die het publiek een verhaal vertellen terwijl illustratoren/animatoren meetekenen. Het levert prachtige beelden op die het verhaal soms op een perfecte manier ondersteunen. Van wat ik ervan begrijp hebben de comedians en illustratoren elkaar vooraf niet gesproken over wat ze gaan doen, dus het is ontzettend spannend om te zien of het klikt tussen de twee. Gelukkig waren alle teams op hun eigen manier ontzettend sterk. En ik heb inderdaad ook Where is Anne Frank gezien. Je wees net al even op Folman’s neiging om af te dwalen. Dit is ook erg merkbaar in de film. Alhoewel het er fantastisch uitziet is dat daarom misschien ook wel de reden dat ik de film uiteindelijk net niet kon waarderen op de manier waarop jij zijn werk waardeert Theodoor. Hopelijk heb je snel de mogelijkheid om de film te zien zodat we het er over kunnen hebben! 

Tijdens het festival heb ik vooral met veel mensen gesproken over games. Sommige mensen hadden weinig tot geen uitleg nodig en gingen meteen aan de slag met de games die we klaar hadden staan. Sommige mensen hadden iets meer aanmoediging nodig maar gingen uiteindelijk alsnog overstag. En dan waren er de mensen die weinig wisten over games maar wel ontzettend veel vragen hadden. En voor deze groep was ik een beetje huiverig. Ik beelde me voor het festival in dat ik dan oeverloze discussies aan zou moeten gaan met ouders die videogames wegzetten als breinloze aanzetters tot geweld. Niks minder bleek waar want het waren juist de ouders die het meest nieuwsgierig waren naar games. Ze spraken daarbij wel de wens uit dat ze op zoek waren naar games die hun kinderen ook echt iets kunnen bijbrengen, maar ze stonden echt volledig open voor alle suggesties. Ik snap ook wel dat ouders liever niet hebben dat hun kinderen uren achter elkaar naar een scherm turen, maar er zijn zo ontzettend veel soorten games die leuk zijn voor jong en oud. Dat is ook wat we wilden laten zien bij Kaboom dit jaar. Hoe heb jij het ervaren Luuk?’

LvH: ‘Het was mij een waar genoegen om samen met jou dit nieuwe hoofdstuk in de epische geschiedenis van Kaboom te beginnen, Eline! Ik ben ook erg tevreden met het resultaat en ik sta alweer te trappelen om het game-programma verder uit te bouwen in de volgende editie. Ik zou het hele Weekend van Cine wel vol kunnen schrijven over Kaboom, maar ik zal de loftrompet weer even weg stoppen en weer wat al dan niet valse bescheidenheid aannemen. Laat ik het even hebben over The Batman! Ik was best in mijn nopjes met de film: sowieso fijn dat de film los staat van de complete clusterfuck die het DC-universum is geworden, een verse start met een nieuwe Batman is precies de juiste keuze geweest. De keuze voor een gruizige, grungey look vond ik ook goed uitpakken: Gotham zag er niet eerder zo afgeragd en groezelig uit. En het feit dat de film een noir misdaad-mysterie is waarin Batman daadwerkelijk de kans krijgt om de detective uit te hangen werkte ook goed. De film is nogal aan de lange kant, maar ik heb me niet verveelt. De casting was pretty spot on, en dat zeg ik niet alleen omdat ik tien jaar geleden al voorspelde dat Robert Pattinson ooit Batman zou worden. R-Batz zet Bruce Wayne neer als een soort sociaal onaangepaste emo-zombie die geobsedeerd is door zijn queeste om de dood van zijn ouders te wreken. In de meeste incarnaties van Batman is Bruce Wayne het masker en is Batman zijn ware identiteit, en het is interessant om te zien dat het Bruce Wayne-masker nog niet volledig gevormd is in het begin van zijn carrière. Zoë Kravitz is een fijne Catwoman, al werd ik wel een beetje nerveus van haar Velociraptor-nagels, maar die passen wel in de Dominatrix-vibe van het personage. Als laatste wil ik zeggen dat ik het ontzettend kan waarderen dat The Batman een stevig weerwoord is ten opzichte van Ben Affleck’s psychopathische Batman en in mindere mate Nolan’s Batman. Het feit dat Batman geen mensen over de kling jaagt maakt hem een veel interessanter personage dan wanneer hij dat wel doet, zowel moreel als conceptueel. Hij blijft een omhooggevallen rijkeluiskindje die zijn trauma probeert te verwerken door een stoeipakje aan te trekken om arme mensen met geestelijke problemen in elkaar te stampen, dat maakt hem al problematisch genoeg en de film draait daar gelukkig niet omheen.

Ik blijf even in een vergelijkbare vibe met The Northman van Robert Eggers, die ik gisteren in de bioscoop zag samen met mijn olijke naamgenoot Luuk Imhann. Imhann met zijn Shakespeare-expertise wees mij erop dat het een versie is van Hamlet en de film is onder andere geïnspireerd door een Deense proto-versie van het verhaal uit 1200. Al vroeg in The Northman is de jonge prins Amleth getuige van de moord op zijn vader, koning Aurvandil (gespeeld door Ethan Hawke), door zijn oom Fjölnir (Claes Bang). Amleth weet uiteindelijk te vluchten en jaren later zien we dat hij is opgenomen door een groep Vikingen die al rovend en plunderend Oost-Europa onveilig maken. Als Amleth hoort dat Fjölnir is gevlucht naar IJsland nadat hij verdreven is uit zijn koninkrijk, ziet hij zijn kans schoon om wraak te nemen. Vermomd als slaaf gaat hij als verstekeling op een schip naar het eiland en verder wil ik niks verklappen, maar de film is beslist geen slaperig toneelstuk geworden. Alexander Skarsgård heeft flink zijn best gedaan om zijn sowieso indrukwekkende torso op te pompen met een intimiderend resultaat en draagt zeker bij aan zijn acteerprestaties in The Northman. Hij heeft het duidelijk niet alleen voor zijn Insta gedaan. Anya Taylor-Joy speelt zijn inventieve partner-in-crime Olga en Nicole Kidman als Amleth’s moeder Gudrún met een vilein randje. Eggers weet in zijn derde film je mee te voeren en onder te dompelen in de wereld van voor-Christelijke Vikingen van meer dan een millennium geleden en dat geeft The Northman een diepgang die de film zoveel meer maakt dan een wraak-film of een standaard Shakespeare-adaptatie. Ik kan The Northman zeker aanraden, maar ik heb na twee testosteronale films wel behoefte aan een palate cleanser. Hebben jullie nog tips wat dat betreft, Theodoor en Eline?’

TS: ‘Ik heb de afgelopen tijd niet veel gezien, want ik was bezig met een project dat letterlijk op de planken lag sinds ik in mijn appartement in trok, zeven jaar terug: het alfabetiseren en catalogiseren van mijn dvd-collectie. Dat had ik in al die tijd nog niet gedaan en ik had dus geen zicht op wat ik precies had. Ik heb nu ook een hoop ge-Marie-Kondo’d, en alle dubbele films (en dat waren er nogal veel) gaan ook weg. Dat levert 1800 unieke boxsets en dvd’s op en 2500 unieke films. Nu ze nog in de juiste volgorde op de planken zetten, oef. 

Wel ben ik ook begonnen aan een toekomstig artikel over The Wizard of Oz en haar vele incarnaties. Ik heb daar eerder over geschreven, toen ik net begon als recensent, maar ik ben niet tevreden over die artikelen. Het kon allemaal bondiger en scherper, en er zijn verbanden en verwijzingen die ik destijds heb laten liggen waar ik nu uitgebreider op in wil gaan. The Wizard of Oz is misschien wel een goede palate cleanser, maar volg hem dan niét op met Return to Oz, nog steeds een van de meest fucked-up sequels op een kinderfilm ooit. Het begint met Dorothy die elektro-shock-therapie dreigt te krijgen, en daarna escaleert het alleen nog maar meer. 

Om nog even terug te keren naar The Batman, Luuk: ik ben net als jij blij dat ze eindelijk eens een keer inzoomden op Batman als detective. Dat is een aspect dat in de films tot dusver onderbelicht is gebleven. Ik vind het ergens wel jammer dat er weer voor gritty en duister is gekozen, en wederom voor een verkapte misdaad-film, net als bij Nolan (en in mindere mate Snyder). Het mooie van de Batman-comics is dat je er alle kanten mee uitkan. Je kunt er horror mee doen én familiefilm. Camp én duister. Gothic én kleurrijk. Detective én actie. Het probleem is dat de films tot nu toe vooral focussen op een enkel aspect van wat Batman is, waarschijnlijk ingegeven door de zure fanreacties op Joel Schumacher’s tamelijk onderschatte Batman & Robin. Ik wil meer variatie in mijn Batman, en The Batman is een kleine stap in de goede richting door de detective-elementen. Maar geef me wat meer weirdness: een sequel met Solomon Grundy, Poison Ivy, Mr. Freeze of de Circus of Strange zie ik wel zitten. Sowieso mag er wel meer Grant Morrison-achtig gebeuren op het witte doek. Zelfs The Condiment King of Bat-Mite zou ik graag zien. Of laat Joe Lansdale het script schrijven! Die schreef immers al een aantal heerlijke afleveringen van Batman: The Animated Series. Okay, genoeg generd.

Wat ga jij nog doen, van de week, Eline? En wat staat er voor u op het programma, Luuk?’ 

ES: ‘Ik ga maar heel eerlijk zijn, ik ga vooral series kijken! Ik heb (mede door werk en het festival) zo’n drukke tijd achter de rug dat ik vrijwel niks heb gezien. Ik wil deze week dus graag wat series inhalen: nieuwe seizoen van Ozark, Bridgerton (sorry not sorry, die serie is geweldig), Moon Knight, Dirty Lines (met tegenzin want ik ben geen fan van Nederlandse series), Superstore, Atlanta en Sharp Objects. Vooral Netfix en HBO Max dus, met als uitzondering Moon Knight. Het is tot nu toe naast The Mandalorian de enige serie (of film) waar ik Disney+ echt voor gebruik. Ik blijf het huidige aanbod vrij matig vinden daar. Op HBO Max kan ik me zelfs nog vermaken met  oude afleveringen van Sex and the City.

Het ziet er ook naar uit dat het weer heel aangenaam zal zijn de aankomende tijd, dus voor mij is het ook weer tijd om de camera mee naar buiten te nemen. Voor de mensen die zich een beetje met analoge fotografie bezighouden weten dat Cinestill een nieuwe film op de markt brengen: Cinestill 400d (dynamic). Ze hebben er zelfs een soort kickstarter voor opgezet. Ze hebben hun meest belangrijke doelen inmiddels gehaald, dus ik kan niet wachten om mijn rolletje in de post te krijgen. Ik hoop in de aankomende tijd iets meer te kunnen vertellen over mijn fotografie plannen. Eerst deze week maar weer eens overleven. Wat jij Luuk?’

LvH: ‘Okay Theodoor, Het Weekend van Cine is in principe geen discussieplatform, maar ik heb Batman & Robin drie keer gezien en dat is twee keer vaker dan nodig is geweest voor mijn levensgeluk. Batman Forever is een prima campy Batman-film van Schumacher, maar Batman & Robin is wat mij betreft geen geslaagde film. Ik ben het wel met je eens dat er meer mogelijk is met Batman, zoals in de comics-reeks Batman and Robin van inderdaad ons aller Grant Morrison of in de fantastische animatieserie Harley Quinn. Hell, geef ons nog een LEGO Batman film!  En ik moet zeggen dat ik Return to Oz echt fantastisch vond toen ik die op te jonge leeftijd zag. Ik voel me niet getraumatiseerd, ik denk eerder dat het me een duwtje heeft gegeven om de weirdo te worden die altijd al in me zat. 

Gelukkig heb ik in de Melkweg al een mooi tegenwicht gezien van de testosteronale overdosis van de afgelopen tijd in de vorm van Revolutionary Girl Utena in het kader van het Anime-programma van Kaboom. Volgende maand ben ik aan de beurt om de guilty pleasures Wicked City en Demon City Shinjuku in te leiden. En voor eenieder die benieuwd is geworden naar het stand-up comedy talent dat ter sprake kwam: aanstaande donderdag is er weer een Stand-Up Comedy Showcase in de Vondelbunker, dus kom vooral langs als je benieuwd bent! Zoals altijd is de avond op donatie-basis, dus je krijgt altijd waar voor je geld. Ik wens jullie een fijne week Cinematties en lieve lezers en tot volgend weekend!’