Now Reading:

Het weekend van Cine met Luuk, Theodoor, Kaj en Eline

Het weekend van Cine met Luuk, Theodoor, Kaj en Eline

ES: ‘Soms is er zo’n week dat je niks kijkt. Dit is zo’n week. Misschien is het de ADE kater, misschien ben ik deze week gewoon liever buiten geweest. Ik heb in ieder geval niks gekeken (oh ja, wel voetbal, maar daar heb ik geen zin in). Om mijn chaotische hoofd toch een beetje op de rails te houden ben ik maar begonnen met lezen. Eerst Annihilation nog een keer gelezen (wat een fantastisch boek, Ramon Boers kan het beamen) en ik ben nu met een nieuw boek bezig. Misschien komt de titel je wel bekend voor: Vurt.’

LvH: ‘Nou, die heb ik je gegeven voor je verjaardag, dus gelukkig dat die titel me nog bekend voorkomt. Valt het toch nog mee met mijn oude hersenpan. Bevalt het?’

ES: ‘Heel erg! Je cadeau’s zijn over het algemeen altijd raak, en dit boek is geen uitzondering.’

KvZ: ‘Een week dat je niks kijkt? Wauw, dat is wel heel lang geleden voor mij. Ik probeer juist al weken verder te komen in het eerste gedeelte van Salman Rushdie’s Midnight Children, maar blijft juist films kijken op momenten dat ik zou kunnen lezen. Komend weekend staat er ook weer een zondag vol films op de planning, een dagje in de bios om recente releases in te halen: in ieder geval met Portrait de la jeune fille en feu en Gemini Man in 120fps, omdat ik toch benieuwd ben wat Ang Lee daarmee gedaan heeft. Joker heb ik ook nog niet gezien, maar daar twijfel ik om allerlei reden nog steeds over – het recente internetdebat over auteurs als Scorsese, Coppola & Loach versus Marvel en superheldenfilms als genre heeft daarbij niet geholpen.’

TS: ‘Ik heb met stijgende verbazing gekeken naar het Twitter-discours. Ondanks dat ik best geniet van een Marvel-film op zijn tijd werden de films van Scorsese en Coppola door hele volksstammen verguisd en gebagatelliseerd als “alleen maar gangsterfilms”. Geef mij maar een mislukte maar ambitieuze film als One from the Heart of Bram Stoker’s Dracula, boven alles wat Marvel maakt. Of een Dolor Y Gloria, die ik dit weekend herzag, waarvan de regisseur, Pedro Almodovar, terecht opmerkte dat Marvel-films volledig seksloze bedoeningen zijn. Het mag wel wat smeuïger, spannender en gewaagder allemaal, met alles wat dat kan betekenen. Dolor Y Gloria en Portrait de la jeune fille en feu zijn wat mij betreft trouwens de films van het jaar, en beiden zag ik dit weekend. Hoop dat je van die laatste net zo geniet als ik, Kaj. En wat gaan jullie dit weekend zien, Luuk/ Eline/Kaj?’

LvH: ‘Laten we voor het thuispubliek even duidelijk maken wat er speelt: Martin Scorsese zei onlangs dat hij geen enkele Marvel-film heeft gezien en dat hij ze niet wil beschouwen als cinema, maar als pretparkattracties. Francis Ford Coppola deed er een schep bovenop door te claimen dat Marvel’s films “verachtelijk” zijn (geen woord of hij ze verder daadwerkelijk heeft gezien). Nou heeft iedereen recht op een mening en zowel Scorsese als Coppola hebben een behoorlijke staat van dienst, maar er valt nog wel wat over te zeggen. Ik laat het even aan James Gunn en Joss Whedon over om op Scorsese in te gaan, maar Coppola heeft toch echt boter op zijn tronie. Zo was de manier waarop The Godfather werd uitgebracht instrumentaal in de ontwikkeling van het huidige blockbuster-model. En Coppola begon zijn carrière als regisseur van trashy horrorfilms en soft-porno, filmgenres die standaard ook niet gezien worden als hoogstaande cinema. Als je verder kijkt dan je 3D-bril worden er ook in het superheldengenre op dit moment juist heel spannende dingen gemaakt, ook door Marvel. Niet van Marvel, maar wel een goed voorbeeld is Watchmen van Damon Lindelof, waarvan ik de eerste aflevering gisteren zag.’

ES: ‘Gisteren al? Verdomd, dan moet ik haast maken. Ik ga dus proberen zondag de eerste aflevering te kijken. Ik ben er tot nu toe in geslaagd alle recensies en gesprekken over Watchmen te ontwijken, ik stap er graag met zo min mogelijk informatie in. En wat betreft die Marvel discussie, ik kan me wel een beetje vinden in de pretparkattractie opmerking van Scorsese. Met name de laatste twee Avengers films vond ik echt een uitdaging (maar je gaat ze toch kijken om het verhaal af te kunnen maken hè), maar een bezoek aan een pretparkattractie kan toch ook heel leuk zijn. Een achtbaan op z’n tijd, prima. En wat Luuk zegt, boter op het koppie. Kaj, your thoughts?’

KvZ: ‘Ik ben het toch meer eens met wat Scout Tafoya hier zei. Je kan zeggen dat Coppola wel eens slechte films of films in minder respectabele genres maakte, maar dat waren films in de marge van het filmlandschap. Marvel, of eigenlijk Disney, en het moderne superheldengenre, domineert het filmlandschap en de conversatie daaromheen enorm. Het feit dat filmmakers met zo’n staat van dienst als Scorsese, Coppola en Ken Loach (die de films ‘saaie handelswaar’ noemde) allemaal in interviews worden gevraagd worden wat ze van Marvel vinden, zegt op zich al genoeg. En dan de belachelijke reactie op het internet, die kenmerkend is voor elk debat over superheldenfilms of andere grote populaire “intellectual properties” die eerst vooral populair bij nerds waren voordat ze echt mainstream werden. Elke kritiek wordt niet alleen niet geaccepteerd, maar van allerlei kanten aangevallen.’

LvH: ‘Voer voor een stevige discussie dudes en ladydude, maar dat wordt dus een spin-off artikel in het Cine Cinematic Discourse Universe, met daarvoor waarschijnlijk een solo-stuk van ons aller Julius Koetsier. Wat staat er dit weekend in de planning pour vous?’

TS: ‘Dit weekend staat voor mij in het teken van Halloween. Zaterdag ga ik naar een dragshow genaamd Heels of Hell, waarin Drag-race en Dragula-alumni hun meest spooky outfits en acts komen tonen. Persoonlijke favorieten Sharon Needles, Alaska en Miz Cracker komen in ieder geval. Zondag ga ik met wat vrienden een horrormarathon doen en ik moet de films nog uitzoeken. Iemand nog tips voor goede horrorfilms voor mensen die misschien niet de meest doorgewinterde horrorkijkers zijn?’

ES: ‘Ja inderdaad, iemand nog goede tips? Ik ben van plan dit weekend (en volgend weekend) voor Halloween wat oude (en nieuwe) horror games te spelen. Op mijn lijst staan InsideP.T.Amnesia: The Dark Descent en

Outlast. Ouderwets potje gruwelen met deze games! Eens kijken wie ik zo gek kan krijgen om dit samen met mij te spelen. Voor de afwisseling kijk ik dan misschien wat op Netflix. Het zesde seizoen van Bojack Horseman staat namelijk (gedeeltelijk) online! Op een of andere manier helemaal gemist dat er een nieuw seizoen was. De laatste paar afleveringen volgen in januari, aldus Netflix. Daarnaast heeft Netflix recentelijk Toon aangekocht van KPN. Interessante zet, van zowel KPN als Netflix. Ik ben vooral heel erg blij voor de serie, die toch een beetje vastgezeten heeft achter de KPN betaalmuur. Maar goed, ik kan ook nog wel wat tips voor horrorfilms gebruiken. Maar ben wel een beetje een bangerd. Waarom ik dan toch die horror games speel? Geen idee.’

 

LvH: ‘Okay, geen al te traumatiserende titels dus? Maar laat ik proberen om ietwat onbekende pareltjes eruit te pikken: The Attic Expeditions was één van de eerste films die ik zag op een filmfestival. Ik was net in Amsterdam komen wonen, de löss zat zowat nog achter mijn oren toen ik op het Amsterdam Fantastic Film Festival in Kriterion deze met veel liefde en weinig budget gemaakte horrorfilm zag in een gemoedelijk Kriterion. Het was mijn eerste filmfestivalervaring en de eerste Q&A die ik meemaakte. Jeremy Kasten, de hyperenthousiaste regisseur vertelde in geuren en kleuren hoe de film met veel kunst en vliegwerk in elkaar was geflanst en dat valt er ook wel aan af te zien, maar een ingenieus script en solide acteerprestaties van Jeffrey Combs en Seth Green maken veel goed. Lucky McKee’s May is ook een ondergewaardeerd meesterwerkje: Angela Bettis speelt de schuchtere May, een eenzame jonge vrouw die steeds wanhopiger wordt in haar pogingen om een connectie met wie dan ook aan te gaan. Een tragische, mooie, lugubere karakterstudie volgt. En speciaal voor Theodoor kan ik Mo/The Boxer’s Omen aanraden, een compleet van de pot gerukte horrorfilm uit Hong Kong uit 1983 waarin een Chinese boxer in Thailand verwikkeld raakt in een spiritueel gevecht tegen boze krachten. Niet bijzonder eng, wel zeer prettig gestoord en behoorlijk ranzig.’

KvZ: ‘Eén van mijn favoriete horrorfilms dit jaar was de ouderwetse ‘creature feature’ Crawl. Heel simpel, vrouw versus krokodil. Maar effectief en goed uitgevoerd. Een slimme spanningsopbouw en met 87 minuten inclusief aftiteling lekker kort. Waarbij het gevaar van de groep alligators die in een kelder verschijnen tijdens een overstroming ook werkt als metafoor voor de overweldiging van de losgeslagen moeder natuur waar geen menselijk verstand of gevoel is tegen opgewassen. Goed voor de leek en voor de liefhebber.’

LvH: ‘Okay Kaj, make up your mind, zijn het alligators of krokodillen? Voor mensen die wel de deur uit willen/kunnen/durven: onze vrienden van de Cinema of the Dam’d hebben wederom een hardcore Halloween Marathon gepland! Genoeg te doen dus, dit weekend! Thanks Kaj en Theodoor voor de gastbijdrage en iedereen een discutabel, plezierig en/of angstaanjagend weekend gewenst (doorhalen wat niet van toepassing is)!’

Input your search keywords and press Enter.