LvH: ‘Hey luitjes, hoe gaat het met jullie? Hoe was jullie week, nog leuke/spannende/bizarre/fenomenale dingen meegemaakt?  En wat zijn de plannen voor het weekend? Come on, spill them beans!’

ES: ‘Om maar even luchtig te beginnen: Videoland heeft mij Grey’s Anatomy ontnomen dus ik zit momenteel zonder goeie ziekenhuisserie (asystolie!!!). Private Practice, de spinoff van Grey’s Anatomy is helaas niet van hetzelfde niveau. Ik heb die serie nu maar een beetje aanstaan op de achtergrond terwijl ik mijn planten aan het verzorgen ben. Ik kan dit iedereen aanraden, planten verzorgen is een van de meest rustgevende dingen die je kunt doen. Tenzij je er net achter gekomen bent dat de aarde van een plant vol zit met mega irritante vliegjes, die nu lachend alle andere planten in je huis langzamerhand overnemen. Ik moet denk ik maar alle planten scorched earth stijl verpotten en vol smeren met kaneelpoeder. Dat schijnt te helpen. Hoe gaat het met jou Theodoor?’ 

TS: ‘Zijn gangetje. Ik ben nog steeds aan het veranderen in Cine’s knuffelkluizenaar en kom nog steeds amper onder de mensen vanwege pandemiefobie, maar ik houd mezelf productief. Heb onder andere een prachtig interview kunnen doen voor Schokkend Nieuws, met één van mijn favoriete filmmakers, waar ik later meer over kan vertellen. Watch this space. Verder speel ik héél veel op mijn Switch. Van mijn partner heb ik voor mijn verjaardag het spel Firewatch gekregen, en allememaggies, wat een goed spel is dat. 

Je speelt een vuurwacht in een natuurpark, in first person-perspectief, die allerhande klusjes moet uitvoeren. Een groot gedeelte van het spel loop je rond en erken je de omgeving, waarbij al snel allerlei hints opduiken dat er iets niet pluis is in het park. Je enige contact met andere mensen komt via een portofoon, waarop je spreekt met ene Delilah. Onderdeel van het spel is dat je kunt kiezen uit de antwoorden die je geeft en daarmee beïnvloed je niet alleen je relatie met Delilah, maar ook het verloop van het spel. Firewatch is een spel om in te verdwalen, waarbij je kunt dolen in een rustieke omgeving, gezellig kunt babbelen met een geweldig geschreven tegenspeelster en je soms opgeschrikt wordt door onheilspellende mysterieuze gebeurtenissen. Doordat je zo in je omgeving en je gesprekken met Delilah opgaat zijn de momenten waarop het spel onverwachte en duistere wendingen neemt momenten waarop ik persoonlijk peentjes zat te zweten. Shit gets real. Flinke aanrader.’

LvH: ‘Ja, de vrije natuur, daar moet je mee uitkijken. Pas je op voor beren met stropdassen en kekke hoedjes die uit zijn op Pick-A-Nick Baskets, Theodoor? En via deze uitermate geforceerde verwijzing schakel ik over naar mijn keuze aan mediaconsumptie van dit weekend, te beginnen met Scoob! De nieuwe bioscoopfilm rond de speurhond tegen-wil-en-dank Scooby Doo en zijn menselijke kompanen draait al in de bioscoop, maar ik ga de film recenseren naar aanleiding van een screener die ik via een speciale app kan gaan kijken. Ik verwacht half dat er een drone gewapend met een Hellfire raket voor mijn raam gaat hangen als ik begin met kijken en dat die pas weer wegvliegt als ik een positieve recensie heb gepubliceerd, al zal dat waarschijnlijk mijn paranoia zijn die na covid een andere uitweg zoekt. Ook ben ik zowaar weer aan het lezen geslagen, in Neil Gaiman’s Norse Mythology dit keer, zijn hervertelling van de Scandinavische mythen en sagen. Het leest in ieder geval erg lekker weg, zeker als je er een honingcider bij opentrekt. Eline, wat zijn je plannen voor de nabije toekomst na je rigoureuze herplantingacties?’ 

ES: ‘Ik heb ook ontzettend veel lol gehad met Firewatch Theodoor! Er zit één moment in het spel waar ik echt een enorme hartverzakking door kreeg, nog erger dan met een ‘normaal’ horrorspel. Wat dat betreft is het neerzetten van een sfeer ontzettend goed gelukt in dat spel. Ik ben zelf momenteel vooral bezig met Call of Duty Modern Warfare: Warzone en Thimbleweed Park. De eerste game omdat het soms heel lekker is om alles even van je af te schieten en die andere game op aanraden van Theodoor. Ik ben echt heel blij met de tip Theodoor! In de avond, even voor het slapen gaan een stukje spelen. De humor is echt ontzettend goed en de sfeer is een perfecte mix tussen The X-Files en Twin Peaks. Jij hebt hem ook gespeeld op de Switch toch?’ 

TS: ‘Ja, ik speel vrijwel al mijn games op de Switch. Ik heb ook een Playstation 2, die ik tot dusver alleen gebruik voor Persona 3, dat ik speel op aanraden van mijn vriend en een Playstation 3 waar ik ook sporadisch op speel. Maar de Switch krijgt het meeste van mijn aandacht en dan met name indie-games. Ik beleef momenteel heel veel plezier aan twee puzzelspellen, beiden heel verschillend. Baba is You is een spel waarin je schuift met blokken om puzzels op te lossen. De twist is dat de blokken die je verschuift woorden zijn, waarmee je zinnen kunt creëren, die de status van je poppetje kunnen veranderen. Zo kun je er voor kiezen een zin te creëren waardoor je opeens tegen lava kan, of waardoor je opeens als een stuk muur speelt in plaats van als Baba. Het is een spel dat flinke staaltjes omdenken vergt.

Ook heel leuk vind ik The Sexy Brutale, een whodunnit met een luchadore-thema en tijdreis-twist. Het principe lijkt op dat van Columbo: je krijgt de moord en moordenaar te zien. Het spelelement zit er in zoveel mogelijk informatie in te winnen over toedracht, wapens, dader, slachtoffer en meer, maar vooral ook na te denken hoe de moord te voorkomen valt. Je zit namelijk óók in een Groundhog Day-achtige loop, en als je op het juiste moment op de juiste plek wapens saboteert of de loop van de geschiedenis verandert, verijdel je de moord. Dat evert ook weer de nodige zweetmomentjes op, want je speelt letterlijk tegen de klok.’

LvH: ‘Ik krijg van jullie banter ook weer zin om flink te gaan gamen, ik ken mezelf echter goed genoeg om te weten dat de kans dan groot is dat ik in een zwart gat verdwijn wat alle tijd en ruimte om me heen opslokt. Ik heb veel te weinig zelfbeheersing om even een potje of een uurtje te spelen, al neem ik me dat nog zo heilig voor: voor ik het weet is de zon opgekomen en straalt ie in mijn korstige, rood doorlopen ogen terwijl ik “Waargh, de Dagster!” sis, ruw opgeschrikt uit mijn gameroes. Wellicht ben ik inmiddels oud en wijs genoeg om verantwoord te gamen hoor, ik zou het gewoon weer even moeten proberen. Mochten jullie daarna meer dan 24 uur niks van me horen, stuur dan een St. Bernard met zo’n kek kruikje brandewijn om zijn nek naar mijn huis, okay? Verder heb ik geen wilde avonturen beleefd en de plannen om de wereld te veroveren staan ook op een laag pitje. Misschien waag ik me morgen aan een bioscoopbezoekje, ik ben wel heel benieuwd naar Bacurau namelijk. Hoe zit het met jullie bioskriebels?’ 

ES: ‘Ik ga The Old Guard kijken denk ik, een nieuwe Netflix-film met Charlize Theron, Marwan Kenzari, Matthias Schoenaerts, Luca Marinelli en Kiki Layne. Ik begreep dat de film ook een soort eerste is van een geplande trilogie. Actie en een vleugje sci-fi, daar ga ik wel voor zitten. Voor de rest heb ik nog totaal geen behoefte om naar de bioscoop te gaan, ik vermaak me wel!’

TS: Ik ben bang mijn status als Cine’s knuffelkluizenaar te verliezen als ik nu al naar de bios ga, maar het kriebelt wel. Ik vind het echter nog niet veilig genoeg, en wacht zeker nog tot medio september voor ik de gok waag. Gelukkig heb ik mijn riante dvd-collectie om mij van de straat te houden: ik ben nog nooit zo blij geweest met mijn verzamelwoede. Maar toch is er ook grote kans dat ik dit weekend zwicht voor The Old Guard, of dat ik urenlang mij in mijn Switch verlies. Al heb ik een oplossing gevonden om te voorkomen dat een gameroes mijn nachtrust verstoort: gewoon een wekkertje zetten rond slaaptijd. Niets houdt je dus tegen Luuk, come join us on the dark side.’