LvH: ‘Hiya pilgrims, hoe was jullie week? Leuke dingen gezien, gespeeld en/of gelezen? Ik maakte deze week gretig gebruik van de nieuw verworven vrijheid om met een vriendin af te spreken op een terrasje en samen een vorkje te prikken bij een Japans eettentje en ik merkte hoe er zoveel kleine dingen zijn die ik heb gemist: een knuffel als je elkaar groet, een cocktail van elkaar proeven en vooral de rust die het oplevert als je niet constant op zit te letten of je niet onvoorzichtig bezig bent. Nou ben ik nog steeds strikter dan de gemiddelde persoon en draag ik uit voorzorg zo veel mogelijk nog een mondkapje, hou ik afstand en lebber ik niet elke deurknop af, maar als je beiden vol zit met producten afkomstig uit het farmaceutische industriële complex, heb je weinig meer te vrezen. Hou dus vol, er is licht aan het einde van de tunnel!’

TS: ‘Het zal zelfs na mijn tweede prikkie vermoedelijk nog wel een tijdje duren voor ik weer met mensen af durf te spreken, ben ik bang. Gelukkig zijn er ook fijne online evenementen, want ik ga zondag wederom een online Escape Room spelen, met hetzelfde clubje als waarmee ik de vorige speelde. We doen dit keer The Amsterdam Catacombs, een horror-Escape Room met een interactief element door middel van acteurs. Hij schijnt fokking eng te zijn, maar ook erg goed, dus ik ben erg benieuwd. 

Over queestes en spelletjes gesproken, Luuk en Eline: ik wil nog steeds graag een keer in een table-top roleplaying game met jullie duiken, zoals we eerder van plan waren aan het begin van deze pandemie. Ik heb namelijk weer interesse in Dungeons and Dragons en dergelijke gekregen dankzij een nostalgische bui waarin ik de Donjon-stripboekenreeks van Lewis Trondheim en Joann Sfar weer eens uit de kast trok. De hernieuwde kennismaking smaakte zo ontzettend naar meer dat ik de paar delen die ik nog niet had onmiddellijk heb aangeschaft een week of wat terug. Net op tijd, want er verschijnen weer nieuwe delen. Helaas mis ik er nog een aantal die nu out of print zijn of voor astronomische bedragen tweedehands verkocht worden, dus misschien moet ik toch mijn frans oppoetsen en de missende delen in de oorspronkelijke versie kopen.

Voor wie niet bekend is met de reeks: Donjon is een parodie op Dungeons and Dragons die zelf door de makers omschreven werdt als ‘The Lord of the Rings meets The Muppets’. Het ambitieuze plan is dat er ontelbare delen zouden moeten verschijnen, want de reeks is opgedeeld in drie verschillende verhaallijnen: Ochtendgloren telt van -99 naar 0 en gaat over de bouw van de Donjon, Zenit telt van 0 tot 100 en gaat over de gloriedagen van de Donjon, Avondschemer begint met tellen bij 100 en gaat over het verval van de Donjon. Maar daar houdt het niet op! Donjon Monsters vertelt verhalen over bijfiguren uit andere delen en speelt soms een vernuftig spel met achtergronddetails uit de hoofdreeks. Donjon Parade speelt zich af tussen deel 1 en 2 van Zenit. En sinds kort is er ook Donjon Antipodes- en Donjon Antipodes+, een tweetal reeksen die zich respectievelijk 10.000 jaar in het verleden (denk prehistorische orcs) en 10.000 jaar in de toekomst afspelen (denk mechas en space battles). Het leuke aan de reeks is dat Trondheim en Sfar alles schrijven, maar de tekeningen voor een groot deel overlaten aan een scala aan andere bekende en onbekende tekenaars. Trondheim heeft een deel of vijf getekend, en Sfar een deeltje of drie, maar elk deel van Donjon Monsters bijvoorbeeld is doelbewust getekend door een andere tekenaar. De vrijheid in vorm spreekt me erg aan, en dezelfde vrijheid zien we ook in de vertellingen: soms springen we een groot stuk vooruit in de tijd en blijkt een held opeens een schurk te zijn geworden. Net als in het Marvel Cinematic Universe strooien de makers kwistig met hints naar toekomstige verhalen en gastrollen voor latere sleutelfiguren, maar tot nu toe grijpt de reeks me véél meer dan alles wat Marvel ons heeft voorgeschoteld, ook qua comics. Juist omdat het net wat losser is. Net wat Europeser. Ook qua inhoud overigens: Donjon is ongemeen hard en er wordt flink op losgeneukt. Loki could never… Wat Loki betreft: ben jij bij, Luuk? En als we het toch over ongemeen hard en smerig hebben, dezelfde vraag voor Rick and Morty? En wat heb jij zoal geconsumeerd qua media, afgelopen week, Eline?

ES: ‘Nou er stond een bioscoopbezoek op het menu, maar die gaat niet door gezien de stijgende cijfers. Het voelde toch niet helemaal lekker om in een afgesloten ruimte te zitten. Ik denk niet dat ik bereid ben om covid te vangen om Fast & Furious 9 te zien. Dus ik heb mijn aandacht maar weer gevestigd op streamingdiensten. Ik heb sinds kort een paar maanden gratis Apple+, maar heb daar nog geen serie/film kunnen ontdekken die echt de moeite waard is. Waar ik wel benieuwd naar ben is het tweede seizoen van Never Have I Ever. Een serie geschreven door Mindy Kaling (voor velen waarschijnlijk bekend uit The Office US). Het eerste seizoen was zeer vermakelijk. De serie is deels gebaseerd op de eigen jeugd van Kaling in Boston. De serie gaat over de vijftienjarige Devi, een Indiaas Amerikaanse meisje die na de dood van haar vader haar leven weer probeert op te pakken. Maar zoals we weten is het al moeilijk zat om überhaupt een puber te zijn, laat staan dat je het verlies van je vader moet verwerken. Ondanks het feit dat de serie op papier dus behoorlijk zwaar klinkt, houdt het altijd een luchtige en komische toon aan. Het werkt niet altijd even goed, maar ik heb zeker zin in seizoen twee. Ik heb nog niet de puf gehad om aan Rick & Morty te beginnen, dus ik moet die discussie even aan me voorbij laten gaan vrees ik! Dit weekend ben ik overigens van plan om naar Maastricht te gaan voor een weekendje weg, alhoewel ik nog even moet afwachten of dat kan zonder boot en zwembandjes. Ik belde de mensen van het hotel en die zeiden dat er in Maastricht zelf vrij weinig aan de hand is momenteel, dus misschien heb ik geluk. Ik hoop vooral dat mensen veilig zijn en blijven natuurlijk. Dan blijf ik maar een weekendje thuis. Enfin, wat zijn jullie plannen verder?’

LvH: ‘Van Dom hebben we toch inmiddels wel geleerd dat het allemaal om Family draait, dus Covid oplopen in de bios voor Fast & Furious 9 kinda defeats that purpose to begin with… verstandige keuze, Eline! Hopelijk geldt dat ook voor een eventueel avontuur in Maastricht, aangezien ze in Limburg de Mobiele Eenheid inzetten tegen ramptoeristen. I pity the flatfoot who comes between you en een lekkere punt vlaai, maar aangezien je een classy toerist bent, val je natuurlijk niet in de categorie ramptoerist. Ik kon gisteren de evacuatie van mijn neef die in Maastricht studeert live volgen via Google Maps, zijn studentencomplex zou misschien getroffen worden. Hij kon gelukkig al zijn waardevolle spullen veilig opbergen en is rustig teruggereden naar de Achterhoek om daar te wachten tot de kust weer veilig is. Ook weer een pak van mijn cybernetische hart. 

Ik heb genoten van de laatste aflevering van het eerste seizoen van Loki en was blij verrast door de aankondiging van een tweede seizoen in de aftiteling. Het is duidelijk dat Hiddleston nog lang niet klaar is met de lovable schavuit en ik hoop dat we Owen Wilson als Mobius, Sophia Di Martino als Sylvie, Wunmi Mosaku als Hunter B-15 en Gugu Mbatha-Raw als Ravonna Renslayer ook terug zullen zien. En meer Loki-Variants please! Wellicht zien we dan in het tweede seizoen toch nog een Glorious Porpoise…

Rick and Morty had een nogal puberale Monster-of-the-Week aflevering en de serie geeft de indruk een beetje in het slop te zijn geraakt. Het zou me niet verbazen als er toegewerkt wordt naar een aflevering die alles op zijn kop zet, wat dat betreft zijn Dan Harmon en Justin Roiland savvy genoeg, maar het zou ook kunnen dat er daadwerkelijk een gebrek is aan echt goede ideeën in de writers room. Of misschien is de buit binnen en zijn Roiland en Harmon vooral bezig met het ontwikkelen van hun nieuwe projecten, wie zal het zeggen? Ik heb me nog steeds vermaakt, maar het zou de serie sieren als er minder wordt opgehangen aan Morty’s puberale tampeloeres.’

TS: ‘Ik beschouw de afgelopen aflevering als Rick and Morty’s Jump the Shark-moment. De puberale humor is niet zozeer het probleem, het is dat er aan het einde van de aflevering een grap werd gemaakt die wat mij betreft zwaar over de schreef ging. Dat zou niet erg zijn als de grap niet grote gevolgen voor de personages en de plot zou lijken te hebben. De aflevering eindigt met een heel vieze nasmaak, die voor mijn gevoel echt voorkomen had kunnen worden door geen grappen te maken over dit soort onderwerpen die letterlijk hun weerslag hebben op de plot. Want dan is het niet grappig meer, maar gewoon ongemakkelijk. Ik zit zelfs te overwegen om de serie voorlopig te laten voor wat het is, zo storend vond ik de afgelopen aflevering. 

Loki daarentegen vond ik wél zeer smakelijk, zeker gezien de acteur die opduikt als de Ozziaanse persoon ‘achter het gordijn’ heerlijk er op los mag schmieren. Tijdens de aflevering moest ik regelmatig denken aan grote science fiction-klassiekers, waarbij leentjebuur werd gespeeld: de openingsscène kwam zo uit Contact, terwijl de scène met de piepkleine diorama-poppetjes deed denken aan een klassieke sinistere scène uit The Adventures of Mark Twain. Een latere scene kwam zo uit The Planet of the Apes en zo waren er wel meer parallellen met grote sci-fi-klassiekers te ontdekken. Het fijne is dat Loki zo stevig staat als serie dat het nooit storend wordt, want er gebeurt genoeg eigens en interessants om er voor te zorgen dat het niet voelt als een ‘greatest hits’-coverband. Ik durf zelfs te zeggen dat ik dit de sterkste MCU-bijdrage in jaren vind.’

LvH: ‘Iedere onderbouwde interpretatie is valide, maar ik denk dat we in Rick and Morty dit seizoen eigenlijk alleen maar Variants (om de term van Loki te lenen) hebben gevolgd, waardoor Harmon en Roiland hun meer extreme ideeën kunnen spuien zonder al te veel consequenties. We hebben in de aflevering Mortiplicity gezien hoe Rick een aantal versies van de familie Smith heeft gekweekt die fungeren als lokaas voor zijn vijanden, met gruwelijke moordpartijen tot gevolg waarin diverse versies van families Smith elkaar afmaken terwijl we het ‘echte’ gezin (inclusief Space Beth) in de ruimte terugvinden. Het feit dat we in het eerste seizoen in de aflevering Raising Gazorpazorp al gezien hebben wat er gebeurd als Morty een buitenaardse sexrobot impregneert en opeens een buitenaardse baby moet opvoeden, maakt het extra onnozel dat hij in Rickdependence Spray wederom problemen veroorzaakt door zijn puddingbuks opnieuw leeg te schieten met behulp van een paardenmiddel. Misschien heb ik het bij het verkeerde eind hoor! Ik laat me echter nog graag verrassen.

En zonder Rick and Morty hadden we geen Loki gehad: The Council of Ricks is bijvoorbeeld te herleiden naar The Council of Kangs, geïntroduceerd in de Marvel Comics in 1986. En niet alleen vanwege de thematische overeenkomsten en het gebruik van parallelle universa en meerdere varianten van personages, maar ook direct: schrijver en producent Michael Waldron heeft het klappen van de zweep letterlijk geleerd van Dan Harmon als stagiair bij Rick and Morty, waarna hij zich heeft opgewerkt tot zijn huidige positie. De onthulling van Jonathan Majors als de Big Bad He Who Remains was zeer welkom en tegelijkertijd voor de hand liggend aangezien hij gecast is als Kang the Conqueror in Ant-Man and the Wasp: Quantumania. Het is spijtig dat we hem hoogstwaarschijnlijk niet terug gaan zien in Lovecraft Country nu de serie voor zover we nu weten geen tweede seizoen gaat krijgen, maar ter compensatie zullen we hem in de toekomst vaker in de MCU tegenkomen. Fun fact: Majors is getraind als clown en maakte gebruik daarvan in zijn performance als He Who Remains…

Ik zag op Netflix een Franse serie opduiken die me meteen prikkelde genaamd La Révolution. De serie speelt zich af in een alternatief verleden waarin Frankrijk tijdens het eind van de 18e eeuw geteisterd wordt door een virus dat zich verspreid onder de aristocratie. De besmette adel ontwikkelt door het virus een bloeddorst gericht op het volk. De serie wordt omschreven als Le Pacte de Loups in serievorm en dat is een film die ik erg hoog heb zitten, dus ik ga dit weekend eens eraan beginnen. Hebben jullie nog nieuwe dingen op het oog?’ 

ES: ‘Ik wil aankomende week eerst Rick and Morty kijken zodat ik ook weer waar jullie het over hebben (ik ben echt heel benieuwd). Daarna ga ik beginnen aan het eerste seizoen van Resident Evil: Infinite Darkness. De serie staat nu op Netflix en volgt de verhaallijnen van populaire RE-karakters Leon en Claire. Het verhaal speelt zich een aantal jaar na de gebeurtenissen in Racoon City af. Ik vond de games vroeger soms net iets te spannend om zelf te spelen en ik heb altijd bewondering gehad voor de franchise omdat ze op een of andere manier altijd weer iets nieuws wisten te verzinnen voor een nieuwe game. Eerder dit jaar kwam Resident Evil Village uit, opnieuw een game met zo nu en dan een effectieve jump scare momenten van smerige gore. Ik heb er niet altijd de stalen zenuwen voor om zo’n game uit te spelen, maar zoals ik al zei, ik heb er wel bewondering voor. Misschien dat ik daar dus deze week aan toe kom. 

Ook heel erg leuk: dit weekend is The Legend of Zelda: Skyward Sword HD uitgekomen. De onlangs aangekondigde remastered versie van deze Zelda-klassieker maakt deel uit van de viering van het 35-jarig jubileum van de franchise. Ik weet nog heel goed dat ik als klein meisje voor het eerst een Zelda game in mijn GameBoy deed, en heb sindsdien altijd wel een game meegepakt. Ik denk dat Breath of the Wild  nog steeds mijn favoriete Switch game is, dus een nieuwe (oude) Zelda game is wat mij betreft altijd welkom. Genoeg te doen dus deze week!’ 

TS: ‘Ik wil nog even kort praten over een aantal films die sinds kort op de streamingsites te vinden zijn: de Fear Street-trilogie sluit wat mij betreft sterk af met Fear Street Part Two: 1978 en Fear Street Part Three: 1666. Het interessante is nog steeds hoe steeds hoe sterk de zeitgeist van de setting getroffen wordt. Alledrie de films voelen eigen, want Part Two is een heerlijke ode aan jaren ‘70-slashers, terwijl Part Three een onvervalste folk-horror is in lijn van The Witch. Het richt zich nog steeds erg op tieners, afgezien van de pittige gore hier en daar, maar dat mag niet deren. Elke reeks voor tieners die gaat over queer vrouwen en zwarte mannen die gezamenlijk de status quo en macht van het cis witte heteronormatieve patriarchaat doorbreken is wat mij betreft welkom. 

Maar wie in is voor wat luchtiger vermaak raad ik aan op verschillende VOD-diensten op zoek te gaan naar Barb and Star Go to Vista Del Mar. Barb and Star etc… heeft núl verhaal, nul dramatische stakes en nul diepgang. Maar het is tot dusver mijn favoriete film van het jaar, want de humor is ontzettend grappig, de kitscherige pastelkleurige vormgeving is heerlijk, maar bovenal: positiever krijg je films niet. De film is ongegeneerd melig (en dat mogen meer films zijn), maar heeft een warm kloppend hart in de vorm van hoofdpersonages Star (‘short for Starbara’) en Barb (‘just Barb’), twee vrouwen van middelbare leeftijd die de wereld met een grote glimlach tegemoet zien en voor iedereen een knuffel en een babbel hebben. Mindere films hadden Barb en Star het mikpunt van spot gemaakt, maar je merkt dat hoofdrolspelers/schrijvers Kristen Wiig en Annie Mumolo zielsveel van hun personages houden. En van Jamie Dornan, want die laat zich van een kant zien die ik niet achter hem had gezocht: Mr. Grey blijkt een komisch genie. Barb and Star Go to Vista Del Mar zal niet voor iedereen zijn, maar ben je net als ik een fan van kneuterige komedies als Josie and The Pussycats en Romy and Michelle’s Highschool Reunion? Dan kun je je hier geen buil aan vallen.’

LvH: ‘Goeie tips, Theodoor! Ik heb nog even een vraagje voor Eline: ik ben deze week begonnen met twee sessies per week om mijn conditie eindelijk weer een beetje op te hogen. Aangezien ik tijdens deze sessies omringd ben door bejaarden, kan ik er niet echt op rekenen dat ik een work-out buddy ga vinden die me gaat motiveren. Van ons drieën ben jij de meest sportieve (hell, alleen al met dank aan je trappenhuis), heb jij nog goede tips? Favoriete drankjes voor het hydrateren, de beste proteïne-repen, opzwepende playlists om op te kunnen knallen? Elke tip is welkom!’  

ES: ‘Oh, ik ga sowieso een playlist voor je maken voor volgende week! Leuk! Daarnaast ben ik een van de meest luie mensen op aarde. Voor corona was ik wel begonnen aan kickboksen, maar ik heb nog niet de motivatie gevonden om dat weer op te pakken. Ik let verder ook niet op mijn eten en ik doe niet aan shakes, misschien kan ik mijn huisgenoot even aan haar mouw trekken voor wat tips. Ik heb het over het algemeen al lastig als ik iemand met zo’n groene Shake zie, het ziet er altijd zo onappetijtelijk uit! Ik ga zelf dit weekend in ieder geval fit blijven door heel veel te wandelen.’

LvH: ‘Alright, lookin’ forward to that playlist! Ik wens jullie en onze lieve lezertjes in ieder geval een fijne week, tot volgend weekend!’