LvH: ‘Hey fellow kids, how are y’all doin’? Waar normaliter een filmfestival dusdanig veel energie kost dat ik altijd een paar dagen bij moet komen, heeft de virtuele editie van Kaboom gelukkig niet dat effect gehad. Het feit dat ik niet met mijn Kaboom-kompanen tot in de vroege ochtend in Nachtcafé de Pollux kon blijven hangen, is waarschijnlijk een doorslaggevende factor geweest. Op naar het volgende festival: gisteren begon Imagine, ik hoop een aantal films mee te kunnen pakken. Ik moet me nog even inlezen, hebben jullie wellicht al tips? En wat hebben jullie uitgespookt deze week?’

TS: ‘Ik kijk erg uit naar Possessor, daar ben ik al lang erg benieuwd naar. Brandon Cronenberg (de zoon van David) imponeerde al met Antiviral, een film die ik acht jaar geleden nadat ik hem zag op Imagine op mijn eindejaarslijstje had staan. Playdurizm is ook alleraardigst, een leuke nieuwe variatie op queer horror, waar ik een jaar geleden alweer een fikse special over schreef voor Schokkend Nieuws (nummer 144). Waarom ik begin over de Queer Fear special? Nou, enkel om een goedkoop en simpel bruggetje te maken naar het nieuwe nummer van Schokkend Nieuws, dat over twee weken in de winkel ligt. Het gaat wederom om een nummer waarbij ik een groot aandeel had: een heuse internetspecial. Ik schreef in totaal vijf artikelen, drie voor de special en twee voor het blu-ray-katern (recensies van Southland Tales en de William Grefé-boxset). Voor de special Digitale Demonen schreef ik een artikel over horrorfilms waarin het internet centraal staat; een artikel over meme-cultuur en hoe die moeilijk te vertalen valt naar het terrein van (genre-)film en een interview met Brendan Steere. Steere, wiens film The Velocipastor vaker genoemd is in Het Weekend van Cine. Steere zag zijn film tijdens de pandemie viral gaan op Reddit. Niet slecht voor een film die slechts 50.000 dollar kostte. Steere was een zeer relaxte interviewee, met enkele scherpe observaties over internetcultuur. Verder schreef Jasper ten Hoor voor de special een terugblik op de The Lawnmower Man-films. Ook zijn er in het nieuwe nummer interviews te vinden met Aaron Moorhead en Justin Benson over hun film Synchronic (door Henriëtte Poelman), en met Commando-actrice Rae Dawn Chong over haar carrière (door Roel Haanen). Vooral dat laatste interview is behoorlijk gaaf, want Chong neemt geen blad voor de mond. Maar goed, tot zover de schaamteloze zelfpromotie. Willen jullie nog iets pluggen van werk waar jullie mee bezig zijn geweest, alvorens we doorgaan naar het kijk-, luister- en game-dieet van deze week?’ 

ES: ‘Ik ga dit weekend weer aan de slag met de videogame waar ik samen met een vriend aan begonnen ben. Door Kaboom heeft het even stil gelegen, maar ik heb weer ontzettend veel zin om de brainstormen met mijn partner. We proberen nu een werkende demo te bouwen zodat we iets hebben om te presenteren. We zitten eraan te denken om erna een soort kickstarter/crowdfunding campagne op te zetten. Maar dat is allemaal nog toekomstmuziek. Ik wil dit weekend vooral even chillen en bijkomen van mijn lange werkweek. Ik zag dat The Way of the Househusband uit is, dus die serie ga ik sowieso even kijken op Netflix. Daarnaast kwam iemand nog met een suggestie: The Serpent. Een nieuwe Netflix serie over de Franse seriemoordenaar Charles Sobhraj. De Fransman werd uiteindelijk mede door het werk van de Nederlandse diplomaat Herman Knippenberg (wat een heerlijke naam voor een hoofdpersoon) opgepakt. Alhoewel de serie (gemaakt door de BBC) me wel aanspreekt begrijp ik dat het Nederlands wat in de serie gesproken wordt echt niet om aan te horen is. Ik kan niet wachten om dat te zien/horen. Misschien dat ik nog een begin ga maken aan Stardew Valley. Theodoor en ik hebben het al gehad over die game en zodra Theodoor hem heeft aangeschaft wil ik graag gebruik gaan maken van de nieuwe multiplayer-functie die de game heeft. Voor de rest hoop ik een heel rustig weekend te hebben.’

LvH: ‘Ik heb zelf niks te pluggen, maar ik wil onze trouwe lezers wel een paar festivaltips geven voor op Imagine. Ten eerste is er morgenmiddag het programmaonderdeel Living With the Monster: Uncanny Intimacy over de rol van Artificial Intelligence in (fantastische) fictie, specifiek wat er gebeurt als A.I. een belangrijke rol inneemt in ons dagelijks gezinsleven. Dat is op dit moment nog pure fictie, maar dankzij het kunstproject IVF-X Posthuman Parenting in Hybrid Reality van Victorine van Alphen heb ik al het genoegen mogen smaken om een VR-baby op maat te verwekken en aanschouwen. Nadat ze op Kaboom met talks over Deepfakes en VR het festival van extra diepgang wist te voorzien is Victorine op Imagine te gast bij dit programmaonderdeel waarbij ze in gesprek gaat met filmmakers en filosoof Naomi Jacobs. En de tweede festivaltip is deze: op de 14e is de langverwachte première van Camouflage, een lange geanimeerde short van animatiestudio Mooves. Na een lang productieproces dat nog vertraagd werd door de pandemie gaat deze handgetekende animatiefilm eindelijk in première. We hebben met Cine in het verleden aandacht besteed aan de crowdfundingcampagne die de film het nodige zetje gaf naar de finishlijn en ik kijk er zelf sowieso naar uit om het resultaat van jaren werk te mogen aanschouwen. De film wordt vertoond in het programmaonderdeel Nieuw Nederlands Peil 1, dus je krijgt ook nog vijf andere films te zien voor je zuurverdiende knaken. Wat staat er naast festivalvermaak op je to-do lijstje deze week, Theodoor?’ 

TS: ‘Camouflage is zeer veelbelovend, ja. Altijd goed, meer ambitieuze animatiefilms van eigen bodem, zeker wanneer het genrewerk betreft. Wat kijk-, lees- en gamewerk betreft ben ik sinds tijden niet direct gebonden aan het kijken van dingen voor artikelen (zo veel internethorrorfilms gezien en vooral zo veel slechte) al gaat het echte programmeren voor Camera Japan binnenkort wel weer beginnen. Ik heb al een aantal (goede) films gezien voor de komende editie, maar de echte piek in het kijkwerk ligt in volgende maand. Dus ik denk dat ik het er even van neem en naast wat films op Imagine vooral wat dingen ga kijken die al lang op de plank liggen. Ik heb van een goede vriend bijvoorbeeld een paar mooie animatiefilms van Karel Zeman geleend en ik kijk er naar uit om die te (her)bekijken. Voor wie niet bekend is met zijn werk: Zeman maakt ambitieuze animatiefilms, waarbij de uiterst gedetailleerde decors doen denken aan de ouderwetsche pentekeningen die je kan vinden in avonturenboeken. Niet voor niets waagde Zeman zich aan het verfilmen van het werk van Jules Verne. Grootheden als Terry Gilliam haalden hier de mosterd vandaan. Om in de steampunksferen te blijven: ik hoop ook dit weekend te beginnen aan de Bioshock-games. Ik hoor er veel goeds over maar door de drukte is het er bij ingeschoten er actief voor te gaan zitten. En ik denk dat ik aanschuif bij de wekelijkse double-bill van Cinema of the Dam’d. Deze keer staan er twee campy curiosa uit de jaren tachtig op het programma: persoonlijke favoriet The Apple en een voor mij verder onbekende film genaamd Voyage of the Rock Aliens. Hebben jullie nog goede sciencefictiontips voor me?’  

ES: ‘Ik zag laatst dat The Expanse net begonnen is aan een vijfde seizoen. Ik heb echt helemaal gemist dat die serie nog bezig was. Ik vond de eerste twee seizoenen best leuk, helemaal voor een budget-serie van het Amerikaanse kanaal Sy-fy. Nu Amazon de serie heeft overgenomen zie je dat ook wel terug. Alles ziet er net even iets beter uit. Overigens is er misschien nog wel een game die ik graag wil kopen: Outriders. Ik heb eerder de demo voor deze game gespeeld, maar ik was totaal niet onder de indruk. Eerlijk gezegd was de demo echt verschrikkelijk slecht. Gelukkig hebben de makers het voor elkaar gekregen om er toch een mooie game van te maken, als ik de eerste recensies mag geloven. Het is een looter shooter (altijd meer loot! Meer spullen verzamelen!) met hier en daar wat RPG-elementen. Een mix tussen Destiny en Anthem (RIP Bioware), vooral leuk om met anderen te spelen. Ik ga dus even checken of mijn vrienden te porren zijn voor een nieuwe game.’

LvH: ‘Looter Shooter, die kende ik nog niet! Ik heb Star Wars: Republic Commando op de kop getikt, die kwam deze week uit voor de Switch. Ik ben er echter nog niet aan toegekomen om er echt in te duiken. Sowieso is hoarding van games iets dat je gemakkelijk overkomt, laat staan in games zelf waarin je voor je het weet meer tijd kwijt bent aan je inventory dan aan daadwerkelijke speeltijd. Wat dat betreft blijft het wachten op het ultieme crossover project van Nintendo en Marie Kondo. En vanaf daar is het bruggetje naar de grote grijpgrage Muis niet zo ver en kunnen we het hebben over The Falcon and the Winter Soldier, waarvan de vierde aflevering vanaf vandaag te zien is op Disney+. Ik moet bekennen dat ik de behandeling van de anarchistische Flag Smashers een gemiste kans vind: in de vorige aflevering vond voorvrouw Kari het nodig om een gebouw op te blazen met wat security goons erin. Deze actie lijkt puur en alleen in het script gestopt te zijn om de Flag Smashers een antagonistisch element te geven en komt verder volledig uit de lucht vallen. Dat dit gebeurt is jammer, maar er wordt niet eens een poging gedaan om een verklaring te geven. Terwijl er genoeg hints zijn in de serie dat een Super Soldier Serum allemaal nare psychische bijwerkingen kan veroorzaken. De vierde aflevering besteed dan weer meer tijd aan het presenteren van de vrijheidsstrijders als idealisten die te ver doordraven. Het voelt aan alsof de scenarist van twee walletjes wil blijven snoepen. Waar de serie echter wat mij betreft het wel bij het juiste eind heeft is de herintroductie van Helmut Zemo. In de derde aflevering kreeg Daniel Brühl de ruimte om de booswicht meer flamboyante trekjes aan te laten meten, met als voorlopig hoogtepunt een korte dansscène tijdens een arty-farty party in Madripoor. Een spontane campagne om alle moves van Zemo op die fonky beats te laten zien nam al snel de vorm aan van #ReleaseTheZemoCut en Marvel kwam over de brug met een uur durende compilatie van Zemo die losgaat op de dansvloer:

En oh ja, Wakanda forever natuurlijk. That goes without sayin’.’    

TS: ‘Wat me tot nu toe het meest stoort aan The Falcon and the Winter Soldier is dat de schurken eigenlijk heel redelijke politieke ideeën hebben: neem de moord en doodslag weg bij The Flag Smashers en er zijn oprecht belangrijke dingen die ze zeggen. Maar zodra Kari begint over de corrumperende macht van grote kapitalistische bedrijven weet je: dit wordt toch gemaakt door een groot kapitalistisch bedrijf. Dus moet ze uiteindelijk onredelijk overkomen. Exit building met wat security guards. Hetzelfde heb ik met Zemo. Overduidelijk heeft die zijn eigen agenda en het zou me niets verbazen als hij de eindbaas is die ze moeten gaan verslaan. Maar hij heeft gewoon gelijk over het supersoldier-serum en dat het idee van een übermensch fascisme ten voeten uit is. Door belangrijke onderwerpen aan te kaarten die al veel eerder besproken hadden moeten worden in het Marvel-universum, maakt The Falcon and the Winter Soldier wel stappen. En ik vermaak me verder prima met het geknok en geschiet. Misschien moet ik mijn dosis gezond links politiek engagement niet verwachten van The House of Mouse. 

Wat Amazon Prime betreft: ik ben wat meer in hun aanbod aan het duiken, omdat er het mooi spul op staat. Ik wil heel graag Palm Springs herkijken, nu eindelijk legaal beschikbaar in Nederland, maar ik ben bijvoorbeeld ook héél erg benieuwd naar de nieuwe serie Them. Dat ziet er uit als het soort sociaal geëngageerde horror waar ik heel erg goed mee uit de voeten kan. Verder kwam ik de anthologieserie Philip K. Dick’s Electric Dreams tegen. Ik ben een heel erg groot fan van K. Dick en heb een halve Billy van Ikea gevuld met zijn boeken. Maar Electric Dreams heb ik nog nooit gezien, hoewel ik het ken van reputatie. Ik zal jullie op de hoogte houden van of het naar meer smaakt. Dat Janelle Monáe opduikt in een aflevering is sowieso een pluspuntje. Wat staat er bij jou na het weekend op het program, Eline?’

ES: ‘Helaas een drukke agenda vol werk. Ik ga deze week proberen om in de avond niet al te veel naar beeldschermen te kijken dus ik heb twee nieuwe boeken gekocht en ben een derde boek opnieuw aan het lezen. Annihilation (het eerste deel in de trilogie) lees ik nu voor de derde keer. Een beetje overkill misschien, maar de omschrijvingen in het boek zijn zo goed dat ik vaak koude rillingen kreeg tijdens het lezen. Daarnaast dus twee nieuwe toevoegingen: The Discomfort of Evening  en The Body Keeps Score. Niet heel lichte kost maar wel onderwerpen die me al wat langer interesseren. Dankzij de lockdown heb ik in ieder geval mijn geduld weer gevonden om stil te zitten en daadwerkelijk een boek te kunnen lezen, dus dat geduld ga ik in de avond zeker aanspreken. Ik hoop trouwens wel volgende week vrijdag verslag te kunnen doen van The Serpent. Ik had nog nooit van deze seriemoordenaar gehoord, laat staan dat een of andere Nederlandse diplomaat hem opgespoord heeft. Ik ben hooked!’

LvH: ‘Ik zag dat Starship Troopers van Paul Verhoeven ook op Disney+ staat en ik kon het niet laten om deze klassieker weer eens op te zetten. En ook deze keer ontdekte ik weer iets nieuws: het rivaliserende team in de space-football match in het begin van de film heet Tesla. Starship Troopers kwam uit in 1997, drie jaar voordat Tesla als bedrijf werd opgericht en decennia voordat Tesla een leidende kracht werd in elektrische auto’s en accu’s, laat staan voor de opkomst van Elon Musk. Ik zie Starship Troopers al jaren als de meest profetische film ooit en dit is wederom bewijs dat het script van de film geschreven is in de nabije toekomst. Wat betreft sci-fi-aanraders, een herkijkbeurt van Starship Troopers is dus altijd de moeite waard. Alright, veel plezier dit weekend Cinematties en lieve lezers!’