Now Reading:

Het weekend van Cine met Luuk en Eline

Het weekend van Cine met Luuk en Eline

LvH: ‘Howdy buckaroo! How’s life? Ik moet bekennen dat deze luchtige toon ietwat geforceerd is, aangezien ik de afgelopen week heb doorgebracht als een nieuws-junkie, telkens de pagina’s van mijn favoriete nieuwbronnen verversend alsof ik met elk nieuw bericht een nieuwe dosis morfine in mijn aderen gespoten kreeg. Brexit-shenanigans, impeachment, het protest van Extinction Rebellion over de hele wereld, fucking hell. En dan het lafhartige verraad van de Koerden door Trump, telkens als je denkt dat hij niet lager kan zinken, weet Twittler weer een nieuw dieptepunt te bereiken. Om niet geheel overhit te raken, heb ik mijn zinnen af en toe verzet door animatie uit de late 90’s op te zetten, specifiek Duckman en Ren & Stimpy. Wat heeft jou bezig gehouden deze week?’

ES: ‘Ja als de Koerden nou gewoon hadden geholpen bij Normandië, was dit natuurlijk niet gebeurd. Zucht. Het was inderdaad geen makkelijke week. Mijn afleiding kwam in de vorm van  John Oliver en Trevor Noah. Door die twee kan ik in ieder geval nog een beetje blijven lachen ondanks de wereld die in de fik lijkt te staan. Enfin, laten we de zorgen van de wereld even parkeren en praten over de week. En het weekend natuurlijk! Ik heb zelf een gezellige week achter de rug met de start van PAFF (even een kleine plug). Het festival duurt tot en met zondag. Veel leuke films. Ik wil zelf nog heel graag naar The Farewell (A24, stel me niet teleur) en Parasite, eens kijken of dat gaat lukken. Ik heb deze week nog een aantal films kunnen kijken, maar helaas nog geen ruimte gehad om seizoen 3 van Big Mouth te zien. Die bewaar ik dus maar voor volgende week! Wel heb ik eindelijk tijd gehad om naar het filmtheater te gaan en Dolor y Gloria te zien (daar schreef Sjoerd van Wijk ook al een recensie over). Almodovar + kleuren = <3. Daarnaast zag ik ineens Jumanji: Welcome to the Jungle verschijnen op Netflix, die heb ik maar aangezet en met een oog gekeken. Die toevallig ook gezien?’

LvH: ‘Die heb ik nog niet gekeken, was het interessant genoeg voor twee ogen, of bleef het bij één? De casting is in ieder geval solid: Jack Black, The Rock en Karen Gillan zijn vrijwel altijd de moeite van het kijken waard. Het is natuurlijk geen echte videogameverfilming, aangezien het niet op een bestaande game gebaseerd is, maar is het in dat verdoemde genre volgens jou als gamer een beetje geslaagd? Ik heb verder sowieso een zwak voor filmfestivals met een Onomatopee als naam, dus wellicht ga ik dit weekend nog even PAFFen. Heb je verder nog plannen voor de komende week?’

ES: ‘Ik moet zeggen dat ik best kon lachen om de manier waarop ze in de game terecht komen, en gebruik maken van dingen als een NPC (non playable character), heerlijk gespeeld door Rhys Darby. Voor de rest is het best een aardige film, maar de eerste blijft leuker. Ook al is die niet heel mooi oud geworden, met special effects die behoorlijk gedateerd zijn. Volgende week ADE! Lekker uitgaan! Yes! Zonder gein, ik ga dus naar een feestje en ben al zo ontzettend lang niet naar een club geweest dat ik me afvraag of ik nog wel naar binnen mag. En dus nog maar eens aan Big Mouth beginnen. Ga jij nog iets leuks doen dit weekend?’

LvH: ‘Aw man, ik weet dat ik klink als een chagrijnige bejaarde door dit te zeggen, maar ik hoop dat ze tijdens ADE niet weer drie dagen achter elkaar geluidsoverlast veroorzaken door het volume van hun muziek in Het Sieraad naar 11 of hoger te draaien. Ik ben niet echt een clubber, maar wellicht dat ik volgend weekend me aansluit bij ADEV, de underground tegenhanger van ADE. Dit weekend staan een screening van de Japanse cultfilm Audition van Takashi Miike in de Cinema of the Dam’d op de agenda en ik zie dat het videocollectief Everything is Terrible! zondag in Boom Chicago te zien zijn. Audition is één van de meest gruwelijke films die ik ken: je wordt in het begin in slaap gesust met een soort down-to-earth rom-kom vibe over een weduwnaar die weer wil gaan daten, maar niet weet hoe hij het moet aanpakken. Een wat sleazy vriend van hem die bij de TV werkt stelt voor een nep-auditie te houden voor een televisieprogramma waar een legioen mooie vrouwen op af komt. De weduwnaar valt voor een schuchtere ex-ballerina, maar als ze na een paar dates verdwijnt, transformeert de film langzaam in een horrorfilm met een subliem nare vibe en scènes die je eeuwig bijblijven, maar ook met een diepere metaforische laag die vraagt om grondige analyses. Everything is Terrible! verzamelt van de pot gerukt filmmateriaal op VHS en internet en maakt daar tenenkrommende, hilarische compilaties van, dus dat is na Audition prettig bijkomen. Hmmm, ik merk dat ik dit weekend me blijf verdiepen in narigheid… Misschien toch maar even een daadwerkelijke rom-kom kijken als huiswerk voor het aankomende artikel over de beste rom-koms :p Heb jij daar al over nagedacht?’’

ES: ‘Absoluut, heb er ook al eentje op het oog. Ga natuurlijk niet verklappen welke film dat is.’

LvH: ‘Aight, dat zien we volgende week wel. Ik wens je in ieder geval veel plezier binnen en buiten de bioscoop, keep up the good work!’

ES: Lobi!

Input your search keywords and press Enter.