LvH: ‘Hey Eline! Ik ben je helaas misgelopen tijdens de Woondemo, ik was pas laat on the scene. Hoe was de demo voor jou? En hoe was het einde van Fringe?’

ES: ‘Het einde van Fringe was heel leuk. Wat ik altijd merk aan mezelf als ik werk is dat het evenement me altijd een beetje ontgaat omdat ik alleen maar focus op beeld en apparatuur. Ik kijk wel naar de optredens maar registreer ze ergens niet. Maar de sfeer was fantastisch en wat me wel is bijgebleven is het optreden van Sophie Straat. Ik zal wel achterlopen want ik kende haar niet (anders dan een nummer wat ze voor Ajax zong/maakte). Maar wat een artiest zeg, ik heb echt genoten van haar optreden. 

Daarnaast ben ik deze week vooral bezig geweest met games. Ik heb een nieuwe game gekocht voor het weekend genaamd Eastward. Het is een prachtige RPG-like game die wel iets wegheeft van Zelda en de oude Pokémon games. In de game volg je Sam, een klein meisje met spierwit haar. Ze woont samen met een soort vader figuur genaamd John. Het doet een beetje denken aan de Eleven en Hopper relatie uit Stranger Things. Ze leven onder de grond en mogen eigenlijk niet naar de oppervlakte. Op een dag doet Sam dit toch, en vanaf dat moment begint het avontuur. Ik zal er verder niet al te veel over zeggen, maar ik heb echt ontzettend veel zin om eens goed te gaan zitten voor deze game. Daar volgende week meer over!’

LvH: ‘Ik herken wat je zegt, als je werkt voor een festival dan beleef je het event zelf heel anders dan wanneer je als bezoeker rondloopt. Je bent op tijd naar Fringe gegaan, want het staartje van de Woondemo was een stuk minder gezellig dan de demo zelf. Aan het eind van de demo werd een poging gedaan om een pand te kraken dat al twee jaar leeg staat achter de Nieuwe Kerk van een pandjesbaas met een honderdtal panden in zijn portefeuille. Je kan je vraagtekens zetten bij de timing van de actie, aangezien het voor de aanwezige politie vrij gemakkelijk was om meteen in te grijpen, wat ze helaas met veel enthousiasme en nodeloos geweld deden. Een groot aantal mensen werd weggeknuppeld en/of gearresteerd, waaronder iemand in een rolstoel en heel veel mensen die ingesloten werden terwijl ze niet actief aan de kraakactie meededen. De arrestaties duurden een paar uur en gedurende die periode werd een gedeelte van de Nieuwezijds Voorburgwal afgezet, maar niet waterdicht. In plaats daarvan was de stoep voor de Magna Plaza gewoon begaanbaar voor doorgaand publiek en werd besloten om af en toe een charge uit te voeren met bereden politie. Nietsvermoedende toeristen, dagjesmensen en voorbijgangers werden dus onverwacht opgejaagd door gepantserde agenten te paard, wat dus paniek en rennende menigtes tot gevolg heeft. Het is een wonder dat er niet meer gewonden zijn gevallen. Ik snap niet dat op deze manier opgetreden wordt tegen activisten, maar ik snap al helemaal niet waarom er op zo’n kortzichtige, achterlijke manier wordt omgegaan met onschuldige mensen omdat er zo nodig meteen iets gedaan moet worden als een langdurig leegstaand pand wordt gekraakt. Ik ben wel heel blij dat de organisatie van het Woonprotest zich solidair heeft verklaard met de krakers en het politiegeweld heeft veroordeeld.

Anyhoo, ik ben ook maar een slacktivist en een held op sokken, dus ik stond niet vooraan, maar ik heb ook een paar keer weg moeten rennen en wegrennen voor bereden politie stond niet echt op mijn wishlist voor de nabije toekomst. Fuck dat.

Goed, alle katten zijn beeldschoon, verder zal ik van de zeepkist afstappen en het over populaire cultuur hebben. Ik zag dat de oorspronkelijke Planet of the Apes films op Disney+ staan. Ik had die nog nooit gezien en ik ben benieuwd hoe ze zich verhouden tot de reboot van Tim Burton en de nieuwste trilogie die begon met Rise of the Planet of the Apes. De film komt een beetje traag op gang en komt wat gedateerd over, maar weet wel te boeien doordat de make-up effecten van de apen erg goed zijn en hoofdrolspeler Charlton Heston verrassend goed is. Ik kende Heston vooral van zijn uitgesproken standpunten als voorstander van de Amerikaanse wapenlobby, maar hij blijkt pas later in zijn leven conservatief te zijn geworden. Ten tijde van Planet of the Apes was hij nog een progressief icoon die politiek actief en vooruitstrevend was. Dat geeft de film een interessante onderstroom waarin het gedachtegoed van de hippies duidelijk de kop opsteekt. Heb jij nog klassiekers op je lijst staan, Eline?’   

ES: ‘Nee, geen films voor mij dit weekend. In plaats daarvan ga ik verder met Eastward en nog een nieuwe game Deathloop. In Deathloop speel je Colt, die op een eiland vast zit in een loop. Je beleeft dezelfde dag elke keer opnieuw. En dat doe je niet alleen. Het eiland zit vol met rijke eikels die op het eiland wonen en genieten van hun eeuwige bestaan. Het maakte ten slotte niet uit wat ze doen, ze beginnen de volgende dag gewoon weer opnieuw. Dit heeft als gevolg dat het hele eiland in totale staat van chaos verkeerd. Colt krijgt op een gegeven moment door dat er iets niet klopt en probeert de loop te doorbreken. Stukje bij beetje ontrafel je de geheimen van het eiland. Nu is Deathloop niet de eerste game die op zo’n manier gebruik maakt van een loop. Een andere populaire game die gebruik maakte van het concept is Outer Worlds (ook absoluut de moeite waard). Ik snap dat games van nature natuurlijk een loop zijn (play, die, repeat), maar in Deathloop en Outer Worlds krijgt dit gegeven een interessante plek in het verhaal. 

Je kunt in Deathloop ook de game van andere spelers binnenvallen. Je speelt dan als Julianna, een ontzettend bijdehand figuur die je het leven zuur maakt. Het grappige is dat je niet kunt zien of de Julianna die je game komt crashen een andere speler is of gewoon de game. Dat merk je pas als je een pak slaag krijgt. Ik kijk er in ieder geval wel naar uit, ik heb namelijk al een hele lange tijd geen leuke shooter gespeeld, en deze lijkt me uitermate vermakelijk. Wat speel jij zoal nog Luuk?’

LvH: ‘Toen ik de titel eerst hoorde, dacht ik dat Deathloop zou gaan over een dyslectische Deadpool, maar gelukkig is Marvel nog niet zo dominant op gamegebied. Ik heb de afgelopen week niet echt de tijd genomen om te gamen, moet ik eerlijk bekennen. Dat komt gedeeltelijk omdat ik in XCom 2 vast zit in een level dat het spel me min of meer dwingt om te spelen en dat vrij pittig is en ik heb me daar nog niet doorheen geslagen. Ik heb wel een beginnetje gemaakt met games die zijn opgestuurd naar Kaboom, zoals je weet. Het aanbod is tot nu toe nog niet overweldigend in aantallen, maar de Call for Entries duurt nog twee weken en in mijn ervaring zijn vooral studenten geneigd om zo dicht mogelijk voor de deadline nog werk in te sturen. Ik hou (net als jij) ondertussen mijn ogen open voor geschikte games voor Kaboom. Een specifieke titel die ik op het oog heb is Nickelodeon All-Star Brawl, een Super Smash Bros.-kloon met Nickelodeon personages zoals SpongeBob SquarePants, Invader Zim en Ren & Stimpy. Heb jij een personage dat acuut nostalgische gevoelens oproept in de line-up van dit spel, Eline? Nostalgische gevoelens die je vervolgens graag omzet in virtuele agressie jegens andere geanimeerde personages?’

ES: ‘Hahaha, nee niet meteen. Ik moet bij Nickelodeon eigenlijk altijd denken aan Hey Arnold!, KaBlam!, Rugrats (Ratjetoe in Nederland) en The Wild Thornberrys (Expeditie Berenklauw in Nederland). Ik zag wel dat Helga van Hey Arnold! erin zit, en de vader uit The Wild Thornberrys. Het zal vast heel raar aanvoelen om zo’n grote brawl met die personages uit te vechten, maar lijkt me uitermate geschikt voor Kaboom. 

Ik kijk voor volgende week ook nog naar een andere game: Death’s Door. Een indie game die van de zomer uit is gekomen maar waar ik pas net achter ben gekomen. Je speelt een kraai die de taak heeft om de zielen op te halen. Dat kan soms heel saai zijn, maar er moet brood op de plank hè. Ik vond de trailer er in ieder geval erg fraai uitzien, dus ga het deze week een kans geven.’ 

LvH: ‘Een kraai met een zwaard, dat is altijd goed. Ik heb verder weinig te melden, dus ik wens jou en onze lieve lezers een heel fijn weekend en we spreken elkaar volgende week!