Nu aan het lezen:

Het Weekend van Cine met Luuk en Eline

Het Weekend van Cine met Luuk en Eline

LvH: ‘Hey muchacha, it’s just the two of us today. Bevalt het nog steeds op je eigen Bounty-eiland/instant-Instagram-paradijs?’

ES: ‘Deze week weinig tv gekeken (de satellietverbinding in het huisje deed het niet en ach, je bent toch liever buiten hier). Gisteren in een hotel ingecheckt met echt alleen maar filmkanalen (wederom weer veel films met Tom Cruise, whats up with that??). Maar goed, ik ben hier niet heen gekomen voor de films. We hadden een weekje in de jungle en na de hectiek van de stad was ik daar wel aan toe. Wat een schoonheid. De grond is hier ontzettend vruchtbaar, dus alles groeit als kool. Nou ja, alles behalve kool, dat verbouwen ze hier niet. Wel veel cherrytomaten. Schijnbaar is september laagseizoen, dus heel druk is het niet (volgens de locals dan, ik vind het nog steeds vrij druk). Maar ik krijg zo nu en dan wel wat dingen mee, zoals de nieuwe trailer van Ad Astra, zodra ik thuis ben ga ik die in de bios zien denk ik. Zou die in de IMAX draaien? Als ik voor de Full Insta Experience wil gaan moet ik nog even een schommel zoeken om op te zitten (schommels zijn echt helemaal het ding hier, alle bomen worden weggekapt om die dingen neer te zetten). Hoe gaat het in Amsterdam?’

LvH: ‘Whoo buckaroo, don’t get me started! Afgelopen zaterdag dacht ik heel verantwoordelijk te zijn door op tijd van een feestje weg te gaan, de nachtbus te nemen en op de voorchristelijke tijd van een uurtje of drie thuis te zijn. Toen ik het kippeneindje van nachtbushalte naar mijn voordeur liep, kwam echter uit het niets, een bezopen/stronken/onder-de-invloed-verkerende Italiaanse toerist met een moordvaart zonder licht van links aanscheuren. BAM, tegen mijn knie. Hij maakte een snoekduik waarbij hij gelukkig zijn val brak met zijn smoelwerk, ik ging gracieus kermend neer, it was a thing. Ik raapte mij luidkeels vloekend op van de stoep en toen bleek deze ramptoerist nog vier vrienden bij zich te hebben die mij met behulp van veel handgebaren kwalijk namen dat hun kompaan tegen mij aan was gereden. Na wat getier over en weer won de rede het van de testosteron en bedacht ik me dat ik een lover, not a fighter ben. Daarnaast was duidelijk dat ik numeriek in de minderheid was en al waren deze knakkers allemaal broodmager en 1 meter 50, het bleek dat diplomatie in dit geval toch de beste optie was. Dus na ze uitgemaakt te hebben voor Ladri Di Biciclette heb ik me wijselijk teruggetrokken.’

ES: ‘Ah die Italianen, altijd hetzelfde. Hadden ze ook zo’n Amsterdam muts op? Sukkels zijn het. Al ben ik me nu we bewust van het feit dat ik ook gewoon een toerist ben nu. En je aanpassen aan de locals, geen idee wat dat precies zou moeten betekenen hier, ik ben er nog niet achter. Waar ik wel achter ben is dat het verstandig is een local te vinden die je kunt vertrouwen, als toerist ben je al snel doelwit van allerlei scams, en met een local (die je wel wat geld toestopt) slalom je hopelijk langs de traps. It’s a jungle out here man.’

LvH: ‘Yeah, sometimes I wonder how I keep from going under. Nou ja, When in Rome, dat snap ik ook wel. Maar de laatste keer dat ik in Rome was, heb ik na een etentje bij een restaurantje ook niet mijn vingers in mijn keel gestoken om me daarna weer vol te laden, ik heb de toenmalige paus niet in een leeuwenkooi geflikkerd en ik heb geen barbaarse territoria geprobeerd te veroveren. Anyhoo, deze week had ik het genoegen om voor een derde keer een Stand Up Comedy Showcase te mogen hosten in de Vondelbunker. Zeven komieken, van grappig tot uitermate hilarisch, die elk tien tot vijftien minuten mogen knallen. Ik stond wederom versteld van het niveau, maar waar echt mijn kaak van op de grond valt is het feit dat sommigen van hen al twee jaar elke week optreden, maar dat ze voor het eerst daadwerkelijk betaald krijgen voor een show bij ons. Waar een donatiepot op de bar staat, waar mensen ook welkom zijn wanneer ze geen cent te makken hebben en waar we geen budget hebben om acts te betalen. Als dan een chagrijnige holkloot als Bill Burr voor een fuckton aan moolah van Netflix een special mag maken om azijnpissend te klagen dat hij ook niks meer mag zeggen EN loopt op te scheppen dat hij in The Mandalorian speelt, terwijl hij Star Wars neerzet als ‘ ‘lame’, dan is volgens mij de gepast reactie…’ 

ES: ‘GET THE FUCK OUTTA HERE!’

LvH: ‘Ja, dat! Burr is ook nog eens verantwoordelijk voor F is for Family, een animatiesitcom die net zo vermakelijk is als grof zand in je ogen wrijven. Ik hoop dat hij de rest van zijn leven alleen nog optredens kan boeken op Naboo. Op feesten en partijen van de familie Binks. En dat Netflix wat centen stopt in een Netflix-special met Zoe Brownstone, Sjoerd Scott, Olivia Flood-Wylie en Mikaela Burch. Are you listening, Reed Hastings? Book these people now goddamnit!’

ES: ‘Mijn zusje en ik kijken hier elke avond op een zender genaamd Thrill een TV-serie genaamd Haunted Hospitals en het is echt verschrikkelijk, maar hilarisch. Het is een soort woensdagavond waargebeurde verhalen aanpak. Maar dan met horror.’

LvH: ‘Ik ga zo naar twee films in de Cinema of the Dam’d. Ze draaien drie films, maar Robocop heb ik al vaak genoeg gezien. De twee trashy films die daarna vertoond worden zijn Class of 1999 en Chopping Mall. De eerste heeft met Pam Grier als kwaadaardige robot-docent (ergo, een docent die een robot blijkt te zijn, niet iemand die robots onderwijst) en Malcolm McDowell als sinister schoolhoofd twee acteurs die altijd de moeite waard zijn en Chopping Mall is alleen om de titel al een film die ik wil zien.’

ES: ‘Oh!!! Als ik thuis kom wil ik de Between Two Ferns film zien. Die is vandaag uitgekomen op Netflix. Al jaren fan van de webserie, geen idee wat de film gaat zijn, maar vast de moeite waard. Oeh, Julius heeft een recensie geschreven? Die lees ik dan nog even niet.’

LvH: ‘Ik moet bekennen dat ik misschien twee afleveringen van Between Two Ferns heb gezien. In de ene was Hillary Clinton snarky, in de andere had Obama weinig geduld met de in beide ontzettend awkward acterende Zach Galifianakis. Laat me maar weten of het wat is!’

ES: ‘Will do! Ik blijf hier nog tot woensdag, dan vlieg ik terug.’

LvH: ‘Wellicht kun je op Tom Cruise-control nog de rest van de Mission Impossible franchise aftikken in het vliegtuig. Veilige reis terug!’

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken