Now Reading:

Het Weekend van Cine met Luuk, Eline en… Thierry

Het Weekend van Cine met Luuk, Eline en… Thierry

LvH: Alright buckaroos, you know the drill! Wat heeft jullie deze week bezig gehouden en wat zijn jullie al dan niet wilde plannen voor het nakende weekend? Ik zag deze week Sorry to Bother You, de fenomenale debuutfilm van de Afro-Amerikaanse rapper, regisseur, producer, schrijver en activist Boots Riley. Deze film heeft een ontzettend moeizame worsteling moeten doormaken om uiteindelijk onder het initiatief Previously Unreleased in de bioscoop te verschijnen. Ik ga er binnenkort wat over schrijven, maar wacht dat niet af en ga dat zien! 

TV: Hé, hoe ben ik hier ineens terechtgekomen? Heeft het soms iets te maken met die Cine-borrel van gisteravond?

ES: Misschien.

LvH: Ja Thierry, zo gaat dat. Soms ontwaak je na een avond borrelen in een vreemd bed, geketend aan de spijlen met fluffy handboeien en moet je awkwardly op zoek naar de sleuteltjes (tip: check de zakken van de broek die aan de kroonluchter hangt), soms betekent de morning after dat je geronseld bent voor een artikel.

TV: Oei, en ik maar denken dat ik die fase ontgroeid was… Nou ja, de rest van mijn weekend zal vast minder wild uitpakken. Ik trapte het weekend in ieder geval af met de Grote Movie Machine Filmquiz in Nijmegen, die zeer terecht bekendstaat als de moeilijkste filmquiz van Nederland. Gelukkig heb ik een goed team, bestaande uit enkele mensen die ook actief zijn voor Cine… al zit een andere Cine-schrijver dan weer in een concurrerend team. Het wereldje van verstokte filmliefhebbers is soms bijzonder klein.

LvH: Ik kan het beamen: je bent een waardige tegenstander en een waardevolle quizgenoot. Break a leg (but not your own)!

TV: Wees gerust: mijn tegenstanders zullen aan het eind van de avond in een rolstoel naar huis moeten.

ES: Mijn weekend zal (mede door het weer) zich voornamelijk buiten afspelen. Weinig games, films en series voor mij helaas! Gelukkig wel weer genoeg voetbal om te kijken, zowel Europees als nationaal. Heerlijk. Het is misschien leuk om Dandyano en Ramon er binnenkort bij te vragen voor wat meer inhoudelijk geouwehoer hierover (sorry George 😛). Maar even serieus, ik zag dat er nieuwe afleveringen van Archer op Netflix staan, dus als ik tijd heb ga ik daar mee beginnen. Samen met Bojack Horseman en Rick & Morty misschien wel een van mijn favoriete series van de streamingdienst. Binnenkort wil ik ook graag een keer de anime-sectie gaan uitpluizen, naar aanleiding van mijn goede ervaringen met Neon Genesis Evangelion. OH MAAR WACHT. Nog veel belangrijker: Spider-Man: Into the Spider-Verse staat nu ook op Netflix. Absoluut de moeite waard. Wat kijk jij dit weekend Thierry?

TV: Wat betreft series zit ik momenteel in het eerste seizoen van Hollands Hoop (Breaking Bad in de polder), dat me verrassend goed bevalt. Het tweede seizoen ligt al klaar, maar misschien laat ik dat nog even liggen om me eerst te wagen aan de prequelserie van The Dark Crystal, die vanaf vandaag te bekijken is op Netflix. Ik ben geen enorme fan van de film (waarschijnlijk omdat ik hem nooit als kind heb gezien), maar ik ben zeker benieuwd wat ze ervan hebben gemaakt.

ES: Mijn huisgenoot is ook helemaal weg van Hollands Hoop. Misschien ga ik het wel proberen volgende week als het weer wat minder is.

LvH: Wat Nederlandse series betreft loop ik enkele decennia achter, wat is er zo goed aan Hollands Hoop? Na Once Upon a Time … in Hollywood viel me op dat in de super-gestileerde superheldenshow die ik aan het kijken ben genaamd Legion, hoofdpersoon David Haller zich heeft ontwikkeld van protagonist tot de Big Bad van de serie, een Manson-esque sekteleider die zich omringd heeft met een harem hippie-dames. Zijn sekteleden houdt hij onder de plak met een combinatie van emotionele chantage, zijn ontzagwekkende krachten en een constante stroom drugs. Dat gepaard met de focus op de infameuze mafkees in het nieuwe seizoen van Manhunter en Matt Smith’s vertolking in de film Charlie Says zorgen dus voor een kleine Manson-golf. Goed, blij dat ie het niet zelf meemaakt.   

TV: Zou dat dan toch komen door dat vijftigjarige ‘jublileum’? Doet me denken aan hoe we in april 2012 ineens werden doodgegooid met allerlei leuk bedoelde Titanic-dingetjes. Dat de toen honderd jaar oude scheepsramp meer dan 1500 mensen het leven had gekost, leek vooral bijzaak.

ES: Ja dat is gelukkig allemaal weer weggeroest, net als die stomme boot zelf. Ik ben dus echt absoluut geen fan van die film. Ben volgens mij ook een van de weinigen.

LvH: Hmmm… is het dan toch allemaal de schuld van het marketingteam van Leonardo DiCaprio?

TV: O, trouwens: The Matrix draait weer in de bioscoop. Tijdens mijn studie Media & Cultuur heb ik die al eens op het grote doek mogen/moeten aanschouwen (de faculteit geesteswetenschappen van de UvA is net zo verliefd op het werk van Jean Baudrillard als de Wachowski’s), maar dat was een oude print in het Filmmuseum. De gelegenheid een geremasterde versie te zien in een Dolby Cinema-zaal trok mij gisteren toch over de streep. Twintig jaar na zijn eerste release kun je er inhoudelijk nog steeds van alles op loslaten, van transtheorie tot alt-right-ideologie, maar puur als een film beschouwd staat hij nog als een huis.

LvH: Ik was zeker van plan een frisse blik erop te werpen. Onze collega Theodoor heeft in ieder geval een puik artikel geschreven over hoe de Wachowski’s pas na deze doorbraakfilm echt los konden gaan in Hollywood. En dan het nieuws dat ze een sequel gaan maken, dat is een reboot waar ik wel degelijk enthousiast van kan worden: Wat jij, Eline?

ES: Je weet dat ik sinds Sense8-fan ben, laat Lana Wachowski lekker haar ding doen. En de Keanusance waar we momenteel in zitten is ook prima!

LvH: Ik ga in ieder geval dit weekend even terug naar mijn geboortegrond. Dat moet ook eens gebeuren, right guys?

ES: Same. Weekendje Deventer. En dan volgende week even lekker drie weken weg. Ik denk dat mijn weekendtips dan vooral heel exotisch worden.

Input your search keywords and press Enter.