Now Reading:

Het weekend van Cine met Lexis, Luuk en Eline

Het weekend van Cine met Lexis, Luuk en Eline

 

LvH: ‘Bonsoir, mes amies! Het is wederom tijd voor de eeuwige vraag: wat heeft ons bezig gehouden de afgelopen week? Met daaropvolgend, wat staat er op ons programma de komende tijd? Lexis, aan jou de eer om te beginnen…’

LA: ‘Mijn plan is om Mr. Robot vanaf het begin te gaan kijken voordat ik aan het nieuwe seizoen begin. En nu ik het toch over Egyptische acteurs heb… Een van mijn favoriete series van dit jaar was ongetwijfeld Ramy (what’s in a name?). In de serie, die plaatsvindt in New Jersey, volgen we Ramy Youssef (die zowel de regie als de hoofdrol op zich nam) en wordt er voor het eerst een realistisch beeld geschetst van de struggles van een eerste generatie Amerikaans/Egyptische Moslim. Het was voor mij persoonlijk een wereld van herkenning en alle Arabische vrienden aan wie ik de serie heb aangeraden hebben dezelfde ervaring. De serie is trouwens mede geproduceerd door Jarrod Charmichael, iemand die ik ook al enige tijd volg en wiens comedy ik erg waardeer. In de serie worstelt Ramy met zijn identiteit en vraagt hij zich af wat zijn plek is in de Moslimgemeenschap, hoe hij dit kan laten rijmen met zijn millennial vriendenkring en de keuzes die hij maakt terwijl hij God altijd over zijn schouder voelt meekijken.’

LvH: ‘Nice, ik las een tijdje terug een interview met Youssef, maar ik heb de serie nog niet gekeken. Goed om te horen dat je er zo over te spreken bent, dat is weer een titel om aan te raden! Eline, how’s about you?’

ES: ‘OK, ik heb dus een poging gedaan om de nieuwe golf aan series te kijken. Onmogelijk uiteraard, maar je moet wat hè. Ik zag in onze Cine appgroep voorbij komen dat in de maand november 65 nieuwe series uit gaan komen. 65! Maar goed, we zullen bij Cine natuurlijk een poging blijven doen die krenten uit de pap te vissen. En ik kan je vertellen, je kunt twee nieuwe Apple TV+ series met gemak overslaan.’

LvH: ‘VIJFENZESTIG SERIES? Holy fucksticks! En dan te bedenken dat ik een aantal series die een plek in de canon van de populaire cultuur hebben veroverd ook nog niet heb gezien, zoals The Wire, Lost en Luther. Gevalletje FOMO als ik er alleen al aan denk… Maar inderdaad, onze taak als gatekeepers is om het kaf van het koren te scheiden. Apple TV+ komt met See, The Morning Show en eh… Snoopy in Space? Help me out here…’

ES: ‘Ja, The Morning Show en For All Mankind. Ik heb het echt geprobeerd. Ik moet wel eerlijk zijn dat ik alleen de eerste drie afleveringen van For All Mankind gezien, dus kan nog niet oordelen over het hele seizoen, maar die drie afleveringen deden me zeer weinig. Het is langdradig en saai. The Morning Show wil een soort The Newsroom zijn, maar is dat pijnlijk genoeg niet. Met onder andere Jennifer Aniston, Reese Witherspoon, Steve Carell, Billy Crudup en Mark Duplass en interessante materie (De presentator van The Morning Show, Alex Levy (Aniston), moet zich daarin staande zien te houden als haar co-presentator (Carell) wordt ontslagen vanwege een beschuldiging van seksueel wangedrag) had ik meer verwacht van wat ze er tot nu toe mee doen. Aangezien het aanbod zo groot is zijn er vandaag de dag echte betere series waar je je tijd aan kunt besteden. Helaas. Wat gaan jullie nog doen dit weekend?

LA: ‘Ik ga zondag samen met Abdel Chaouch naar de voorpremiere van Parasite, de nieuwste film van Bong Joon-ho. Ik ben super benieuwd, ik heb er van vrienden in de VS al veel goede dingen over gehoord. Ik heb me de afgelopen tijd trouwens iets meer in Zuid-Koreaanse cinema verdiept, dus als jullie nog goede tips hebben?’

LvH: ‘Oeh, zekers! Van Bong Joon-ho heb ik The Host gezien, een fantastische, emotioneel gegronde monsterfilm en zijn post-apocalyptische achtbaanrit Snowpiercer is ook zeer de moeite waard. Het oeuvre van regisseur Park Chan-wook zit vol met parels zoals Oldboy, Lady Vengeance, Thirst en The Handmaiden (ik heb zijn miniserie The Little Drummer Girl nog niet gezien, maar de recensies zijn zeer lovend). Zuid-Koreaanse cinema heeft een vrij grimmige reputatie: de focus op wraakfilms en het expliciet tonen van geweld en narigheid zullen niet iedereen aanspreken en films als I Saw The Devil en Bedevilled maken die reputatie meer dan waar. Maar in het genre wordt ook geëxperimenteerd: bijvoorbeeld in The Villainess, een fantasmagorische actiefilm met virtuoze choreografie met verbluffende point of view shots. En er wordt in Zuid-Korea puike horror gemaakt, van een atmosferische spookfilm als Tale of Two Sisters tot de zombieblockbuster Train to Busan.’

ES: ‘Ik vond Train to Busan echt fantastisch. Mijn weekend is vrij rustig. Ik wil Living with Yourself graag afmaken, de Netflix serie met niet één maar twee keer Paul Rudd (en hij speelt twee keer een eikel).’ Daarnaast denk ik dat het eindelijk tijd is om een Nintendo Switch te kopen. Er zijn inmiddels te veel games uit die ik graag zou spelen op deze prachtige machine: The Legend of Zelda (Link’s Awakening en Breath of the Wild), Ni No Kuni – Wrath Of The White Witch, Super Smash Bros. Ultimate, Pokemon (Let’s Go en de nieuwe Sword and Shield), The Banner Saga Trilogy en This War of Mine. Lekker om mee naar huis te nemen tijdens de feestdagen denk ik. Of loop ik nu al te ver op de zaken vooruit?’

LvH: ‘Nee joh, ik heb er ook over zitten denken. Wat mij tegen heeft gehouden is dat goeie games mijn Kryptonite zijn: ik laat me te gemakkelijk wegvoeren door een intrigerend verhaal of een meeslepende wereld en voor ik het weet ben ik een maand verder, terwijl mijn familie en vrienden me als zijnde vermist hebben opgegeven en ik m’n grofkorrelige mugshot herken op een pak melk. Het Kaboom Animation Festival begint vandaag in Utrecht, daar wil ik wel even mijn neus laten zien. De komende dagen is het vooral een kinder- en familiefeestje, volgende week verplaatst het festival zich naar Amsterdam voor meer volwassen vermaak. Maandag geef ik daarvoor tips in de Animonday, so watch this space!’

LA: ‘Thanks voor de tips! Daar kan ik wel wat mee 🙂 Deze zondag begint ook het nieuwe seizoen van Patriot Act met Hasan Minhaj. Hij was altijd een van mijn favoriete correspondenten van The Daily Show maar in Patriot Act komt hij naar mijn mening nóg beter tot zijn recht en voorziet hij ons van het meest briljante, humoristische commentaar op wereldnieuws, cultuur en politiek. Hij was tevens de eerste Indiaas-Amerikaanse talkshowhost met een wekelijkse serie op Netflix. Doordat hij in de show gebruik maakt van een een high-tech decor en podium in plaats van een normale set doet de serie meer aan als een comedy show dan een late night-talk show. De extra’s op YouTube zijn ook zeer de moeite waard en check ook zeker zijn optreden tijdens het White House Correspondents Dinner als jullie die nog niet hebben gezien! Genoeg huiswerk voorlopig 😉 Fijn weekend gewenst!’

 

Input your search keywords and press Enter.