Nu aan het lezen:

Love

Love

Geheel in lijn met het thema van de film wordt dit een liefdesverklaring. Ik wil dit schrijven nu Love nog nasiddert. Het is zo’n film die je niet kwijt bent zodra je de bioscoop uitloopt, maar zo eentje waar je nog urenlang last van hebt – in zowel positieve als negatieve zin. Love maakt je blij door de intimiteit en de voelbare liefde, maar ook treurig door de angst om te verliezen wat je hebt. In dit geval is dat perfect lijkende liefde, die door de kleinste hapering kapot kan gaan.

Love is geen seksfilm, laat dat duidelijk zijn. Regisseur Gasper Noé staat bekend om zijn grafische beelden, zoals de roemruchte rape-scene in Irréversible. In Love stript hij een verhaal over jonge liefde van al haar metaforen en wat er overblijft zijn seksscènes die zonder enige vorm van schaamte in beeld worden gebracht. Brengt dat je in het begin –10 seconden na de start van Love is er geen ontkomen meer aan– misschien nog in verwarring, ga je daarna zoals alleen Noé dat kan volledig op in de levens van de hoofdpersonen..

Gaspar Noe Love

Er kan gemakkelijk een parallel worden getrokken naar Noé’s vorige film Enter The Void. De mannelijke hoofdpersoon is een zelfde soort jongen; ietwat slungelig, maar interessant, verloren, een tikje depressief, verliefd, bezig met drugs en met vrouwen, ga zo maar door. Maar ook de stijl zelf komt overeen, wat alleen maar positief is. Wat in Enter The Void zo goed werkte, en eigenlijk in alle films van Noé, is dat het lijkt alsof je erbij bent – je wordt de film ingetrokken. Zo ook bij Love. Het camerawerk zit dicht op de hoofdpersonen, ook tijdens de seksscènes, en met het karakteristieke knipperen van de ogen (midden in een scene even op zwart) lijkt het alsof je naast ze zit.

What is the essence of life?

LOVE.

Het verhaal is simpel, maar de uitwerking ervan intens. Hoofdpersoon Murphy heeft een perfecte liefde gevonden in Elektra. In een poging het ultieme gevoel van jonge liefde vast te houden zoeken ze naar uitersten, vooral veel sexuele experimenten. We zien Murphy winnen, verliezen en langzaam uiteen vallen.

love 2015 review

Een andere overeenkomst met de voorloper van Love is het feit dat de film langer doorloopt dan logisch lijkt. Je zou kunnen zeggen dat het einde dertig minuten wordt gerekt. Waar veel mensen zullen zeggen dat het daar fout gaat, zullen anderen overtuigd zijn van het feit dat Love juist daarom zo’n impact heeft. Je kunt er niet  aan ontsnappen, Noé wil dat je in het leven van Murphy gezogen wordt.

Love is minder hard dat haar voorgangers maar past haast vanzelfsprekend in het oeuvre van Gaspar Noé, die in mijn ogen wederom één van de beste films van het jaar heeft afgeleverd – al zal dat erg persoonlijk zijn verwacht ik. Net zoals het filmfestival in Cannes zullen ook de reacties in Nederland gemengd zijn, maar dan weet je dat je iets teweeg hebt gebracht. En uiteindelijk is dat ook wat liefde (in de breedste zin van het woord) is: persoonlijk, tegenstrijdig, misselijkmakend, bejubelend, fantastisch, pijnlijk, hard en prachtig.

Love draait vanaf 27 augustus in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Written by

Mede-oprichter van Cine omdat de domeinnaam zo mooi was. Veel ideeën, weinig tijd. Kijkt series als het eigenlijk tijd is om te slapen. Onderdeel van 10 miljoen Nederlanders die een boek wil schrijven maar daar niet goed genoeg voor kan schrijven.

Typ en klik enter om te zoeken