Now Reading:

Festivalverslag Cinecitta International Film Festival

Festivalverslag Cinecitta International Film Festival

Het kan Noord-Brabant de afgelopen weken niet ontgaan zijn: de provincie heeft er een nieuw filmfestival bij. Het Cinecitta International Film Festival (013 CIFF) vond van 17 tot en met 20 oktober plaats in – hoe kan het ook anders – filmhuis Cinecitta in Tilburg. Hoe het festival ontstond? Twee jaar geleden ontmoette Paul Vermee, eigenaar van Cinecitta, zijn tot dan toe onbekende neef Jack Vermee, programmeur van het Vancouver International Film Festival. Paul stuurde Jack een mail met de vraag of hij een filmfestival in Cinecitta wilde organiseren en zo geschiedde.

Wat kon men verwachten van dit nieuwe filmfestival? Een programma bestaande uit 13 films uit 13 verschillende landen die door de pr-medewerker van het festival wervelend beschreven worden in het programmaboekje. Veelbelovend dus. In de praktijk blijken veel films echter te vallen in dezelfde categorie: stille drama’s over een dwalend personage, gefilmd tegenover een prachtig hoopgevend landschap of een deprimerende grauwe stad. Op zich aardige films, maar voor een fanatieke festivalbezoeker wat eentonig. Gelukkig bevatte het programma ook een aantal films met een meer spannende verhaallijn en interessante personages die een doel voor ogen hebben.

De openingsfilm is het Franse komische drama Willy the 1st (2016) van Ludovic Boukherma, Zoran Boukherma, Marielee Gautier en Hugo P. Thomas. De film is gebaseerd op het levensverhaal van de hoofdrolspeler Daniel Vannet, die de regisseurs ontmoetten tijdens het draaien van een korte film over ongeletterdheid. Hij vertolkt in de film de dubbelrol van Willy en zijn tweelingbroer Michel, die het leven niet meer ziet zitten en zichzelf ophangt.

Zijn ouders vinden dat het tijd wordt dat Willy eens een baan gaat vinden en op zichzelf gaat wonen. Dat schiet bij Willy in het verkeerde keelgat. Toch pakt hij zijn sporttas in en vertrekt naar het gedroomde Caudebec, een troosteloze plaats in Normandië die op een of andere manier voor hem het paradijs is. Hij zal zijn ouders eens laten zien dat hij best in staat is om een eigen plek te vinden, een scooter te kopen en vrienden te maken, iets wat niet zonder slag of stoot gaat.

Willy the 1st is een droevige en, letterlijk en figuurlijk, geestige film over hoe een man voor wie het niet vanzelfsprekend is om zelfstandig te leven toch de uitdaging aangaat en daarbij zijn grootste steun en toeverlaat moet missen, al blijkt die toch niet ver weg te zijn. Vannet’s Willy ontroert je en steelt je hart. De mix van moderne elektronische muziek en klassieke Franse chansons en de kleurrijke beelden die benadrukken waar Willy voor staat maken dat de film uiteindelijk meer is dan een groot tranendal.

Ook That Trip We Took With Dad (2016) is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, namelijk op dat van de vader en grootvader van regisseur Anca Miruna Lăzărescu. Het is 1968. Dokter Mihai en zijn opstandige broertje Emil besluiten hun vader William mee te nemen op een road trip van Roemenië naar Oost-Duitsland. Ogenschijnlijk een vakantie, maar in werkelijkheid ondernemen ze de reis om hun vader de operatie te laten ondergaan die hij nodig heeft om nog jaren mee te kunnen.

Wat begint als een avontuurlijke en komische road movie eindigt al gauw in een serieus politiek drama, wanneer de drie heren bij de grens van Oost-Duitsland mee worden genomen naar een plek waar meer Roemeense gezinnen worden vastgehouden. De blonde Duitse vrouw Ulrike is bereid hen te helpen, want solidariteit is wat het socialisme haar leert.

Mihai heeft een enorm pessimistische kijk op het socialisme en wil niets liever dan in het Westen blijven wonen. Hij is gek op Westerse muziek (die overigens voor de film geschreven is, omdat er geen budget was om rechten op originele hits uit die tijd te betalen). Ulrike is fel tegen het kapitalisme dat in West-Duitsland heerst en verspreidt graag samen met haar huisgenoten het socialistische gedachtegoed. Emil is het vertrouwen in zijn land nog niet verloren en gelooft dat het socialisme Roemenië goed zal doen. Zo belicht That Trip We Took With Dad zonder een kant te kiezen hoe een en dezelfde ideologie voor ieder individu andere gevolgen en betekenissen heeft. De film is tevens de winnaar van de publieksprijs van het festival.

Een minder politiek beladen road trip wordt ondernomen in de komische film Winter Flies uit 2018 van Olmo Omerszu. De veertienjarige Mára en het twaalfjarige excentrieke buitenbeentje Heduš gaan vrij ver in het weglopen van huis. In een gestolen Audi rijden ze door Tsjechië. Hun enige doel is om niet door de politie gepakt te worden, wat nog redelijk lang lukt. Onderweg voeren ze ware heldendaden uit en delen ze hun grootste fantasieën over vrouwen.

Ergens is het misgegaan, want Mára blijkt op een politiebureau te zijn beland. Maar waar en hoe? De film switcht tussen twee verhaallijnen en reconstrueert zo hoe de trip is verlopen en geëindigd. Dat houd je gedurende de hele film nieuwsgierig. Winter Flies is een film over twee tieners die kattenkwaad uithalen, maar ook hun hart op de juiste plaats hebben zitten. Twee kinderen die op hun weg naar vrijheid te maken krijgen met volwassen problemen en dat op komische en verrassende wijze weten op te lossen. In tegenstelling tot de vliegen die het einde van de film niet halen, weten zij weer op hun pootjes terecht te komen als ze op hun rug liggen.

Input your search keywords and press Enter.