Nu aan het lezen:

Eye In The Sky

Eye In The Sky

 

Moderne oorlogsvoering is al langer een populair thema in games, en dat zien we nu ook steeds vaker terug in cinema. Eye In The Sky voegt daar een nieuw hoofdstuk aan toe. Oorlogsfilms worden er met de moderne technologie niet zozeer gewelddadiger op – maar het morele vraagstuk wordt des te groter.

Eye In The Sky is een Britse productie van regisseur Gavin Hood. De cast is opvallend. Helen Mirren speelt een hoofdrol als commandant en Aaron Paul (Breaking Bad) zien we als drone-piloot. Beiden komen ze op zich goed uit de verf – maar zijn ze ook op een bepaalde manier verkeerd gecast. Het is heel erg duidelijk dat ze een rol spelen, laten we het daarop houden. Ook de pas overleden Alan Rickman heeft een rol, niet te vergeten.

Het verhaal in Eye In The Sky draait om een doelwit van de Britten. Een Britse vrouw die is geradicaliseerd en zich heeft aangesloten bij terreurorganisatie Al Shabab. Na een aantal jaren naar haar gezocht te hebben zijn de Britten haar eindelijk op het spoor: ze denken te weten waar de vrouw zich zal laten zien bij een vergadering midden in een dorp – ter voorbereiding op een zelfmoordaanslag. In het door Al Shabab gecontroleerde terrein wordt de vrouw gespot, samen met een aantal andere topstukken. Dan komen de moderne wapens tevoorschijn: met een drone voorzien van raketten als huzarenstukje. Waarbij ironisch genoeg (er komt geen handwapen aan te pas) ‘Rifle, rifle rifle!’ wordt geroepen na het op afstand afvuren van een Hellfire raket.

Eye In The Sky wordt vanaf dat moment een moreel vraagstuk. Het gaat niet langer om de vrouw of over de burgerslachtoffers, maar over de vraag in hoeverre we dit soort wapens kunnen gebruiken om mensen weg te vagen op basis van enkel verdenkingen. Met daarbij het risico dat er onschuldige slachtoffers vallen – in dit geval een meisje van een jaar of tien. Is zij het waard om te sterven voor het grotere doel? Met mensen op de grond kan dat voorkomen worden, maar wel met een gewelddadig grondgevecht tot gevolg.

Al met al is het een interessante film die vragen stelt waarop de komende jaren toch echt een antwoord gevonden dient te worden. Deze anonieme oorlogen met op afstand bestuurbare wapens zijn efficiënt en onzichtbaar – maar vooral ook onmenselijk. Een goed gelukte film die meer spannend is dan hij vol actie zit.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Written by

Mede-oprichter van Cine omdat de domeinnaam zo mooi was. Veel ideeën, weinig tijd. Kijkt series als het eigenlijk tijd is om te slapen. Onderdeel van 10 miljoen Nederlanders die een boek wil schrijven maar daar niet goed genoeg voor kan schrijven.

Typ en klik enter om te zoeken