We beleven een tumultueuze zomer en dan praat ik niet over het weer. Frankrijk en Duitsland worden opgeschrikt door terreuraanvallen. Groot-Brittannië kiest ervoor de EU te verlaten, Trump is de Republikeinse presidentskandidaat en Erdogan overleeft maar net een staatsgreep.

Een goede verklaring voor veel van die feiten ontbreekt. En dat steekt. Dus zoeken we er op eigen houtje naar. Zo wijst Erdogan naar Gülen als de poppenspeler achter de acties van het Turkse leger. Tegelijkertijd fluisteren anderen dat Gülen met zijn vrome denkbeelden onmogelijk onder 1 hoedje kan hebben gespeeld met de notoir niet-religieuze legerleiding. Erdogan zelf zou de generaals hebben aangestuurd om zijn machtsbasis te verstevigen. Donald Trump roept harde woorden over zijn tegenkandidaten en prompt gaat iedereen mee. Want er zal wel een kern van waarheid in zitten. Dus is Barack Obama geboren buiten de Verenigde Staten en is de vader van Ted Cruz betrokken bij de moord op John F. Kennedy. De conclusie is dat we moeilijk kunnen leven zonder een sluitende reden achter de vele onzekerheden in ons bestaan. Daarom vullen we de feiten naar eigen inzicht in. Met waanzinnige, uitgebreide en vergezochte complottheorieën tot gevolg.

Deze maand duiken we op Cine de schaduwen in. Op zoek naar de meest ingenieuze complotten en cover-ups in films. We beloven plechtig de onderste steen boven te krijgen. De waarheid zal aan het licht komen, ook al moeten we er onze spaarzame zon uren voor opofferen. Jullie kunnen in ieder geval tekst en uitleg verwachten over Burn After Reading door Bouke. Omdat een lek soms ook gewoon door stom toeval plaats vindt. Patrick schrijft deze maand over Jacob’s Ladder voor een onconventionele kijk op een cover up. Hiernaast bieden we ook een podium voor klassiekere keuzes. Elise richt zich op Blow Out van Brian de Palma. Aanvullend daarop ontfermt Dandyano zich over Wag the Dog en Roeland over Mulholland Drive. Voor de variatie reis ik af naar het Koreaans schiereiland met Confession of Murder.

Cine zou Cine niet zijn zonder onze steengoede terugkerende rubrieken. Voor ons betekent onbekend zeker niet onbemind. Elise publiceert daarom ook weer een lijstje met vergeten films puur voor het plezier van herontdekken. In het kader van ‘Al het goede komt in drieën’ besteden we deze maand aandacht aan de paranoia trilogie van Alan J. Pakula. En laten we de premières niet vergeten. Met als kers op de taart deze maand Suicide Squad, dat belooft een geheel nieuwe definitie te geven aan de termen ‘anti-held’ en ‘covert op’.

Inspiratie te over dus deze augustus. We wensen je vast veel lees- en kijkplezier!

Hartelijke groeten,

Indra Provaas