Nu aan het lezen:

Themamaand: Bevrijding

Themamaand: Bevrijding

 

In mei hebben we bij Cine gekozen voor het thema ‘Bevrijding’. Dat is een wat ruimer (en socialer) thema dan ‘Oorlog’ — aanvankelijk onze eerste keuze. Dat we kiezen voor een dergelijk onderwerp in mei, de maand die in Nederland voor altijd synoniem zal staan voor bevrijding, is niet gek. Maar bevrijding is meer dan 4 en 5 mei.

Bevrijding, boetedoening, verlossing, zaligmaking; zomaar een paar synoniemen die op hetzelfde neerkomen maar toch een hele andere connotatie hebben. Zit Ebru Umar vast in haar moederland Turkije vanwege boetedoening voor haar uitspraken? Of zit Umar vast vanwege bevrijding van het juk dat zij de Islam noemt? Die zienswijze verschilt per individu, en dat is exact wat vrijheid is: de mogelijkheid om dit zelf in te vullen. Is het vrijheid dat wij in Nederland vinden dat moslima’s met een hoofddoek onderdrukt zijn? Of is het vrijheid dat moslima’s lekker zelf moeten bepalen of zij een hoofddoekje dragen? Absolute vrijheid gebiedt eenieder daar zelf een keuze in te maken. Mix dat gegeven met een beetje objectivisme en je hebt ruwweg het toekomstbeeld dat geschetst wordt in Last of the Masters, de roman van Philip K. Dick.

Het tegenovergestelde daarvan is te vinden in Kubricks klassieker A Clockwork Orange, waarin vrije wil een ‘gift’ is, dat weer kan worden afgenomen na misbruik. Een variant daarop zien we terug in Minority Report, waarin vrije wil tegenover determinisme wordt geplaatst, en men gelooft in dat laatste. Deze train-of-thought kan zeer diep gaan en mondt bij mij uit in het nihilisme van Nietzsche, dus laten we dat bewaren voor een andere editorial.

Een ander onderdeel van (het containerbegrip) bevrijding is ontegenzeggelijk oorlog. Een gegeven dat voor ons sinds 1945 niet meer op de meest confronterende wijze aan de orde is, maar op mondiaal niveau dagelijkse kost blijft. Aan films over oorlog geen gebrek; ook nu is WO II een onuitputtelijke bron. De afgelopen 5 maanden kwamen Son of Saul, Race en Land of Mine uit. Waar Saul een geweldige film is, kwam Race er minder goed vanaf op Cine. Je kunt je tevens afvragen hoe relevant deze titels zijn, kijkend naar de huidige oorlogen en de (geo-politieke) problematiek die daarmee gemoeid gaat. Maar ook dat is vrijheid: precies de film maken die je als regisseur of scriptschrijver wil maken. Hoe goed of fout dat later ook blijkt te zijn.

En dat is precies wat vrijheid is voor mij. De ruimte om mijn eigen keuzes (en daarmee fouten) te maken. Hoe duur dat later ook blijkt te zijn, het is mijn keuze, mijn fout, mijn vrijheid, en op den duur (hopelijk) mijn zaligmaking. Een proces dat ik ons allemaal toeschrijf, hetzelfde proces dat Beyoncé’s beste en meest gelaagde album tot nu toe heeft opgeleverd, en hetzelfde proces dat zorgt voor uitdagende en thrilling cinema.

En thrilling cinema hebben we genoeg voor je deze maand. Zo gaan Luuk & Luuk onder andere Zardoz, Zwartboek en Passion of the Christ onder handen nemen. Daarnaast hebben we classic reviews binnen het thema zoals Amistad en Apocalypse Now, en duikt Elise in het oeuvre van Peter Watkins, wiens films als overkoepelend thema anti-oorlog en onderdrukking ademen. Daarnaast gaan we naar de premières van The Sea of Trees, Love and Friendship en gaan we eindelijk The Neon Demon zien, Nicolas Winding-Refns nieuwe film.

Die film gaan we overigens zien op een zeer bijzondere locatie: we zouden namelijk bijna vergeten dat Cine deze maand bij de 69ste editie van het Cannes Film Festival aanwezig is…

Wat een luxe, deze vrijheid.

Dandyano

(imagecredit: Emeric Fohlen)

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Written by

De grote eindbaas van Cine. Houdt van Dior, Wes Anderson, Migos, Edward Hopper en Instagram. Favoriete film aller tijden is op dit moment alles waar Michelle Pfeiffer in speelt. Kijkt films het liefst ‘s nachts.

Typ en klik enter om te zoeken