Spy (2015) is een showcase voor zowel regisseur Paul Feig als de ster van de film, Melissa McCarthy. Zij speelt Susan Cooper, die met een lagere rang vastzit achter een bureau in de CIA-kantoren. En dan krijgt ze haar kans om te schitteren in het veld! Juist omdat ze er niet uitziet als de gemiddelde James Bond-achtige spion.

De comedy Spy neemt daarmee het genre spionnenthriller daarmee vooral lekker op de hak, dus. Maar de film is ook een béétje een rommeltje. Op de set werd er danig op los geïmproviseerd, en ook levert dat leuke momenten op, het geeft ook zijn uitdagingen. Zowel voor de makers als de kijkers.

Schrijver en filmjournalist Basje Boer is meestal wel fan van deze stijl van Paul Feig, zo ook nu. En bovendien adopteert ze graag films waar anderen minder lyrisch over zijn als de hare. Spy is ván Basje. En daarom des te leuker dat ze haar liefde nu komt delen in podcastvorm.

Verder hebben we het ook over de vraag of spionnen een meervoudige-persoonlijkheidsstoornis hebben, krijgen Rose Byrne en Allison Janney een hoop waardering, en vertelt Basje waarom The Silence of the Lambs en Rosemary’s Baby ’troostfilms’ zijn.

Links:

Extra links: