In de jaren negentig verdwenen drie jonge filmmakers in de bossen van Maryland, terwijl ze een documentaire aan het filmen waren over de heks van Blair. En drie jaar later werden hun beelden teruggevonden. De film die ervan werd gemonteerd, The Blair Witch Project (1999), werd een megahit. En al gauw bleek het natuurlijk allemaal in scène te zijn gezet! Maar, toegegeven, een iconische horrorfilm is het nog steeds.

De griezelfilm zette ook een trend: het zogeheten found footage-genre. Er kwamen meer van deze goedkoop te produceren horrorfilms, tot vervelens toe. En na zo’n grote hype als bij deze film kan het vast alleen maar tegenvallen. Dus is die originele trendsetter, behalve effectief, eigenlijk wel zo goed?

Schrijver, columnist en podcast- en hoorspelmaker Hanneke Hendrix vindt zeker toch van wel! Zij heeft dan wel een zwak voor verhalen die met weinig budget worden gemaakt. Maar bij het herbekijken van The Blair Witch Project zag ze er nog een hoop andere sterke punten in. Meer dan ze zelf verwachtte, zelfs.

Het gaat in de podcast ook over hoofdrolspeler Heather Donahue’s vervolgcarrière en het menselijke instinct om in een rondje te lopen, en misschien hebben we ditmaal de langste improvemendazio-discussie tot nu toe.

Links:

Extra links: