3,1415926535897932384626433832795028841971(…) en zo verder tot een oneindig lang getal. Geen enkele filmmaker geeft zijn film een naam die nooit ophoudt, zelfs een jonge Darren Aronofsky niet. Dus werd het toch maar die wiskundige notering: π, oftewel Pi (1998).

Het is het verhaal van de geniale wiskundige Max, een kluizenaar die last heeft van clusterhoofdpijnen, immense paranoia en hallucinaties. Hij probeert patronen te vinden, waarmee hij de beurs kan voorspellen. Als zijn zelfgebouwde computer een 216-cijferig getal begint uit te spuwen, met mogelijk een veel diepere betekenis, daalt hij steeds verder af in obsessie. En waanzin?

Het cliché van de gestoorde genie gaat er niet meer zo goed in bij wiskundige Pepijn van Erp, die ook bestuurslid is bij Stichting Skepsis. Hij prikt graag gaten in bizarre theorieën van pseudowetenschappers en andere mafkezen die een veel grotere claim op de waarheid leggen dan redelijk is. Enkele dagen voor het Skepsiscongres in Amersfoort (19 nov.) werpt hij ook graag zijn sceptische blik op Pi. En op het getal π zelf!

We hebben het ook over de getalsmatige willekeurigheid in de decimalen van pi, de vraag wat tau dan eigenlijk is, en over het plezier van het kijken naar enorm slechte films.

Links:

Extra links: