Now Reading:

Deadpool

 

Wie de verrichtingen van Wade Wilson alias Deadpool in stripvorm gevolgd heeft, weet exact wat te verwachten van deze film. Voor mensen die weleens een stripje lezen, of Christopher Nolans Batman- trilogie hebben gezien maar verder weinig met superhelden hebben, wordt Marvel’s Deadpool een aangename verrassing.

Ikzelf behoor tot de eerste groep. Deadpool voelde als jonge comicfanaat als een soort conjunctie van Spider-Man en Wolverine met een beetje Cable eroverheen gesprenkeld. De grappen zijn tongue-in-cheeck en in veelvoud aanwezig (zoals in de oude Peter Parker comics) maar tegelijkertijd moordt Wilson er lustig op los (als in de oude Wolverine comics). Deadpool wordt gedreven door zijn eigen verdraaide gevoel voor gerechtigheid en is overwegend een ‘good guy’. Echter kun je dit allemaal in de wind slaan, daar er een verzameling van Deadpool arcs zijn waarin er verschillende dimensies en iteraties van zijn originstory bestaan. Sterker nog: je kunt een meeslepend Deadpool verhaal lezen, om er op de laatste pagina achter te komen dat alles zich alleen maar in het verknipte brein van Wade Wilson heeft afgespeeld.

Dan is er ook het feit dat Deadpool weet dat hij een stripfiguur is. Hij breekt vrijwel om de 10 minuten de vierde muur op de meest meta manier mogelijk en is eigenlijk net als jij toeschouwer van alle onzin die er allemaal gebeurt in strips en superhelden films.

De film is in principe half origin story, half actiefilm cliché. Wade vertelt aan het begin van de film tijdens een waanzinnige slice ‘n dice scene aan jou, de kijker, hoe hij Deadpool is geworden. Door flashbacks te gebruiken tot aan de scene waar hij inzit ben je vrij vlot op de hoogte. Vanaf dat moment pakt de film verder en ontvouwt het verhaal zich gaandeweg de film vordert. Een ‘superheld’ die zich aan geen enkele morele code hoeft te houden is zeer verfrissend. Na al dat softe gedoe in vrijwel ALLE andere superhelden films is er eindelijk een personage dat lekker doet waar ie zin in heeft. En dat werkt. Rondvliegende ledematen en politiek incorrect gedrag, als een soort hommage naar de machocultuur in comics uit de jaren 90, gemixt met een vleugje Darkman. Voor wie niet bekend is met die cultfilm: Deadpool is de gewelddadigste Marvel film tot nu toe en is in Amerika dan ook 18+.

Ryan Reynolds is geboren voor deze rol. Na wat uitglijers is Reynolds inmiddels gewoon een goede acteur (Mississippi Grind, Woman in Gold en Buried zijn allemaal aanraders). De sarcastische ondertoon die hij sinds Van Wilder heeft komt hier uitstekend tot zijn recht: een verbazingwekkend groot deel van de grappen komt aan, en soms meer nog. Er zitten gegarandeerd 5 lachsalvo’s in Deadpool. Vooral het op de hak nemen van het Marvel Cinematic Universe werkt goed. De tie-in van twee b- of c-rank X-Men dient een hoger doel; het moet de basis leggen voor meer Deadpool in andere Marvel films.

Reynolds talent voor de rol, de flitsende actie en het verrassende aantal geslaagde grappen maken Deadpool een van de beste Marvel (en superhelden) films van de afgelopen jaren, voor fans en criticasters.

Deadpool draait vanaf 11 februari in de Nederlandse bioscoop.

Written by

De grote eindbaas van Cine. Houdt van Dior, Wes Anderson, Migos, Edward Hopper en Instagram. Favoriete film aller tijden is op dit moment alles waar Michelle Pfeiffer in speelt. Kijkt films het liefst ‘s nachts.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Input your search keywords and press Enter.