Dans met de Duivel (2015) is een project van John de Haas en Angelo Perez Lebbink. Ze zijn verantwoordelijk voor het script, regisseerden, en voltooiden de film zonder subsidies van het Nederlands Film Fonds. Ze schoten hun film in stijlvol zwart-wit met handcamera’s in minder dan 3 weken. Dat is zonder meer een bewonderenswaardig feit. De vraag is of je met zulke beperkte middelen ook een effectieve thriller kan maken.
Dans met de Duivel opent met een seksscène. Na de climax volgt een kort gesprek en vervolgens een abrupte wurgmoord. Deze scène is tekenend voor de hele film, waarover later meer. De plot draait om jonge moeder Maddy Grünberg, die met haar dochter op Amsterdam Centraal wordt ontvoerd door de corrupte speciaal agent Pronk (Raymond Thiry). Pronk stelt Maddy voor de keuze: minister Henri Willems (Peter Faber) nog diezelfde avond vermoorden of haar dochter wordt vermoord. Maddy zoekt wanhopig naar een manier om zowel het leven van Willems als van haar dochter te redden. Tegelijkertijd worstelt Pronk met zijn innerlijke demonen.

De plot van de film kent veel overeenkomsten met Nick of Time (1995); een thriller met Johnny Depp en Christopher Walken. De regisseurs geven er onder andere een eigen draai aan door de handeling te verplaatsen naar Amsterdam. Daarnaast proberen ze door in de structuur van de film te refereren naar Dante Alighieri’s Divina Commedia meer lading te geven aan de ontwikkeling van hun hoofdpersoon. Deze kunstgrepen pakken helaas niet goed uit. De oorzaak hiervan lijkt te liggen bij de dialogen. Ze zijn onlogisch, soms vergezocht en af en toe potsierlijk. Het ergste is dat ze alle spanning uit de film trekken. Neem de openingsscène die ik hierboven beschrijf. De camera is gericht op een kwetsbare vrouw in een duidelijk intieme setting. De toon is direct gezet, maar vervolgens doet ze praktisch haar hele levensverhaal aan een persoon die ze kennelijk net kent. Uit haar bekentenis maken we op dat ze onder druk staat van haar ex-man. Ze is de kroongetuige in het proces tegen hem, en hij heeft haar bedreigt. Dit roept zo veel vragen op dat er van immersion al na enkele seconden geen sprake meer is. Waarom zit deze vrouw niet in een getuigenbeschermingsprogramma? Waarom heeft ze betekenisloze seks met een volslagen onbekende terwijl ze met de dood wordt bedreigd? Je zou denken dat ze andere prioriteiten heeft. Het blijft echter niet bij die eerste scène. Ook op andere momenten zorgt de dialoog voor onbedoelde vraagtekens. Je doorziet de bedoeling van de regisseurs, maar hun teksten komen niet uit de verf.
Er zijn ook lichtpuntjes. Peter Faber als het beoogde moordslachtoffer is een rustpunt in al zijn scènes. De zwoele stem van Raymond Thiry in de voice-over ligt prettig in het gehoor. En het camerawerk is heel verdienstelijk. Helaas is dat niet voldoende om de kwaliteit van de film te verbeteren.

Het eindresultaat is een vlakke film die nergens echt spannend wordt. Gezien de grote inzet van de regisseurs om dit project te realiseren, is dat gewoon zonde.

Dans met de Duivel is via onderstaande kanalen (tegen betaling) te bekijken.

iTunes NL: http://apple.co/1RB9r5x
iTunes Belgie: http://apple.co/1RUUUlD
Google Play: http://bit.ly/1
You Tube Film: http://bit.ly/1P7EBPU