Nu aan het lezen:

Cine Sounds: Maury’s favoriete muziek uit Game of Thrones LET OP: spoilers

Cine Sounds: Maury’s favoriete muziek uit Game of Thrones LET OP: spoilers

Niet alles was ruk aan het laatste seizoen van Game of Thrones. Als ik het matige schrijfwerk en Jon Snows monologen (sorry Kit) heel even laat voor wat ze zijn, kijk ik terug op een prachtige serie. Voor Cine Sounds mocht ik deze maand de soundtrack nog een aantal keer opnieuw beluisteren en Ramin Djawadi stelt me zeker niet teleur. 

Een van de meest uitblinkende stukken van het laatste seizoen is The Night King, te horen tijdens het einde van The Long Night (seizoen 8 aflevering 3). Alle hoop op een dageraad lijkt verloren en de soundtrack vormt een klaagzang voor de stervenden. Je voelt het einde naderen. Het geluid wordt gedempt waarmee de muziek de volledige ruimte krijgt en het draagt het leed van de personages met zich mee. In aanloop naar de ondergang gaan de helden moedig één voor één hun laatste strijd aan en staat de dood oog in oog met de herinnering van de mensheid. Maar het tij keert en plots blijkt het geen klaagzang voor de stervenden, maar voor de reeds gestorvenen.

De piano wordt in het middelpunt van de aandacht gezet, opvallend omdat over het algemeen de soundtrack van Game of Thrones met name uit orkestrale instrumenten bestaat. Eenmaal eerder heeft de piano een dusdanig prominente rol gedragen, namelijk in Light of the Seven, te horen tijdens het opblazen van de Great Sept of Baelor (seizoen 6 aflevering 10). In beide gevallen overschrijdt de soundtrack zijn conventionele onderdanige functie en krijgt het meer gewichtigheid dan slechts een begeleidende rol. Het benadrukt ook expliciet het verband met eerdere momenten. In de eerste aflevering liepen leden van The Night’s Watch tijdens hun verkenning een mythische White Walker tegen het lijf en de hele serie werkt zo toe naar deze confrontatie met The Night King. Ned Stark zei ooit wijs ‘winter is coming’. Winter is na acht seizoenen eindelijk hier en verdient volledig de verfijnde aandacht die in zowel de cinematografie als in de muziek wordt gegeven.

Het opblazen van de Great Sept of Baelor vervult binnen het verhaal een minder belangrijke rol. Juist de complexiteit van het complot wordt ondersteunt door de muziek. De wisselende machtsverhoudingen in King’s Landing ten opzichte van Cersei Lannister maken de geheimhouding en uitvoering van een dusdanig gewichtig plan een kunst op zich. Cersei, die niet de intentie heeft haar macht los te laten, zorgt er hiermee voor dat ze haar grootste concurrentie, zowel de religieuze beweging Faith of the Seven als een gedeelte van de aristocratie waaronder Margery Tyrell, elimineert. En daarbij hoort een waardige soundtrack.

Naarmate de muziek vordert wordt geleidelijk aan helder wat er staat te gebeuren. De lange opbouw van Light of the Seven en zijn unieke sound passen hier uitstekend bij. Beetje bij beetje ontsluit de compositie zich samen met het complot. Doordat Djawadi een basis bestaande uit enkele noten, ritmes en akkoorden neerlegt, ontstaat er niet slechts een melodieus thema, maar vormen de bouwstenen samen Light of the Seven. Vervolgens past hij deze elementen toe in verschillende arrangementen met een variërende instrumentatie. Hiermee kan hij een verandering aanbrengen in dynamiek en in emotie en spanning, terwijl hij muzikaal toch op eenzelfde plek blijft doordat hij thematisch niet ontwikkelt.

Een andere track die ik graag op repeat luister is Dragonstone. Dit stuk is te horen op het moment dat Daenerys Targaryen na zeven seizoenen eindelijk haar eerste stappen in Westeros zet (seizoen 7 aflevering 1). Dragonstone wikkelt de sfeervolle beelden van de aankomst in een muzikaal dekentje door Daenerys’ thema’s in volle glorie te laten horen. Met dit als ijkpunt zijn er twee momenten waar ik naar terug wil kijken.

Allereerst wanneer Daenerys met haar drakeneieren in het vuur stapt en er herboren uit komt als Mother of Dragons (seizoen 1 aflevering 10). Tijdens deze scène is het thema nog op een teruggehouden manier te horen. Alsof het, net als Daenerys, pas ter wereld is gekomen. Statische lage bastonen leggen de fundering, waarover de melodie door enkele instrumenten met een zachte expressie wordt gespeeld en waarbij de percussie zorgt voor een gestage vooruitgang. Dit ten opzichte van Dragonstone, waarin de instrumentatie volledig opengegooid wordt. Het thema wordt helder gepresenteerd over het volledige bereik van een compleet orkest. Het verschil tussen geboorte en volwassenheid.

Daartegenover staat The Last War, te horen tijdens het begin van de allerlaatste oorlog met Cersei (seizoen 8 aflevering 5). De nieuwgevonden waanzin van Daenerys komt fantastisch terug in de bijbehorende compositie. Djawadi past het bekende thema ditmaal toe in een dissonante vorm. Vloeiende modulaties tussen verschillende harmonische toonladders nemen de plaats van de harmonieuze majeur akkoorden. Deze letterlijke wrijving geeft een soortgelijke frictie in de sfeer. Halverwege de track wisselt het perspectief naar Cersei en zo stapt Djawadi ook van het motief van Dragonstone over op Light of the Seven. Het wordt duidelijk dat Daenerys de winst heeft behaald. Zal Cersei haar Red Keep opgeven en het volk proberen te redden door de bel te luiden? Het gebruik van de thema’s van beide koninginnen symboliseert de oorlog tussen hen en het verschil in perspectief: eerst Daenerys’ aanval, dan Cersei’s overgave. Tevens zou je kunnen speculeren dat de muziek het verhaal vertelt van de waanzin die van Cersei ook op Daenerys is overgesprongen. Als contrast: wanneer Daenerys daadwerkelijk doordraait wordt er juist gekozen voor een muziekloze sequentie en wordt er slechts gehoor gegeven aan de soundtrack van gekrijs en destructie.

Ik had Daenerys liever op de troon gezien als volgende Mad Queen, maar hoe dan ook geeft haar tragische dood een prachtige setting voor het verdriet van Drogon, het einde van de Iron Throne en de muzikale verwoording van deze emoties. Daenerys’ thema ondersteunt de slepende strijkers die te horen zijn bij de vernietiging van de troon bijgestaan door het welbekende openingsthema dat we inmiddels al acht seizoenen met ons meedragen. En zo eindigt Daenerys’ heerschappij op ontroerende wijze in The Iron Throne (seizoen 8 aflevering 6)

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken