Momenteel draait Honey Boy in de Nederlandse bioscopen, waarin Shia LaBeouf zijn eigen vader speelt, die zijn stukgelopen ambities op zijn acterende zoontje projecteert. De film helpt om het fenomeen Shia LaBeouf iets beter te begrijpen. Hij is het soort acteur/performer die met zijn bizarre gedrag geregeld de wenkbrauwen doet fronsen, wat singer-songwriter Rob Cantor in 2012 inspireerde tot een lied waarin LaBeouf een bloeddorstige kannibaal is die de luisteraar achterna zit. Twee jaar later maakte hij er een video bij. Een gefilmd toneeloptreden met twee koren, klassieke musici, dansers en één zeer specifieke toeschouwer. Het is een absurd schouwspel dat werkt, omdat het zo ontzettend goed  en met precies de juiste ernst is uitgevoerd.

De video stamt uit een periode dat Shia LaBeouf zichzelf opnieuw aan het uitvinden was en de wereld even geen idee had wat ze met hem aan moest. Hij maakte zich los van de Transformers-reeks die hem van kindacteur tot superster had gemaakt en trachtte zich te bewijzen als serieus acteur met rollen in films als Lawless (John Hillcoat, 2012) en Nymphomaniac (Lars von Trier, 2013). Maar het waren ook de jaren waarin hij met een bruine papieren zak over zijn hoofd met daarop de tekst ‘I AM NOT FAMOUS ANYMORE’ verscheen op de rode loper van het filmfestival in Berlijn en al zijn films in omgekeerde volgorde keek in het Angelika Film Center. Performances waarvan niemand wist of het nu zelfspot of pretentie was . Ook kwam hij geregeld in het nieuws (en een paar keer in het gevang) met zijn buitensporige gedrag, vaak onder invloed van alcohol.

In 2017 schreef Luuk Imhann op deze site een artikel over die performances en het gedrag van LaBeouf en waarom hij desondanks lof verdiende als acteur.  Die lof lijkt hem inmiddels toe te komen. En met Honey Boy maakte LaBeouf een film op de grens van therapie en dat lijkt hem goed te hebben gedaan. Of hij zijn wilde haren nu dan ook echt van zich af heeft geschud, zal moeten blijken. Hopelijk blijft hij ons in elk geval verrassen, want het leven zou toch wel een stuk saaier zijn zonder een Shia Surprise op z’n tijd.