In Jonathan Pie: The World’s End bezoekt de komiek Jonathan Pie de gefaalde klimaattop COP26 in Glasgow. Geschoten als een reportage begint hij als onwetende verslaggever, teleurgesteld dat hij slechts politicus Ed Miliband in plaats van een echte coryfee voor de camera krijgt. Maar onder andere in een vermakelijk dronken onderonsje met The Guardian columnist George Monbiot komt hij gaandeweg achter de urgentie van de klimaatcatastrofe en hoe rijke landen aan greenwashing doen en solide afspraken blokkeren. 

Dan komt zijn YouTube-kanaal persona los met karakteristieke tirades druipend van sarcasme die past bij de frustratie die veel deelnemers getoond in fragmenten moeten hebben gevoeld. Zo resoneert de bijtende humor waarmee hij alle inertie beschrijft na een onverschillig begin, wat in een interview met een fanatieke politica Caroline Lucas nog leidt tot een geestig droge reactie op haar aanklacht. 

De scherpe monologen prikken door alle schone schijn van COP26 heen, maar houdt ook de hopium overeind dat maximaal 1,5°C nog mogelijk is. In het laatste VN-rapport lukt dat zelfs niet met onrealistische aannames. De krachtige frustratie van deze korte mockumentary vormt door de agiterende werking daarvan desalniettemin een treffende stap richting het besef dat het over en uit is met business as usual.