Popdiva Charli XCX zit zelden stil, getuige de vele samenwerkingen en een nieuw  album, opgenomen tijdens de quarantainetijd. Die geestdrift komt ook terug als ze sporadisch plaatsneemt op de regiestoel bij een videoclip.

Charli XCX begon haar regie-uitstapjes met de clip voor het gemoedelijke liedje Boys. Zo goedgemutst als die ode aan het mannelijk geslacht voort hupt stuiteren de beelden af en aan. Breed lachende jongemannentronies rommelen wat aan met decorstukken. Ver verwijderd van enige stoerheid steken ze als opgemaakte poedels af tegen de de massieve achtergrond, het bataljon vlot aan elkaar geregen op de maat van de muziek.

Deze oase van rust is exemplarisch voor het de internet steeds populairdere wholesomeness – lief, zoet en optimistisch. Binnen in de Boys-fantasie is het knus, buiten heerst een wereld over haar toeren begraven onder de eindeloze stroom insta-updates. De clip blijft dermate zoet dat de zorgeloosheid iets naïefs krijgt, alsof er een angst bestaat voor de complexiteit van de werkelijkheid.

Boys bleek een stilistische blauwdruk voor twee freelanceklusjes van XCX voor Alma & French Montana’s Phases en Nasty Cherry’s Win. In beide clips kan het strakke decor niet louter dienen voor een breed scala aan visuele snuisterijen. De artiest moet stralen als middelpunt van belangstelling, waardoor beide clips een stuk minder knus onderkomen bieden als Boys.

In de nostalgietrip van 1999, een single gemaakt met popidool Troye Sivan, keert XCX’ wholesomeness weer terug in onnozeler vorm. De parade van popcultuurreferenties verzandt vooral in kritiekloze verafgoding. Het duo poseert onder andere als Neo en Trinity uit The Matrix, maar lijkt vergeten dat die film zich kritisch uitte jegens de consumptiemaatschappij.

Net als bij het inhuurwerk is zulke verering typerend voor XCX’ carrière tot nu toe. Ze bewandelt een fijne lijn tussen avontuurlijker werk met producenten als A.G. Cook en commercieel compromis, het meest uitgesproken op haar album Charli. Ook het quarantainealbum How I’m Feeling Now lost niet de belofte van mixtape Pop 2 in, maar levert wel haar beste videoclip tot nu toe op. In Forever zorgt haar montage met verve voor een welhaast metafysische ervaring. De decors en chromakey-technieken gebruikt voor portretopnames maken plaats voor een verzameling met de telefoon opgenomen beelden van fans. Deze vervagen als een waas in elkaar als flarden herinnering aan vroegere tijden van saamhorigheid pre-quarantaine. Over die lading persoonlijke uitingen van isolatie gont brommend A.G. Cook-geraas en XCX’ subtiele uithalen. De ingetogen beats slepen mee de melancholie in.

Het maakt invoelbaar hoe eenzaamheid en saamhorigheid in tijden van pandemie in elkaar overvloeien – solidariteit betekent immers op het moment afstand bewaren. In As I Was Moving Ahead Occasionally I Saw Brief Glimpses of Beauty mijmert cameraman Jonas Mekas over mooie avonden met vrienden terwijl een stortvloed aan schimmige homevideo’s de kijker overspoelt. Die momenten waren een stukje paradijs op aarde. XCX evenaart die ontroerende bespiegeling met de videoclip van Forever. Wholesomeness transformeert van het onnozele aaien in Boys naar een oprechte reflectie op de waarde van vriendschap.

Zulke wholesomeness staat in schril contrast tot haar inspiratiebronnen en collaborateurs van het genre bubblegum bass. Terwijl Forever zoekt in een wereld over haar toeren naar houvast omarmen zij juist de gekte door clubmuziek tot in het extreme door te trekken. 100 Gecs met producent Dylan Brady toont in de remix gec 2 Ü (regie Weston Allen) ook de perikelen van quarantaine, maar het onstuimige gestamp waarmee dat gepaard gaat komt vooral nihilistisch over. De opstandigheid is als Dada, al helemaal in de destructieve headbangfinale met splitscreen smartphone chaos, maar dan met een vermorzelende ironie vol genre-kwinkslagen.

Dat rebelse van bubblegum bass bevat iets subversiefs, waar de wholesomeness van XCX haar muziek al snel te braaf maakt. Op het gebied van videoclips boort ze dankzij diezelfde wholesomeness echter een nieuwe dimensie aan met Forever.