Het is weer tijd voor de jaarlijkse terugkerende Cine Clip-lijst met de beste videoclips van het jaar. De derde editie inmiddels, en net als  in 2018 opgedeeld in twee artikelen, want het gaat dit keer om een top 30 met vier eervolle vermeldingen. Het was, ondanks de uitdagingen die de pandemie met zich mee bracht, namelijk een erg sterk jaar voor videoclips. 

Eervolle vermelding 1: Merol – Je Vais Vite (Ayla Spaans)

Niet de meest vernieuwende clip, maar de kekke kostuums, de aanstekelijke choreografie en het kneuterige campinggevoel maken dit de meest zomerse clip op de lijst. 

Eervolle vermelding 2: Dua Lipa/ Angèle – Fever ( Clément Durou and Pierre Dupaquier)

Oh, wat smachten we naar vroeger tijden, waarin je na een nacht in het café moest wachten op een station en nog even snel een vettig patatje haalde bij de kebabzaak. Deze clip raakt perfect aan dat gevoel. 

Eervolle vermelding 3: Megan Thee Stallion – Don’t Stop (Colin Tilley)

Tim Burton, maar maak het sexy. Dat is het basisconcept van Megan Thee Stallions’ Don’t Stop, die zich een weg twerkt door omgevingen die afkomstig lijken uit Burtons versie van Alice in Wonderland en Edward Scissorhands. Beter dan de originelen. 

Eervolle vermelding 4:  Carpenter Brut – Fab Tool (Dehn Sora)

Lovecraftiaanse monsters in verlaten woestijnlandschappen. Kunstenaar Dehn Sora was verantwoordelijk voor regie en vormgeving, en is niet de laatste kunstenaar uit een andere discipline die een topclip neerzet in deze lijst. 

30. Kaytranada ft. Lucky Daye – Look Easy (Xavier Tera)

Een fijne ode aan de Yakuza-film, maar ook de films van Michael Mann zijn niet ver weg in deze clip, die niet voor niets een korte film wordt genoemd.

29. Wies – Radiostilte (Hanco Kolk, Bud Kolk)

Vreemd genoeg is deze clip, van de geweldige striptekenaar Hanco Kolk, gemaakt met zijn zoon Bud Kolk, pas de vierde video op YouTube als je zoekt naar dit nummer. Jammer, want de minimalistische animatie en originele vormgeving maken deze clip verder wél een eyecatcher. 

28. Oneohtrix Point Never – Lost But Never Alone (Benjamin Safdie, Joshua Safdie) 

De gebroeders Safdie tackelen de sleetse televisieprogramma’s van de jaren tachtig en negentig met deze clip, waarbij je het gevoel krijgt een avondje aan het zappen te zijn na een paar nachten slapeloosheid. Koortsdromerig.

27. Slowthai – Feel Away (Oscar Hudson)

Misschien wel de meest nare en verontrustende videoclip op de lijst, hoewel het allemaal vrij rustig begint. Maar Slowthai’s kijk op een relatie op de rand van de klippen wordt een morbide kannibalistisch schouwspel, waarin de angst voor het ouderschap op nachtmerrieachtige wijze verbeeld wordt. 

26. The Avalanches – Wherever You Go (Live in Lockdown with the NASA International Space Orchestra) (Lian Oz)

We zagen veel clips over Zoom of voor greenscreens opgenomen, maar de leukste en meest aanstekelijke is wel deze, gefilmd met het NASA International Space Orchestra. 

25. Froukje – Licht en donker (Cas Mulder)

In associatieve vignetten, niet-chronologisch verteld, worden het begin en einde van een relatie uit de doeken gedaan. Echt chocola ervan maken zal niet lukken, maar het gevoel beklijft, al is het maar vanwege het spel met schaal en lichtval in de weidse landschappen waar de clip is opgenomen. 

24. Fleet Foxes- Can I Believe You (Sean Pecknold)

Het om elkaar heen draaien van twee geliefden verbeeld aan de hand van gestripte geometrische sculpturen en gekleurde achtergronden. Minimalistisch maar ook wonderschoon. 

23. The White Stripes – Apple Blossom (Wartella)

Een oudje van The White Stripes krijgt nieuw leven, met deze videoclip die geïnspireerd is door ouderwetse houtsneden. De clip heeft de sfeer van een ouderwets avonturenboek. 

22.  Loboda/Pharaoh – Boom Boom (Roman Kim, Misha Semichev)

De vreemdste clip in een lijst vol vreemde clips. Loboda’s Boom Boom is een wellicht wat simplistische kijk op feminisme. Desondanks werd de boodschap Loboda in Rusland niet in dank afgenomen, gezien de stem-ratio op YouTube en enkele artikelen die ik kon vinden op internet. Wat erg jammer is, want de clip, met allusies naar Cronenbergs Scanners, is een van de meest vervreemdende, grappige en in het oog springende van het jaar. 

21. Clipping – Visions of Bodies Being Burned: Enlacing & Pain Everyday (C Prinz)

C Prinz omschrijft haar werk op Vimeo als ‘I tell stories through bodies’, en dat is te zien in deze dubbelclip voor Clipping. In ruim acht minuten zien we allerlei variaties langskomen op het in beeld brengen van het menselijke lichaam in beweging. Dat ze een handvol locaties en subjecten acht minuten vernieuwend en spannend weet te houden getuigt van haar grote talent. 

20. Yelle – Je t’aime encore (Loïc Prigent)

Modefotograaf Loïc Prigent maakt een videoclip waar ogenschijnlijk weinig in gebeurt: een kapper, een zangeres, een set. Maar in de sublieme one-take zitten kleine onverwachte details verscholen, zoals de smiley-tattoo op het hoofd van de kapper, de steeds groter groeiende dansbewegingen en de lichte wending aan het einde. Het lijkt niet veel, maar het effect is cumulatief, waardoor de clip lang blijft hangen. 

19. Poppy – Anything Like Me (Jesse Draxler, Poppy)

Zo’n beetje alle vroege avant-gardistische filmtechnieken worden in deze videoclip gebruikt, van double-exposures tot het direct schilderen op de filmstrip. Wederom zo’n clip waarin niets gebeurt, maar dat geeft niet, als het visueel zo imposant is. 

18. Beyoncé/Blue Ivy/SAINt JHN/WizKid – Brown Skin Girl (Jenn Nkiru)

Een prachtig vieren van het zwart zijn en vrouw zijn. In sterke tableaux vivants, die doen denken aan portretfotografie, zien we een verscheidenheid aan zwarte vrouwen in een verscheidenheid aan kledij, afgewisseld met een debutantenbal. De momenten waarop de vrouwen in kwestie in lachen uitbarsten voelen echt: dit is een feestje om naar te kijken. 

17. Softcore Untd. – Softcore (Is this the worst first date ever?) (Kristoffer Borgli)

Het meest radicale vormexperiment op de lijst is een clip die de grenzen van het medium oprekt: er is geen noot muziek te horen in de clip van ruim negen minuten, en toch is het de perfecte reclame voor de band in kwestie. Hoe? Bekijk dat vooral zelf. 

16. HAIM – Man From the Magazine (Paul Thomas Anderson)

De beste van een reeks videoclips die Paul Thomas Anderson dit jaar en vorig jaar voor HAIM maakte: de frustratie van Danielle Haim met haar werk achter de toonbank reflecteert op sterke wijze de tekst over misogyne microagressies. De kleine regie-touches, zoals het duidelijk hoorbare omgevingsgeluid, maken deze clip zoveel sterker dan het simpele scenario op papier is.