Als schrijver staat Bret Easton Ellis mij dicht bij het hart. De verfilmingen van zijn boeken zijn minder geslaagd als je ze naast de literatuur houdt. Dat vindt hij zelf trouwens ook. Het duurde daarom enorm lang voordat American Psycho er was. Al jaren eerder werd er door Ellis zelf een script geschreven voor David Cronenberg, waarin Brad Pitt de hoofdrol op zich moest nemen. Dat liep uiteindelijk niet goed af – zo vertelt Ellis in een interview met Rolling Stone.

[I wrote the script] in the early Nineties with a young actor attached named Brad Pitt. David was lovely – is lovely, I still like David ­– but he had strange demands. He hated shooting restaurant scenes, and he hated shooting nightclub scenes. And he didn’t want to shoot the violence. I ignored everything he said. So of course he was disappointed with it and he hired his own writer; that script was worse for him and he dropped out. I did another pass on the script for Rob Weiss in 1995. That didn’t work out either. And then it was Mary Harron and Oliver Stone and again Mary Harron, who made the film, and the draft that Mary wrote with Guinevere Turner had a lot of similarities to the drafts I did for Cronenberg and Weiss. That really was what you could take from the book.

Uiteindelijk zou Oliver Stone de film oppakken en samen met Leonardo DiCaprio gaan maken, maar ook dat mislukte. Jaren daarna maakte Mary Harron hem dan toch. Maar Ellis is er zelf niet blij mee. Ik vraag me af hoe hij het vindt dat Lionsgate nu met de rechten aan de haal is gegaan om een remake te maken. Ze hebben een eigen schrijver ingehuurd om een nieuw script in elkaar te zetten – en ik zie voor me hoe Ellis zich zit te verbijten op dat nieuws.

Soms moet je boeken gewoon met rust laten. Of zal het lukken om die bijzondere sfeer van American Psycho toch naar film te vertalen in de nieuwe versie? Er is verder nog niet veel over bekend, zeker is wel dat hij dit jaar nog niet komt. Hopelijk is Lionsgate zo slim om Ellis in het project te betrekken en kunnen ze de film gaan maken die het verhaal verdient.