De legendarische filmmonteur Walter Murch legde in zijn boek In the Blink of an Eye een verband tussen montage en het knipperen met de ogen. In dat opzicht is Blind Spot een film als een wijd opengesperde blik. Maar dat betekent nog niet dat we alles zien. Het Noorse regiedebuut van de Zweedse actrice Tuva Novotny bestaat uit één lange, slopende take van bijna honderd minuten. Een take vol blinde vlekken.

Het is verleidelijk om na afloop van Blindspot de eerste scènes nogmaals te kijken. En nogmaals. En nogmaals. Om te zien of je iets hebt gemist. Zoals ook Maria de gebeurtenissen constant voor zichzelf en anderen herhaalt. Hoe haar dochter thuiskwam van handbaltraining, terwijl zij zoontje Bjørn in bed legde. Hoe Tea voor zichzelf een boterham smeerde in de keuken en opat voor de televisie. Maar al die triviale handelingen slaan stuk op het verwoestende moment dat daarop volgde.

Daar zit direct zo’n blinde vlek, want dat moment zelf blijft buiten beeld. Voor de kijker en voor Maria, die een lege woonkamer aantreft, haar dochters slaapkamer inloopt en daar een open raam ziet. Wat volgt is een film waarin de tijd tergend uitgerekt lijkt te worden. Door alles te filmen in die ene take krijgt Blind Spot een gevoel van realisme dat bijna ondraaglijk is. Lijkt het wachten op de ambulance een eeuwigheid te duren, de rit naar het ziekenhuis voltrekt zich in een waas.  

Pia Tjelta zet een indrukwekkende rol neer als Maria, die alle gedaantes van de wanhoop tegenkomt, van de complete machteloosheid van je kind uit handen moeten geven en veroordeeld zijn tot wachten in ziekenhuisvertrekken. En intussen is er dat koortsachtig zoeken naar antwoorden. En daar zit uiteraard de grootste blinde vlek. Via de kalme vragen van een verpleegkundige komen er weliswaar worstelingen uit het verleden van Tea aan het licht, het maakt het verlangen naar een antwoord op dat ene moment niet minder hopeloos.

Die enkele take maakt van Blind Spot een zeldzaam verpletterende ervaring, waarbij het beeld dat we van Tea hebben gekregen in de eerste pakweg twintig minuten, van het wat schuchtere meisje dat na handbaltraining met haar beste vriendin door de schemering naar huis loopt, keuvelend over wiskundehuiswerk en door jongens geobsedeerde klasgenoten, als een schaduw over de rest van de film hangt. Een schaduw die in je hoofd blijft rondspoken als een constante herinnering aan wat je niet zag. Aan wat je niet kon zien.

Blind Spot is vanaf 23 april te zien via Picl