Het beeld dat ik van Estse animatiefilms heb – gebaseerd op wat ik tot nu toe heb gezien – is dat ze vaak voortkomen uit de traditionele stop-motion techniek en kleipoppetjes erg geliefd zijn, de humor vaak op het randje is en dat het verhaal of de situaties die zich voordoen een tikje krankzinnig zijn. Binnen dit beeld past The Old Man Movie (2018), de debuutfilm van regisseurs Mikk Mägi en Oskar Lehemaa perfect. De film is vandaag nog te zien tijdens de online editie van het Kaboom Animation Festival 2021.

“Melk is goed voor elk” is waar menig Nederlander groot mee is geworden. In The Old Man Movie vind je de overtreffende trap van deze wijsheid. De film begint met een geanimeerd zwart-wit promofilmpje over melk, waarna we naar een kleurenbeeld van een boerderij overschakelen. Mensen staan met hun glazen potten en kannen in de rij om hun dagelijks portie melk bij de boer op te halen. Even voor de duidelijkheid: het gaat hier niet om havermelk, sojamelk of amandelmelk. Nee, gewoon melk van de koe die door een oude boer iedere ochtend in de uiers wordt geknepen.

De boer is de opa van drie kinderen. Ze komen weer eens logeren en daar hebben ze natuurlijk geen zin in. Op het platteland valt tenslotte niets te beleven. Van die woorden komen ze aan het einde van hun knotsgekke avontuur terug. De koe loopt weg en dat heeft opa’s vijand ook in de smiezen. De jacht op de koe wordt geopend. Op de trekker en achter de koe aan! Gaat het lukken de koe terug naar de stal te brengen vóór een volgende lactopocalypse?

The Old Man Movie doet sterk denken aan de Aardman films rond Wallace and Gromit, door de setting op de boerderij en de stijl van de film. Misschien is het grootste verschil nog wel dat sommige dieren in de Estse variant er een stuk minder schattig uitzien dan in de producties van Aardman Studio. Daarbij overtreft The Old Man Movie ook het lachwekkende vlieg- en stuntwerk en is de humor in deze film zeker niet geschikt voor kinderen onder de 18 jaar.

Mägi en Lehemaa vermengen ook nog eens op knappe wijze verschillende genres in hun roadmovie. Horror (kettingzagen!), coming-of-age (hadden de kinderen gedacht dat ze wijze levenslessen in de endeldarm van een beer zouden leren?), western (een confrontatie tussen een reuze robotkoe en een koeman)… Hoe krankzinnig sommige scenes ook zijn, je kunt het verhaal toch goed volgen. Het levert bovendien een hilarisch resultaat op, dat je keer op keer doet afvragen: ‘Hoe verzin je dit?!’