Nu aan het lezen:

Animonday: Buñuel in the Labyrinth of the Turtles

Animonday: Buñuel in the Labyrinth of the Turtles

In Animonday kun je elke maandag terecht voor een verse dosis animatienieuws, aankondigingen van animatiefestivals, -retrospectieven en -events. Daarnaast ook teasers, trailers, leaders, virals en ander geanimeerd vermaak. Vandaag een recensie van de Spaanse/Nederlandse/Duitse coproductie Buñuel in the Labyrinth of the Turtles.

Luis Buñuel was één van de meest toonaangevende gezichten van het surrealisme, een stroming die in de jaren ’20 en ’30 van de twintigste eeuw een ware schokgolf veroorzaakte in de kunstwereld. Met de korte film Un Chien Andalou, waarin een scheermes een oog open snijdt en mieren uit een hand kruipen wist Buñuel samen met zijn toenmalige kompaan Salvador Dalí een onuitwisbare indruk te maken op de surrealistische kunstkringen van die tijd en schreef hij geschiedenis met een film die bekend staat als de ‘meest beroemde korte film ooit gemaakt’. Na het succes van Un Chien Andalou maakte Buñuel L’Age d’Or, een feature die hij schreef, regisseerde en monteerde nadat hij ruzie kreeg met Dalí over hun respectievelijke politieke denkbeelden. Na de vertoning van L’Age d’Or brak er een groot schandaal uit: conservatieve en fascistische groepen en de Katholieke Kerk waren furieus en Buñuel werd gedumpt door zijn mecenas Charles de Noailles. Alhoewel hij na de Spaanse Burgeroorlog een bloeiende carrière zou hebben als regisseur, bevond Buñuel zich op dat moment in een creatieve en existentiële impasse. Buñuel in the Labyrinth of the Turtles speelt zich af tijdens deze cruciale periode waarin de filmmaker worstelde met zijn innerlijke demonen en keuzes moest maken die de rest van zijn leven zouden bepalen.

Buñuel in the Labyrinth of the Turtles slaat op de kleine bouwvallige huisjes in het dorpje La Alberca in de straatarme Spaanse regio Las Hurdes waar Buñuel een semi-documentaire filmde genaamd Las Hurdes: Tierra Sin Pan (in zijn geheel online te zien, zoals we afgelopen donderdag hebben gepost in onze Cine Short-rubriek). Naar aanleiding van het boek Las Jurdes: étude de géographie humaine door Maurice Legendre besloot Buñuel om een film te maken over het gebied, waar de plaatselijke bevolking te maken had met immense armoede, honger, gebrek aan medische zorg en waar inteelt welig tierde. De film werd gefinancierd door Ramón Acin, een bevriende anarchist die de loterij had gewonnen en met een deel van de opbrengsten het budget voor de documentaire kon ophoesten. In Buñuel in the Labyrinth of the Turtles zien we de ontstaansgeschiedenis van de film en worden de problematische opnames van de documentaire gedramatiseerd. Regisseur
Salvador Simó vult met enige artistieke vrijheid de details in die niet bekend zijn en voegt hier en daar surrealistische dromen en nachtmerries toe die Buñuel zouden hebben geïnspireerd en getormenteerd. Dat het centrale conflict waar hij Buñuel opzadelt zich manifesteert als een klassiek oedipuscomplex is ietwat gemakzuchtig, maar doet verder niet af aan het kijkplezier van de film.

De vloeiende animatie in een fijn gestileerde stijl waarin de surrealistische uitstapjes tot de hoogtepunten behoren, het uitmuntende stemacteerwerk en de interessante exploratie van een belangrijke periode in het leven van één van de belangrijkste kunstenaars van de 20e eeuw dragen allemaal bij aan een boeiende film. Het enige nadeel is dat de film op twee derde last heeft van een inkakmomentje, waarbij het erop lijkt dat de film in herhaling valt. Gelukkig hervat de film zich daarna snel. Naast Buñuel in the Labyrinth of the Turtles gaat deze week ook HEINZ de film in première. Het feit dat er twee geanimeerde Nederlandse (co)producties in dezelfde week uitkomen is sowieso een feestje waard. Voor zowel de arthouse-liefhebber als de Pathé-bezoeker en elke animatieliefhebber die zich in beiden kan vinden is er in ieder geval genoeg te kiezen in de bioscoop.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken