Nu aan het lezen:

Animonday: Animatie op het NFF

Animonday: Animatie op het NFF

Voor Animonday bezocht Lisa van der Waal het Nederlands Film Festival om de programma’s met korte animatiefilms te analyseren. Lees hier haar festivalverslag!

Terwijl de ene na de andere documentaire in première ging en bijna elke dag Halina Rijn’s Instinct te zien was, besteedde NFF 2019 maar weinig aandacht aan de Nederlandse animatiefilm. Het festival vertoonde enkel op maandagavond twee programma’s met korte Nederlandse animatiefilms (die her en der ook als voorfilm werden vertoond). Zegt dat iets over de nationale interesse in de Nederlandse animatie of over de kwaliteit hiervan?

Het NFF selecteerde een scala geanimeerde afstudeerfilms die werden afgewisseld met werk van wat bekendere namen. Het overgrote deel was digitaal, zoals Bitter Sweet Morning van Tyka Beumers, een film over een vermoeide moeder die met haar dochtertje op pad gaat en onderweg haar ex, tevens de vader van haar dochter, tegenkomt. De vrolijke en tegelijk trieste short heeft qua stijl iets weg van de animatiefilms van Studio Ghibli. Bitter Sweet Morning oogt schattig door het zachte kleurgebruik en snijdt in vier minuten een ongemakkelijk thema aan: hoe om te gaan met je ex. Haar dochtertje lijkt daarbij het goede voorbeeld te geven.

Bitter Sweet Morning

Through the Eyes is wat abstracter qua verhaal en verbeeldt een gesprek tussen een man en een vrouw tijdens een etentje. Beiden houden zich in een schaduw verborgen, maar durven het dan toch aan zich kwetsbaar op de stellen en hun verhaal te vertellen, via fijne transformerende tekeningen in warme bruin- en oranjetinten. Zo komen de man en vrouw toch nader tot elkaar en blijkt er een klik tussen hen te zijn.

Ook eenvoudig getekende animatie blijkt geliefd onder Nederlandse animatoren. Zo bestaat Anna Blom’s Flight uit enkel grijze potloodtekeningen op een witte achtergrond, waarmee ze een droomachtige sfeer creëert. Een meisje wordt wakker en weet niet waar ze zich bevindt. Een grote vogel komt haar halen, waarna duidelijk wordt welke tragische gebeurtenis plaats heeft gevonden.

Through the Eyes of You

Op deze avond kon er ook gelachen worden, bijvoorbeeld bij Blind Date. In een kleurrijke digitale animatiefilm van slechts twee minuten weet Camiel Schouwenaar de lachers op zijn hand te krijgen. Voordat haar date arriveert, stopt Bodine uit schaamte haar bril weg. Geen goed idee, want zo wordt haar afspraakje letterlijk blind. Na een reeks van humoristische en gênante situaties blijken de lange slungelige karakters misschien toch voor elkaar bestemd te zijn. Was die schaamte en ijdelheid nu echt nodig?

Een ontmoeting die minder soepel verloopt is het onderwerp van At First Sight, een film van Sjaak Rood die door zijn excentrieke stijl enorm opvalt. De film voelt als een verademing vergeleken met de mooie gestileerde digitale animatiefilms in de selectie. Rood kleurt buiten de lijntjes – letterlijk- en dat maakt de stijl van At First Sight rauw, dat goed past bij de verhaallijn. Een mannelijke en een vrouwelijke automobilist botsen tegen elkaar aan, op een eenbaansweg. Beiden zijn te koppig om uit de weg te gaan om de ander te laten passeren en dus blijven ze staan. De pesterijen die volgen gaan van kwaad tot erger en hoewel ze in eerste instantie best hilarisch zijn, is het op een bepaald punt echt niet grappig meer. Toch blijven ze staan, ploegt de man haar in tussentijd aangelegde moestuintje om en jat de vrouw zijn telefoon uit zijn auto als hij even staat te plassen. Hoe ver kan de mens gaan om zijn gelijk te krijgen?

At First Sight

Met PolarBarry – Let’s Break the Ice!! – Vlog #207, houdt Wouter Dijkstra ons ook op een grappige en toch ook pijnlijke manier een spiegel voor. In deze korte felgekleurde geanimeerde documentaire gaat influencer en ijsbeer PolarBerry met verschillende personen een discussie over de klimaatsverandering aan. Terwijl te ijsschotsen in rap tempo smelten, beweert de één dat er niets aan de hand is en stamelt de ander maar wat. We lachen er allemaal om de herkenbare types, maar weten ook dat we niet om de kern van waarheid heen kunnen.

Nederlandse animatoren lijken zelf wel bewust te zijn van de veranderingen die ons klimaat ondergaat. Meerdere regisseurs uitten hun zorgen om het milieu via hun film, zoals het grauwe Smogtown van Iris van Hassel, waarin in een meisje een pakketje bij haar vader wil brengen en daarvoor door een met smog vervuilde stad moet gaan. De combinatie van analoge inktschilderingen en digitale nabewerking zorgen voor een viezige sfeer. Je kan de smog bijna ruiken en op je huid voelen plakken.

Orbit

Met Orbit bevraagt Tess Martin de plek van de mens binnen de natuurlijk cyclus op de planeet Aarde. Simpele tekeningen op een draaiende witte schijf verbeelden de energie en de cyclus van de zon en hoe de natuur daarbij gebaat. Dan verschijnt de mens en raakt de natuurlijk cyclus ontregeld. Met haar film, die sterk refereert naar het optisch speelgoed dat als voorloper van de cinema geldt, maakt Martin ons min of meer schuldig aan het ontregelde klimaat waar we vandaag de dag meer dan ooit mee te maken hebben.

De Nederlandse animatiefilm gaat met onze tijd mee, zowel qua techniek als qua stijl en onderwerp. De Nederlandse animator neemt de mens graag onder de loep en zijn rare (en nare) eigenschappen in het bijzonder. Aan kwalitatief goede films geen gebrek, afgaande op wat er tijdens het NFF werd vertoond. Ook het animatietalent van de toekomst is veelbelovend. Toegegeven, de zaal was bij beide programma’s niet uitverkocht, maar misschien moet je ook wel een groot fan van de Nederlandse animatiefilm zijn om op je vrije maandagavond viereneenhalf uur lang naar 25 animatiefilms te kijken.

Leuk? Deel het even!
Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken