LvH: ‘Ladydudes and gentlepeeps, omdat ons aller Eline dit weekend teveel op haar bordje heeft om bij te dragen aan Het Weekend van Cine, schakel ik de hulp in van Julius Koetsier, niet alleen redacteur in bezit van een vlijmscherpe blik bij Cine maar tevens de nieuwe hoofdredacteur van Schokkend Nieuws! Julius, wat was het meest memorabele dat je deze week hebt gekeken, meegemaakt of geluisterd? En spoiler alert, ik heb net nieuwe medicijnen voorgeschreven gekregen, mocht ik meer dan gewoonlijk gaan raaskallen dan weet je waar dat door komt.’

JK: ‘Ik ben nog steeds bezig met het laatste seizoen van BoJack Horseman. Ik laat het extra lang duren, zoals dat hoort bij afscheid van iets moois. Ik denk niet dat er sinds The Simpsons (tussen 1991-1995) zo’n consistent grappige, scherpe en vernieuwende animatieserie is geweest. Maar waar The Simpsons soms wist te ontroeren met superieur sitcomsentiment, kent BoJack Horseman emotionele diepgang die voor het genre ongeëvenaard is. En aangezien The Simpsons inmiddels meer matige dan goede seizoenen heeft, is er wat mij betreft maar één conclusie mogelijk: BoJack Horseman is de beste animatiesitcom aller tijden.’

LvH: ‘Ik ga dit weekend ook beginnen aan het einde van BoJack Horseman. Het is inderdaad alsof je afscheid moet nemen van een oude vriend. Een vriend die op feestjes in een rokerig hoekje cynische opmerkingen staat te maken, die je af en toe met zijn hoofd boven de plee moet houden, maar die wel zijn best doet om er voor je te zijn, totdat hij het gigantisch verkloot. Goodbye BoJack. I wish I knew how to quit you. Iets anders: al loop ik hiermee het risico dat ik retroactief uit de pretentieuze filmrecensentenclub gepleurd zal worden, moet ik bekennen dat ik tot eergisteren nog nooit een film van Xavier Dolan had gezien. Daar kwam een einde aan met Les Amours Imaginaires uit 2010. En ik zie eindelijk waar alle lof op gebaseerd is: Dolan is Wong Kar-wai meets Quentin Tarantino and Gregg Araki met een scheut Douglas Sirk. Tijdens het zien van deze scène was ik verkocht’

JK: ‘Minder complex dan Bojack maar even hilarisch is Impractical Jokers, misschien wel het enige grappige verborgencameraprogramma dat ooit gemaakt is. Vier vrienden halen grappen uit met nietsvermoedende voorbijgangers. Het briljante aan het concept is dat niet de persoon die voor de gek gehouden wordt centraal staat, maar juist degene die de grap uithaalt. Die moet alles doen wat zijn vrienden hem door een oortelefoontje opdragen. Het idee is hier beter bekend van de oneindig inferieure Belgische en Nederlandse versies Foute Vrienden. Het Amerikaanse origineel is leuker omdat Joe, Murr, Q en Sal veel betere improvisatie-acteurs zijn dan al hun imitatoren.’

LvH: ‘Ah noice, ik ben altijd blij als er iets in het Weekend van Cine voorbij komt waar ik nog nooit van heb gehoord. The wisdom of the crowd! Fijn dat er na Jackass weer vers Amerikaans bloed in het genre gepompt wordt. Als we het laatste debat niet meerekenen dan. Naast BoJack Horseman ga ik me wagen aan Castlevania, ook op Netflix. Films en series gebaseerd op games, het blijft tricky, maar met Detective Pikachu, de onverwacht positieve ontvangst van Sonic the Hedgehog en de zeer lovende recensies over Castlevania begint het tij wellicht te keren? We shall see…’  

JK: ‘Maar het meest memorabele dat ik deze week tot me heb genomen is denk ik de sambal peteh van Toko Ramee in de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat. Ik heb me laatst eens wat sambaladresjes laten aanraden. De Javaanse sambal van Toko Rustem in de Ten Katestraat beviel ook goed, maar Ramee, tjonge, ik zie geen toekomst voor mezelf zonder de sambal van deze toko. En aangezien ik nogal veel boterhammen met pindakaas eet, en een boterham met pindakaas in de eerste plaats een vervoersmiddel voor sambal is, betekent dat dat ik elders zal moeten bezuinigen, want goedkoop is dat spul niet. Dan maar wat minder dure pindakaas kopen.’

LvH: ‘Ah, goed om te weten! En een goede toko in onze hood, dat is helemaal mooi meegenomen! Ze hebben onlangs mijn Appie Heijn anderhalve week dicht gegooid om te verbouwen en die werd eergisteren feestelijk geopend, inclusief een levensgrote rondlopende Hamstermascotte. Ze hebben nu gerookte knoflook en zwarte gefermenteerde knoflook, exotische meuk die ik voorheen voor belachelijke bedragen bij obscure natuurvoedingswinkels kocht of bij de Marqqqqt. Desondanks ga ik toch liever naar de Aldi die tijdens de feestelijke opening dapper tegenwicht probeerde te bieden door toastjes met zalm, donuts en chocomel uit te delen. Later besefte ik me dat ik uit medelijden dus twee keer boodschappen had gedaan, toch weer gefopt door het kapitalisme. Dagnabbit!’

JK: ‘Jeetje, zo’n feestelijke opening van een Heijn, dat is toch de laatste plek waar ik verwacht iemand als jou te zien. Wat voor dingen doe je nog meer in je duistere dubbelleven?’

LvH: ‘Shit, ik kan niet eens de nieuwe medicatie de schuld geven, die had ik toen nog niet. Maar ik kom inderdaad nog weleens op onverwachte plekken. Soms gepland, soms omdat ik het richtingsgevoel heb van een gestrande potvis. Ik vermoed dat ik vanavond weer aanspoel bij de Vondelbunker om achter de bar te staan terwijl post-punk bandjes op gitaren staan te raggen. Dat is inderdaad eerder mijn natuurlijke habitat. Anyway, thanks voor de tips Julius en ik wens jou een zeer vermakelijk weekend toe!’