Nu aan het lezen:

Op avontuur!

Op avontuur!

…of, hoe tem je een draak als heer van stand?

De opening doet denken aan een horrorfilm. Gutsende regen, donkere schaduwen over een uitgestrekte tuin. Dan het kasteel: een waas van zwart en grijs slechts onderbroken door geel lichtschijnsel. De butler is verdiept in een boek over de biologie van de Zwelbast. Een draak die haar eieren legt bij volle maan op vrijdag de dertiende… Zijn verhaal wordt afgedaan als bijgeloof. De heer des huizes heeft belangrijker zaken aan zijn hoofd. Zoals zijn feest, waarvoor de halve stad komt toasten.
Zo opent ‘Als je begrijpt wat ik bedoel’ (1983). Een feest van nostalgie, waarin we gelijk leren dat draken temmen niet zo gemakkelijk is als moderne sprookjes ons doen geloven. Want natuurlijk blijkt de ijverige butler gelijk te hebben. De Zwelbast laat een ei achter als een skippybal. Een skippybal met een voorliefde voor beren. En als uit dit ei ten slotte Zwelgje zijn eerste stappen in de wereld doet, voelt hij gelijk een band met onze hoofdpersoon, de heer Olivier B. Bommel.

De heer Bommel is zonder meer een man van stand. Goed opgevoed, goed doorvoed, een echte levensgenieter. Hij is naïef, sympathiek en lijkt te leven volgens het spreekwoordelijke ‘noblesse oblige’. In deze opzichten is hij tegenpool van zijn goede vriend en beroeps avonturier Tom Poes. De jonge heer Poes staat bekend als intelligent en listig. Hij vormt de stem van de rede waar Bommel selectief gehoor aan geeft. De goedmoedige Ollie schikt zich in de rol van vader, na een opmerking van Tom. Met alle gevolgen van dien.

Van een afstand zien we het avontuur ontwikkelen. De geboorte van de jonge draak is groot nieuws, en de notabelen van de stad zijn er als de kippen bij om het ‘jochie’ te bewonderen. Zwelgje heeft echter een kort lontje en is bovendien kleptomaan. Het duurt niet lang voordat hij niet meer welkom is. Zijn pleegvader komt voor een moeilijke keuze te staan. Hij kan zich aanpassen aan de publieke opinie, of zijn nieuwe pleegzoon achterna in de woeste bergen. Hij kiest op basis van zijn emoties voor de bergen. Het is daar dat Ollie zichzelf tegen komt. Hij stelt de reis met Zwelgje voor als een avontuur en hemzelf als de held. Hij zingt zichzelf letterlijk moed in. Maar uiteindelijk beseft hij dat hij niet thuis hoort in de woestenij, na weer een gesprek met Tom. Ollie is te zeer gehecht aan zijn comfort, zijn warme kasteel en de attente zorgen van zijn butler Joost. Ollie is niet de avonturier die hij zich inbeeldde. Die traditionele rol past beter bij Tom.

Ollie keert gedesillusioneerd terug naar zijn oude leven. Zwelgje, verlaten door zijn vaderfiguur, wordt overgedragen aan het circus. De jonge draak verandert van een baldadig kind in een depressief dier. Zijn wandaden lijken vergeten. De stadsbewoners maken zich op voor een galavoorstelling met de draak als pièce de résistance. Het nieuws wordt breed uitgemeten in de krant. Onze heer van stand leest het bericht. Hij ziet af van de aan hem geboden vrijkaartjes, en lijkt zich op te maken voor een middag in zijn bibliotheek. Maar dan staat hij op! In woede ontstoken over het onrecht dat Zwelgje is aangedaan, reist Ollie naar het circusterrein en toont zich de verantwoorde opvoeder. (Al kun je je afvragen of het vernietigen van andermans bezit verantwoord is.) Eindstand: Zwelgje is bevrijd en wordt herenigd met zijn natuurlijke moeder. Ollie keert terug naar zijn bibliotheek. Het avontuur wordt weer overgelaten aan hen die daar beter voor zijn uitgerust.

Ollie is een held met manco. Hij is geen natuurlijke held als Tom Poes. Maar hij bezit wel de kwaliteiten om boven zichzelf uit te stijgen als dat nodig is. Bommel is de atypische held die juist nu populair is. En dat maakt deze film nu nog heel relevant. Er valt ook een wijze les te trekken uit het verhaal. Het avontuur lonkt in vele vormen, maar is uiteindelijk het best te genieten vanuit je luie stoel. Met popcorn, alsjeblieft.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken