Nu aan het lezen:

Why don’t you play in Hell?

Why don’t you play in Hell?

 

Wie bekend mag zijn met het werk van Japanse regisseur Sion Sono zal weten dat deze filmmaker er niet voor terugdeinst om inktzwarte cult – arthouse films te maken waar de nodige liters ketchup bij te pas komen. Zijn internationale doorbraak kwam met het uiterst depressieve maar ook satirische Suicide club, een film waarin hij op eigenzinnige wijze de existentiële vraag stelt of wij als mens de connectie met ons zelf of met anderen nog ervaren, en de manier waarop de media en het verschil tussen generaties hier in een rol spelen. Dat verpakt in een detective/ horror film, bizar. Ook zijn latere films als Strange circus, cold fish en het fantastische love exposure snijden existentiële vraagstukken aan in meestal dramatische, soms humoristische, vaak schokkende, maar altijd eigenzinnige wijze.

In Why don’t you play in hell? staan twee verhaallijnen aan de basis. Enerzijds die van de ‘fuck bombers’, een amateuristische groep filmmakers waarvan de leider vaak iets te enthousiast is en bereid is te sterven voor film… letterlijk. Knotsgek maar ook zeer aandoenlijk. De passie spat er in ieder geval vanaf.Why_Dont_You_Play_in_Hell_48Anderzijds is er het verhaal over een bende oorlog tussen 2 yakuza families. Ikegami, een yakuza met aspiraties, pleegt een aanslag op bende leider Muto. Muto is niet thuis, maar de bende maakt kennis met diens vrouw, die korte metten maakt met iedereen behalve Ikegami, en door dat voorval later de gevangenis in draait. Dan is er nog dochtertje Mitsuko, die het geheel meemaakt. Mitsuko is een kind acteur dat later beroemd wilt worden, maar nu alleen nog in een hilarische tandenpasta reclame te zien is.Why_Dont_You_Play_in_Hell_4910 jaar later kruist het pad tussen de yakuza en de fuckbombers zich wanneer Muto besluit voor zijn vrouw die op het punt staat vrij te komen een film te maken waarin hun dochter Mitsuko de hoofdrol zal gaan spelen. Wat volgt is voor de kijker om te ontdekken.Why_Dont_You_Play_in_Hell_83Why don’t you play in hell is een actie – komedie en een ode aan de aziatische film. Niet de zware thema’s waar Sono om bekend staat, maar daardoor juist een zeer toegankelijke film. Een goede film om kennis te maken met deze regisseur. Visueel gezien zijn alle Sono films een plaatje om naar te kijken. Denk aan Tarantino, volledig op overdrive gemixt met typisch Japanse slapstick humor, gedragen door het alomvattende thema, liefde voor Film.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken