Nu aan het lezen:

Weekendtips van de redactie

Weekendtips van de redactie


Normaal gesproken komen we met onze weekendtips op vrijdag, maar met de verjaardag van onze koning leek het ons een beter idee om de tips een dagje uit te stellen. Nu je (waarschijnlijk) met een gezellige kater op de bank ligt en niet weet wat je moet doen, kunnen we je misschien op weg helpen.

 

Harrow County

Toevallig ontdekt via de Instagram-pagina van Dark Horse Comics. Aangezien ik alle delen van Saga al heb uitgelezen was ik wel weer toe aan een nieuwe reeks. Harrow County begon ooit als een prozaserie genaamd Countless Haints, geschreven door Cullen Bunn. Bunn schreef tien hoofdstukken, waarna de reeks in samenwerking met Tyler Crook werd voortgezet als comic.

Het eerste deel gaat over de jonge Emma, die altijd al wist dat de bossen rondom haar huis vol zaten met geesten en monsters. Op de avond van haar achttiende verjaardag komt ze erachter dat ze verbonden is met deze wezens, en de bossen zelf. Vanaf de eerste momenten in het boek (de verbranding van de heks en de introductie van Emmy) blijf je met een onaangenaam gevoel verder lezen. Dit gevoel wordt alleen maar versterkt door de stijl van Crook, die met zijn mooie tekenwerk de perfecte sfeer neerzet.

Dorien Schilder

Chance the Rapper

Er is weer wat te doen om Kanye West. De rapper sprak op Twitter zijn liefde uit voor Donald Trump, die hij ‘dragon energy’ toeschreef. Een eigenschap die West zelf ook zou hebben. Het Charlie-Sheen-in-2011-achtige geraaskal maakte heel wat mensen ervan bewust dat Kanye West dom en stom is, een feit dat iedereen elke paar maanden lijkt te ontdekken, om weer te vergeten zodra hij een album uitbrengt. Hoewel Wests steun voor de Amerikaanse president al langer bekend is, werd daar niet eerder zo’n punt van gemaakt.

Nou ben ik geen fan van Kanye West, die niet alleen dom en stom is maar ook gewoon een slechte rapper. Ik wijs op dit artikel van Flavorwire, een lijstje van zowel zijn beste als slechtste tekstregels. Het is niet eens nodig de slechtste te lezen: de regels die hier als beste beoordeeld worden, zitten vol voor-de-hand-liggende rijm, hebben een simpel metrum en zijn inhoudelijk vaak platitudes. ‘I’m trying to right my wrongs/ But it’s funny, them same wrongs/ Helped me write this song.’ Inderdaad zeg.

Gek genoeg is Wests zelfverklaarde ‘best prodigy’ Chance the Rapper wél geniaal. Neem deze tekst uit Cocoa Butter Kisses: ‘Okie dokie, alkie, keep it lowkey like Thor lil bro/ Or he’ll go blow the loude, saudy of sour Saudi/ Wiley up off peyote, wilding like that coyote/ If I sip any Henny, my belly just might be outie.’ De verwijzingen naar Loki en Wile E. Coyote zijn misschien wat te gemaakt ‘clever’, maar in deze vier regels toont Chance meer vindingrijkheid dan zijn mentor in zijn hele oeuvre, met complexere rijm dan West ooit schreef. Bovendien vloeit die tekst niet alleen als Chance hem rapt; de muzikaliteit is leesbaar.

Nu zal de hiphop-fan bekend zijn met het werk van Chance, maar de af-en-toe-luisteraar die geniet van de hits van Kanye West wellicht niet. Daarom is mijn weekendtip aan hen: ruil West in voor Chance. Muzikaal lijken ze op elkaar, maar Chance kan rappen.

Julius Koetsier

Good Omens

Door de film How to Talk to Girls at Parties tijdens het Imagine Film Festival en de serie American Gods kreeg ik weer interesse in het werk van Neil Gaiman. Uiteindelijk werd het Good Omens, een boek dat Gaiman in 1990 samen met Terry Pratchett schreef. In deze komische roman proberen de engel Aziraphale en demon Crowley het eind van de wereld te voorkomen, omdat ze inmiddels behoorlijk gewend zijn geraakt aan het comfortabele leven in Engeland. Er wordt inmiddels gewerkt aan een zesdelige miniserie door streamingdienst Amazon en de BBC. We zullen daar nog even op moeten wachten, maar het boek maakt het wachten in ieder geval een stuk leuker.

Eline Soumeru

 

 

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken