Nu aan het lezen:

To catch a train (3:10 to Yuma)

To catch a train (3:10 to Yuma)

To catch a train…

Het lot van de gemiddelde man in westerns hangt sterk samen met het toeval. Dat blijkt ook bij de opening van 3:10 to Yuma (2007). Ranch houder Dan Evans (Christian Bale) en zijn gezin zijn volkomen afhankelijk van de weersomstandigheden, en de dam van een kwaadwillende buurman, voor hun levensonderhoud. Dan heeft zich diep in de schulden moeten steken om zijn bedrijf op te zetten. De schrijnende positie van Dan wordt nog benadrukt door het feit dat hij een onderbeen mist. Hij bevindt zich kortom in de onderbuik van de samenleving. Hulp van anderen hoeft hij niet te verwachten. Als Dan merkt dat hij een deel van zijn kudde mist, neemt hij zijn twee jonge zoons mee om zijn koeien te achterhalen. Verantwoordelijk voor de verdwijning van de dieren is Ben Wade (Russell Crowe). Hij de charismatische leider van een criminele bende, met een strategisch oog voor detail en een poëtische ziel. Hij zet de koeien succesvol in bij zijn volgende overval. Het is na deze daad dat de twee mannen elkaar ontmoeten. Dan, de man die compleet aan het lot is overgeleverd, en Ben, de man die met zijn intellectuele vermogens het lot naar zijn hand zet.

De verhouding tussen beide mannen start volkomen ongelijk. Maar door gelukkig toeval lijkt Dan betere kaarten toegespeeld. Ben Wade wordt gevangen genomen. De vertegenwoordiger van de spoorweglijn looft vervolgens een beloning van 200 dollar voor degene die Ben op de trein van 3:10 naar Yuma zet. Uiteraard biedt Dan zijn diensten aan. Het is vanaf dit punt dat het kat-en-muisspel tussen Dan en Ben begint.

De (psychologische) strijd tussen Dan en Ben is de spil van de film. En met Christian Bale en Russell Crowe, zijn de rollen ook eerlijk verdeeld. Beide acteurs hebben bewezen over talent te beschikken. In deze film valt het voordeel echter in richting van Crowe. Hij is tegelijk slim, wreed, sympathiek en wraakzuchtig. Daar steekt Bale met zijn gesloten, koppige en saaie rancher bleek bij af. Zijn karakter heeft vooral het morele recht aan zijn kant. Daar kom tijdens de film weinig verandering in. Hierdoor duurt het tot de laatste scène voor je werkelijk beseft wat zijn personage drijft. Maar zelfs in deze scène heeft Crowe uiteindelijk het laatste woord.
Dan Evans ontleent dan ook een groot deel van zijn sympathie aan secundaire personages. Een deel van de meelevendheid die Dan bij ons oproept, is afgeleid uit zijn band met zijn oudste zoon William (Logan Lerman). Maar zelfs de vader-zoon relatie wordt beïnvloed door Ben Wade. William romantiseert de outlaw. We zien hoe William schelmenromans leest bij het licht van een lucifer, en stiekeme blikken werpt naar Wade aan de eettafel van het gezin. Tegelijk zoekt puber William de grenzen op die zijn ouders voor hem hebben gesteld. Wanneer Dan hem verbiedt mee te reizen naar het treinstation, weet je dat William niet zal luisteren en zo de kern vormt in het conflict tussen Dan en Ben.

Het lot voert uiteindelijk naar Contention. De naam van het stadje is dubbelzinnig binnen het thema van de film; je vertaalt de term als rivaliteit. Het spreekt dan ook voor zich dat het eindstation van de reis, ook het eindpunt is voor de vete tussen beide mannen. De trein rijdt tergend traag het station in. Maar stapt Ben Wade ook daadwerkelijk in die trein?

3:10 to Yuma is een interessante film. Dit is vooral de verdienste van Russell Crowe. Het conflict wordt vakkundig in beeld gebracht, en in een prettig tempo uitgesponnen. Een film om na de credits te mijmeren over de lotgevallen van de mens. Een shot whisky onder handbereik.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken