Nu aan het lezen:

This Magnificent Cake!

This Magnificent Cake!

This Magnificent Cake! trivialiseert met haar geborgen pluiswereld koloniale misstanden. Wat de verschillende maf-surreële situaties dan wel uitdragen in deze stop-motion-omnibusfilm is eerder ondoorgrondelijk dan uitnodigend tot reflectie.

Met de bijzondere speelduur van 45 minuten duurt This Magnificent Cake! te lang om het een korte film te noemen, maar te kort voor een volwaardige speelfilm. De verschillende hoofdstukken volgen los samenhangende gebeurtenissen rond de Belgische kolonie in Afrika eind negentiende eeuw. Zo is er een koning geteisterd door een nachtmerrie, een alcoholistische zoon die er met het familiefortuin vandoor is en een jonge deserteur die met de broer op zoek gaat naar hem. Daarnaast is er een Pygmee met een asbak op zijn hoofd die dubbele diensten draait in een luxe hotel en duikt er steevast een klarinettist op die (net als de film) de weg kwijt lijkt te zijn.

De pluizige poppen en attributen in weids lege decors scheppen een zachtaardige, lang vervlogen wereld. Met kleine ogen staren de mensen voor zich uit, terwijl België en Afrika, heden en verleden, droom en realiteit zich vermengen tot een maf associatief geheel. Zo vindt de alcoholist na kolderieke mishandeling van slaven een bizarre drinkbroeder in een slak. Vroeger is hier een donskussen om in weg te dommelen. De nostalgie is aaibaar. De verteller verhoogt de melancholie met zakelijke voice-over, wat de hints naar Wes Anderson in de bijzondere regiestijl van duo Marc James Roels en Emma de Swaef (Oh Willy…) dikker aanzet. Het is deze serene ernstigheid die verraadt dat This Magnificent Cake! zich niet wenst te branden aan netelige kwesties.

De pluiswereld zorgt met haar geborgenheid voor een veilige plek waar geen ruimte is voor kritische kanttekeningen. En dat terwijl de titel verwijst naar het opdelen van Afrika door de koloniale machten als een taart, zonder acht te slaan op de repercussies voor de inwoners. Er zijn geen vraagtekens bij de wens van de koning om een kolonie te hebben, terwijl in werkelijkheid Belgisch Congo een van de dieptepunten van de koloniale geschiedenis is. Slechts een empathisch aandoende vertelling van wat elk personage wil. Er zijn te veel redenen om de alcoholist te minachten, waardoor zijn vriendschap met de slak en gevoelens van spijt niet aankomen. Weliswaar worden een aantal wreedheden getoond, maar het lijkt eerder aanstippen van deze kant van kolonialisme dan een werkelijke confrontatie. Roels en de Swaef zijn meer geïnteresseerd in een romantische zucht naar een irreëel Belgisch Congo dat nooit heeft bestaan.

Wat deze visie over de kolonie precies behelst blijft echter vaag. De maffe associatieve vertellingen hebben een dermate gebrek aan samenhang dat het van alles wat is. Het eerste hoofdstuk begint met de koning, maar eindigt met een mokkende klarinettist, wat al gelijk de vraag oproept wat het punt nu eigenlijk was. Het is deze klarinettist die te pas en te onpas op blijft duiken, zijn symboliek verloren in de uiteenlopende verhalen. Als de jonge deserteur zijn opwachting maakt en voor meer verbinding zorgt is het eigenlijk al te laat. Maar ook hier eindigt het hoofdstuk in een deceptie, omdat het dit keer de koning is die pardoes iets lijkt te moeten zeggen. Een taart geeft doorgaans een voldaan gevoel na consumptie. Hetzelfde kan niet gezegd worden van This Magnificent Cake!. Na afloop blijft vooral de vraag over waar dit nu allemaal goed voor was.

This Magnificent Cake! draait vanaf 20 december in de bioscoop met als voorfilm de bekroonde geanimeerde short Bloeistraat 11. Vanavond is om 20:00 u. een speciale voorpremière georganiseerd door het KLIK Amsterdam Animation Festival in LAB111, geïntroduceerd door Aneta Ozorek, creatief directeur van het festival.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken