Nu aan het lezen:

The Third Murder

The Third Murder

Hirokazu Kore-eda won dit jaar de Palme D’Or in Cannes met zijn nieuwste film Shoplifters, wederom met het voor Kore-eda vertrouwde thema van disfunctionele families. Zijn voorlaatste film The Third Murder, die nu in de filmhuizen draait, breekt aanvankelijk met zijn gebruikelijke stiel: dit is een onvervalste rechtbankthriller.

Kore-eda heeft zich al eerder laten inspireren door misdaad: zo was Distance gebaseerd op de terroristische sekte Aum Shinrikyo. Voor Nobody Knows en Like Father, Like Son werd Kore-eda geïnspireerd door krantenberichten over ware gebeurtenissen. The Third Murder is geen uit het leven gegrepen zaak, maar gaat over een voor de film verzonnen moord. Wel deed Kore-eda goed zijn research met onder andere uitgebreid maandenlang onderzoek naar hoe advocaten te werk gaan. Het grootste gedeelte van The Third Murder bestaan dan ook uit gesprekken tussen advocaat en verdachte: een man die aanvankelijk de moord op zijn baas bekende, maar die om de haverklap van motief en verhaal wisselt. De grote vraag is dan ook niet zozeer óf hij het gedaan heeft, maar hoe waarheidsvinding er aan toe gaat in een rechtssysteem waar meerdere belangen vertegenwoordigd moeten worden: die van de rechtbank, de nabestaanden, het slachtoffer, de advocaten, de dader en de media. Als er zo veel tegenstrijdige belangen meespelen, is er dan nog zoiets als een ultieme waarheid?

Wie naar The Third Murder gaat voor een sluitend verhaal en een duidelijk antwoord op whodunit komt dan ook bedrogen uit: de toedracht van de moord krijgen we meerdere keren te zien, vanuit een verscheidenheid aan perspectieven, als een soort hedendaagse Rashomon. Kore-eda is altijd al geïnteresseerd geweest in de botsing van de belangen van individuen en de invloed die mensen hebben op elkaars leven. Of het nu gaat om de twee verschillende manieren van opvoeden in Like Father, Like Son, de verschopte kinderen die onder de radar vliegen van de samenleving in Nobody Knows of de onmogelijkheid tot het vangen van herinneringen in adequate beelden in After-Life, niets is zo ongrijpbaar als menselijke interactie. Daarmee valt The Third Murder, ondanks het spel met genre, thematisch duidelijk binnen het oeuvre van Kore-eda. Iets dat extra bevestigt wordt wanneer twee van de favoriete thema’s van Kore-eda als plottwists opduiken: de surrogaatfamilie en personages die zich tegen wil en dank in elkaar weerspiegeld zien.

De film mag dan op verhaalgebied niet aan komen zetten met hapklare brokken, Kore-eda laat in zijn beeldtaal weinig aan de verbeelding over: de symboliek wordt hier en daar dik aangezet, maar dat gebeurt met zoveel flair dat het geen makke wordt. Sterker nog, de wijze waarop Kore-eda de verhoudingen tussen advocaat en verdachte visualiseert zijn een schoolvoorbeeld van goede beeldregie.

Ondanks het feit dat de film zich voor een groot deel in hetzelfde kamertje afspeelt, waarbij advocaat en slachtoffer van elkaar gescheiden zijn door glas, vindt Kore-eda telkens nieuwe manieren om dit kamertje in beeld te brengen. En dat altijd passend bij de manier waarop de twee personages zich tot elkaar verhouden. Uiterst subtiel is bijvoorbeeld het shot waarbij het glas van de zijkant getoond word, en door de belichting bijna niet aanwezig lijkt te zijn: een mooie manier om te symboliseren dat er geen grens in begrip meer is, op dat moment tussen de personages. Daarnaast is een shot tegen het eind, waarbij de twee gezichten in de weerspiegeling van het glas als één gezicht worden adembenemend en emotioneel, mede dankzij het prachtige acteerwerk en de zinderende dialoog. Zonder meer een van de sterkst geregisseerde scènes van het jaar.

The Third Murder is een film waar de ijzersterke regie dus het grote euvel grotendeels compenseert, namelijk dat de plot frustrerend onafgerond is. Maar dat probleem zit ingebakken in de thematiek van de film, die immers gaat over de onmogelijkheid van een ultieme waarheid binnen een failliet rechtssysteem. Dat maakt de kijkervaring in sommige scènes echter niet minder frustrerend, dus bezint eer ge begint: kijk The Third Murder voor de rijke thematische ondergrond, de scherpe visuele regie en het uitmuntende acteerwerk. Wie een traditioneel moordmysterie verwacht, of zelfs een antwoord op wat de derde moord uit de titel is (misschien de voorgestelde doodstraf?), komt van een koude kermis thuis.

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken