Nu aan het lezen:

The Age of Adaline

The Age of Adaline

Het is verleidelijk om The Age of Adaline te omschrijven als een genrestuk, de vergelijking te maken met The Curious Case of Benjamin Button, en het daar bij te laten. Verleidelijk uit pure gemakzucht. De parallellen zijn er. The Age of Adaline vertelt het verhaal van Adaline Bowman (Blake Lively) die door een krankzinnige samenloop van omstandigheden niet veroudert. Het proces wordt uitgelegd met een quasi-wetenschappelijke reden. Vervolgens krijgen we te zien hoe Adaline zich door de jaren heen beweegt. Adaline’s dochter groeit op en het duurt niet lang voordat de twee voor zusjes kunnen doorgaan. Het trekt de aandacht van de overheid en Adaline beseft dat haar situatie niet langer houdbaar is. Ze slaat op de vlucht. Als we Adaline leren kennen, viert ze haar 107de verjaardag. Op dezelfde dag leert ze Ellis Jones (Michiel Huisman) kennen, en wordt ze verliefd. Adaline moet kiezen tussen haar geliefde en haar instinct opnieuw te vluchten.

De film schrikt niet terug in het gebruik van de geijkte kompaspunten in het romantisch drama. We kunnen wegstrepen: de rijke en intelligente vrijgezel, de romantische en vergezochte eerste date, en de – in dit geval wel héél bijzonder – ongemakkelijke eerste ontmoeting met de ouders. En net als bij Benjamin Button krijgen we te maken met een solide liefde die wordt bedreigt door een medisch wonder. Ondanks de voorspelbaarheid en gevoelens van déjà vu is The Age of Adaline echter geen slechte film.

age of adaline recensie

De keuze voor de acteurs heeft daar zeker mee te maken. Het ontbreken van de bekende gezichten uit andere romantische films, spreekt in het voordeel van The Age of Adaline. Dat Blake Lively kan acteren is al duidelijk sinds The Town (2010). Haar Adaline is subtiel. Je gelooft gelijk te maken te hebben met een oude vrouw in een jong lichaam, op een volkomen natuurlijke manier. Michiel Huisman is als attente man helemaal op zijn plaats. Er zijn bonuspunten voor de douche scène. Maar ook de ondersteunende cast is solide. Ellen Burstyn is aandoenlijk als Adaline’s dochter Flemming, en Harrison Ford speelt Ellis’ gemoedelijke vader.

Verder is de aankleding van de film fantastisch. Via flashbacks leren we de geschiedenis van Adaline kennen, en al deze scènes zijn prachtig in beeld gebracht met passende kostuums en rekwisieten. Interessant detail; bij het promotiemateriaal van de film zijn verschillende foto’s van Adaline door de jaren heen opgenomen. Compleet met kostuums en bijhorend kapsel. Het appartement waar Adaline in het heden woont is een schatkamer van details. De ouderwetse meubels, foto’s van huisdieren en een kleedkamer met antieke make up kist en kimono vullen het verhaal van Adaline aan. Je beseft direct dat ze veel moet hebben gereisd om dit te hebben verzameld. Maar die reizen worden, afgezien van Londen in de jaren ’60, niet duidelijk benoemd. Het draagt allemaal bij aan het raadsel dat Adaline is.

age of adaline blake lively

Maar uiteindelijk is het grootste gebrek van The Age of Adaline het gemis aan echt drama. Er zijn scènes waar de film er tegen aan schuurt: de oorspronkelijke vlucht van Adaline uit handen van de overheid, of de ontmoeting met Ellis’ ouders. Maar op het moment dat het er echt op aan komt, de laatste paar scènes, slaat de film de plank mis. Je ziet de gebeurtenissen al van ver aankomen en het is niet anders dan de rit gelaten uitzitten. Het levert een middelmatige romantische film op die zeker een middag vermaak levert, maar helaas geen blijvende indruk achterlaat.

The Age of Adaline draait nu in de bioscoop.

Credit afb.: theageofadalinemovie.com

Leuk? Deel het even!
Typ en klik enter om te zoeken